تریدپدیادانشنامهٔ تریدآکا

طرح معاملاتی چیست؟ اجزا، تفاوت با استراتژی و مثال محاسبه

اشتراک‌گذاری:

بسیاری از تازه‌واردها طرح معاملاتی را با یک روش ورود به معامله یکی می‌گیرند. این اشتباه طبیعی است، چون ورود هیجان‌انگیزترین لحظهٔ ترید است. اما بخش مهم‌تر طرح چیزهایی است که پیش از ورود روشن می‌کنید: چقدر ریسک، چه حجمی، کی خروج و چطور بازبینی. اجزای طرح، فرق طرح با استراتژی و یک مثال محاسبه همین مرز را روشن می‌کنند.

مسیر خواندن

این مقاله برای معامله‌گری است که می‌خواهد قواعد ترید خود را مکتوب کند. بعد از آن سراغ اهرم، پیپ و لات بروید.

در یک نگاه

  • طرح معاملاتی قواعد تصمیم را پیش از ورود به بازار می‌نویسد.
  • اجزای اصلی: هدف، بازار، ورود و خروج، ریسک، اندازهٔ موقعیت، ژورنال.
  • استراتژی فقط بخشی از طرح است؛ طرح مدیریت ریسک را هم دارد.
  • اندازهٔ موقعیت از ریسک هر معامله و فاصلهٔ حد ضرر می‌آید.
  • طرح، سود را تضمین نمی‌کند و باید بازبینی شود.

طرح معاملاتی چیست؟

طرح معاملاتی (Trading Plan) سندی مکتوب است که پیش از ورود به بازار مشخص می‌کند شما چه هدفی دارید، چه بازار و نمادی را معامله می‌کنید، با چه قواعدی وارد و خارج می‌شوید و در هر معامله چقدر ریسک می‌پذیرید. این طرح تصمیم‌ها را از هیجان لحظه جدا می‌کند، اما سود را تضمین نمی‌کند.

به زبان ساده، طرح معاملاتی مجموعه قواعدی است که پیش از معامله تنظیم می‌کنید تا هنگام نوسان بازار بر اساس آن‌ها تصمیم بگیرید. در محتوای فارسی به آن «ترید پلن» هم می‌گویند. این طرح برای هر نوع ترید کاربرد دارد، از فارکس تا سهام و رمزارز.

کرایهٔ تاکسی دربست را در نظر بگیرید. اگر مبلغ را پیش از سوار شدن توافق کنید، وسط راه و در ترافیک چانه نمی‌زنید. طرح معاملاتی همین توافق با خودتان است. ریسک برنامه‌ریزی‌شده، حجم معامله و شرط خروج پیش از باز شدن موقعیت روشن می‌شود. موقعیت (Position) یعنی معامله‌ای که باز کرده‌اید و هنوز بسته نشده است.

فرق اصلی در زمان تصمیم است. تصمیم پیش از معامله با ذهن آرام و فرصت کافی برای سنجیدن گرفته می‌شود. تصمیم وسط معامله زیر فشار حرکت قیمت گرفته می‌شود و معمولاً رنگ ترس یا امید دارد. طرح معاملاتی سهم دستهٔ دوم را تا حد ممکن کوچک می‌کند.

اجزای اصلی طرح معاملاتی کدام‌اند؟

اجزای اصلی طرح معاملاتی هدف، بازار و نماد، قوانین ورود و خروج، ریسک هر معامله، اندازهٔ موقعیت و ژورنال است. هر جزء جواب یک پرسش مشخص است. اگر پاسخ این پرسش‌ها را از قبل مشخص نکنید، هنگام معامله ناچار به تصمیم‌گیری عجولانه می‌شوید.

هدف می‌گوید چرا ترید می‌کنید و چقدر وقت برایش دارید. بازار و نماد دامنهٔ کار را محدود می‌کند؛ نماد معاملاتی (Symbol) شناسه‌ای است که یک ابزار مالی را در پلتفرم مشخص می‌کند. قوانین ورود و خروج شرط باز و بسته کردن موقعیت را تعیین می‌کنند، چه موقعیت خرید باشد و چه فروش. دربارهٔ این دو جهت در مقالهٔ پوزیشن لانگ و شورت بیشتر بخوانید.

ریسک برنامه‌ریزی‌شدهٔ هر معامله مبلغی است که بر پایهٔ اندازهٔ موقعیت و فاصلهٔ حد ضرر تعیین می‌کنید و معمولاً درصدی از ارزش حساب است؛ زیان واقعی در شرایط جهش قیمت یا اسلیپیج می‌تواند بیشتر شود. اندازهٔ موقعیت هم از همین مبلغ و فاصلهٔ حد ضرر به دست می‌آید. حد ضرر (Stop Loss) دستوری است که با رسیدن قیمت به سطح تعیین‌شده، خروج از موقعیت را فعال می‌کند؛ قیمت اجرا ممکن است با سطح تعیین‌شده متفاوت باشد. ژورنال معاملاتی هم دفتر یا فایلی برای ثبت دلیل ورود، خروج، حجم، نتیجه و رعایت قواعد است.

اجزای طرح معاملاتی با پرسش راهنما برای هر جزء

جزءپرسش راهنمانمونهٔ پاسخ مکتوب
هدفچرا ترید می‌کنم و چقدر وقت دارم؟یادگیری مهارت با سرمایه‌ای که از دست دادنش زندگی‌ام را مختل نکند؛ هدف سنجش‌پذیر: ثبت ۳۰ معاملهٔ آزمایشی در سه ماه (عدد فرضی)
بازار و نماددر کدام بازار و روی چه نمادهایی کار می‌کنم؟فقط جفت‌ارزهای اصلی فارکس، مثلاً EUR/USD و USD/JPY
ورود و خروجبا چه شرطی وارد و با چه شرطی خارج می‌شوم؟شرط‌های مکتوب و آزمون‌پذیر استراتژی برای ورود و خروج، به‌علاوهٔ خروج در حد ضرر
ریسک هر معاملهحداکثر چه سهمی از حساب را در یک معامله به خطر می‌اندازم؟درصدی ثابت از ارزش حساب، مثلاً ۲٪ مانند مثال همین مقاله (عدد فرضی، نه توصیه)
اندازهٔ موقعیتبا این ریسک و این حد ضرر، چه حجمی باز کنم؟محاسبه با فرمول بر پایهٔ فاصلهٔ حد ضرر، ارزش پیپ و کوچک‌ترین گام حجم، پیش از هر سفارش
ژورنالبعد از هر معامله چه چیزی را ثبت می‌کنم؟دلیل ورود، نتیجه، رعایت یا نقض قواعد

پیش از هر معامله، این چک‌لیست کوتاه را مرور کنید و ریسک مجموع معاملات باز، کارمزد و اسپرد و رویدادهای پرریسک مرتبط را هم در نظر بگیرید:

  • نماد در فهرست بازارهای طرح شما قرار دارد.
  • شرط ورود دقیقاً طبق قواعد مکتوب برقرار است.
  • حد ضرر پیش از ارسال سفارش مشخص شده است.
  • اندازهٔ موقعیت با فرمول حساب شده، نه با حدس.
  • جای ثبت این معامله در ژورنال آماده است.

طرح معاملاتی با استراتژی معاملاتی چه فرقی دارد؟

استراتژی معاملاتی می‌گوید کی وارد و کی خارج شوید؛ طرح معاملاتی می‌گوید با چه ریسکی، چه حجمی و زیر چه قواعد رفتاری. پس استراتژی یکی از اجزای طرح است، نه جانشین آن.

استراتژی (Strategy) مجموعه قواعد ورود، خروج و گاهی مدیریت معامله بر پایهٔ داده‌ها و روش‌های تحلیلی مشخص است. طرح این قواعد را در چارچوبی می‌گذارد که سقف ریسک، فرمول حجم، ژورنال و زمان بازبینی هم در آن هست. به ترکیب استراتژی و قواعد اجرای آن گاهی «سیستم معاملاتی» هم می‌گویند. هر نامی که به کار برود، پرسش اصلی یکی است: آیا قواعد ریسک و بازبینی هم نوشته شده‌اند؟

دستور پخت یک غذا را در نظر بگیرید. این دستور می‌گوید چه چیزی را کی در قابلمه بریزید. اما بودجهٔ خرید، تعداد مهمان‌ها و اینکه اگر غذا بسوزد چه می‌کنید، در برنامهٔ مهمانی نوشته می‌شود. استراتژی همان دستور پخت است و طرح معاملاتی برنامهٔ کل مهمانی.

دو معامله‌گر با استراتژی مشابه ممکن است به دلیل اندازهٔ موقعیت، هزینهٔ اجرا، رعایت قواعد و تفاوت اجرای معاملات نتایج متفاوتی داشته باشند. برای نمونه، یکی در هر معامله سهم کوچکی از حساب را به خطر می‌اندازد و دیگری سهم بزرگی. بخش مهمی از این تفاوت در طرح است، نه در استراتژی.

نکته

استراتژی عوض می‌شود، طرح می‌ماند

اگر روزی استراتژی ورود را کنار بگذارید، چارچوب طرح معنادار می‌ماند. ولی با تغییر استراتژی، قواعد ورود و خروج و همچنین سازگاری حد ضرر، اندازهٔ موقعیت و مدیریت ریسک باید بازبینی شوند.

طرح معاملاتی چطور کار می‌کند؟

طرح معاملاتی در یک چرخهٔ ساده کار می‌کند: پیش از معامله نوشته می‌شود، در معامله اجرا می‌شود، بعد از معامله ثبت می‌شود و در فاصله‌های منظم بازبینی می‌شود. هر حلقه از این چرخه کار مشخصی دارد:

  • نوشتن: قواعد را پیش از ورود به موقعیت و بدون فشار ناشی از معاملهٔ باز تدوین کنید. در این حالت ضرر یا سود لحظه‌ای روی قضاوت شما فشار نمی‌آورد.
  • اجرا: در زمان باز بودن معامله از تغییر احساسی قواعد خودداری کنید؛ اقدام‌های اضطراری یا تغییرات مجاز مدیریت موقعیت باید از قبل در طرح تعریف شوند. دور کردن حد ضرر به امید برگشت قیمت، همان تصمیم وسط معامله است که طرح برای حذفش نوشته شده است.
  • ثبت: دلیل ورود، حجم، نتیجه و میزان رعایت قواعد را برای هر معامله در ژورنال ثبت کنید.
  • بازبینی: در فاصله‌ای که از پیش تعیین کرده‌اید، مثلاً پایان هر ماه، ژورنال را مرور کنید. قواعد را فقط در همین مرحله تغییر دهید، نه وسط معامله.

این چرخه ارزیابی تصمیم‌ها و بررسی میزان پایبندی به قواعد مکتوب را آسان‌تر می‌کند. طرح امکان بررسی نتیجه را فراهم می‌کند؛ برای تشخیص ضعف استراتژی از اجرای ناقص، باید چندین معامله و شرایط بازار را تحلیل کرد. این دو مشکل به راه‌حل‌های متفاوتی نیاز دارند. قاعدهٔ ضعیف باید اصلاح شود، ولی اجرای ناقص با عوض کردن قاعده درست نمی‌شود.

این تفکیک فقط وقتی ممکن است که قاعده پیش‌تر نوشته شده باشد. اگر قواعد مکتوب نباشند، ممکن است برداشت معامله‌گر از آن‌ها پس از زیان تغییر کند و ارزیابی دشوار شود.

اندازه موقعیت از ریسک هر معامله و حد ضرر چگونه محاسبه می‌شود؟

در جفت‌ارزها، برای محاسبهٔ اندازهٔ موقعیت به لات استاندارد، مبلغ ریسک هر معامله را بر فاصلهٔ حد ضرر به پیپ تقسیم می‌کنید و حاصل را بر ارزش پیپ هر لات استاندارد. پیپ (Pip) واحد رایج اندازه‌گیری حرکت قیمت در جفت‌ارزهاست. لات (Lot) واحد اندازه‌گیری حجم معامله است و لات استاندارد واحد پایهٔ آن.

فرمول به این شکل است: اندازهٔ موقعیت به لات استاندارد = ((ارزش حساب × ریسک هر معامله) ÷ فاصلهٔ حد ضرر به پیپ) ÷ ارزش پیپ هر لات استاندارد

این فرمول به همین شکل در مرکز آموزش FXStreet آمده است. برای روشن شدن محاسبه، مثال فرضی زیر را بررسی کنید.

فرض کنید حسابی ۱۰٬۰۰۰ دلاری دارید و در طرحتان نوشته‌اید که در هر معامله ۲٪ حساب را به خطر بیندازید. ۲٪ از ۱۰٬۰۰۰ دلار می‌شود ۲۰۰ دلار. حد ضرر این معامله ۵۰ پیپ با قیمت ورود فاصله دارد. پس هر پیپ حرکت خلاف شما نباید بیش از ۲۰۰ تقسیم بر ۵۰، یعنی ۴ دلار، هزینه داشته باشد. [S3,S1,S2]

اگر ارزش هر پیپ برای یک لات استاندارد ۹٫۸۵ دلار باشد، ۴ را بر ۹٫۸۵ تقسیم می‌کنید. حاصل حدود ۰٫۴۰۶ است. آن را به پایین گرد می‌کنید تا ریسک از ۲۰۰ دلار بیشتر نشود: ۰٫۴۰ لات استاندارد، یعنی ۴ مینی‌لات یا ۴۰٬۰۰۰ واحد. با انتخاب ۰٫۴۰ لات، اگر قیمت به حد ضرر برسد، زیان محاسبه‌شده پیش از هزینه‌ها ۰٫۴۰ × ۹٫۸۵ × ۵۰، یعنی ۱۹۷ دلار است. این مبلغ برآورد زیان برنامه‌ریزی‌شده در قیمت موردانتظار حد ضرر، بدون کارمزد و اسلیپیج است؛ زیان نهایی می‌تواند کمتر یا بیشتر باشد. در حرکت تند یا گپ قیمتی، اجرای حد ضرر در همان قیمت تضمین نمی‌شود. هزینه‌های معامله (اسپرد و کمیسیون) هم در این برآورد نیامده‌اند؛ پس زیان واقعی می‌تواند خیلی بیشتر شود. [S3]

ترتیب کار اهمیت دارد. ابتدا ریسک برنامه‌ریزی‌شده و محل حد ضرر را تعیین کنید؛ سپس حجم معامله را محاسبه کنید. اگر اول حجم را انتخاب کنید و بعد حد ضرر را با آن جور کنید، سقف ریسک طرح عملاً کنار رفته است.

نکته

عدد مثال، نه توصیه

ریسک ۲ درصدی در این مثال صرفاً برای توضیح روش محاسبه انتخاب شده است. سهم ریسک هر معامله را خودتان در طرح تعیین می‌کنید. ارزش پیپ هم به جفت‌ارز و ارز حساب بستگی دارد؛ عدد دقیق را از مشخصات نماد در کارگزار خود بگیرید.

[S1,S2,S3]

مثال واقعی: محدودیت‌های مدیریت ریسک برای معاملات CFD

در ۲۷ مارس ۲۰۱۸، سازمان اوراق بهادار و بازارهای اروپا (ESMA) از تصمیم خود برای محدودیت‌هایی خبر داد که بخشی از تصمیم‌های ریسک مشتری خرد را اجباری می‌کرد. تصمیم نهایی در ۱ ژوئن ۲۰۱۸ منتشر شد و محدودیت‌های CFD از ۱ اوت ۲۰۱۸ اجرا شدند. این قواعد برای قرارداد مابه‌التفاوت (CFD) بود؛ قراردادی که سود و زیانش از تغییر قیمت یک دارایی می‌آید، بی‌آنکه خود دارایی را مالک شوید.

اولین قاعده سقف اهرم بود. اهرم یعنی باز کردن موقعیتی بزرگ‌تر از سرمایهٔ خودتان با سپردن فقط بخشی از ارزش آن به‌عنوان وثیقه. ESMA سقف اهرم باز کردن موقعیت را بسته به نوع دارایی این‌طور تعیین کرد:

سقف اهرم ESMA برای باز کردن موقعیت CFD مشتری خرد در اتحادیهٔ اروپا، اعلام ۲۰۱۸

[S1,S2,S3]
نوع داراییسقف اهرم برای مشتری خرد
جفت‌ارزهای اصلی۳۰:۱
جفت‌ارزهای غیراصلی، طلا و شاخص‌های اصلی۲۰:۱
کالاهای غیر از طلا و شاخص‌های سهام غیراصلی۱۰:۱
سهام منفرد۵:۱
رمزارز۲:۱

ESMA بستن اجباری موقعیت را هم در سطح هر حساب یکسان کرد. طبق این قاعده، در CFDهای مشمول، وقتی ارزش خالص حساب (موجودی به‌اضافهٔ سود و زیان موقعیت‌های باز) به ۵۰٪ مجموع حداقل مارژین اولیهٔ لازم برای موقعیت‌های باز برسد، کارگزار باید یک یا چند موقعیت را ببندد. مارژین (Margin) یا وجه تضمین، مبلغ یا منابعی از حساب است که برای باز کردن یا حفظ موقعیت اهرمی لازم است. در کنار این قاعده، محافظت از موجودی منفی (Negative Balance Protection) هم آمد که برای زیان مشتری خرد سقفی تضمین‌شده می‌گذارد: زیان در هر حساب از پول همان حساب بیشتر نمی‌شود. [S1,S3]

در استرالیا، کمیسیون اوراق بهادار و سرمایه‌گذاری استرالیا (ASIC) دستور مداخله در محصول CFD را در ۲۰۲۲ برای پنج سال دیگر، تا ۲۳ مه ۲۰۲۷، تمدید کرد. ASIC در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ پیشنهاد کرد این دستور، با تأیید وزیر، تا ۱ آوریل ۲۰۳۱ تمدید و اصلاح شود؛ این پیشنهاد تا نوامبر ۲۰۲۶ در مرحلهٔ نظرخواهی بود و تصمیم نهایی نشده بود. این دستور سقف اهرم مشتری خرد را در دورهٔ اعتبارش تا ۲۳ مه ۲۰۲۷ از ۳۰:۱ تا ۲:۱ تعیین کرد. به گزارش ASIC، در شش ماه نخست اجرای دستور، مجموع زیان خالص حساب‌های خرد ۹۱٪ کاهش یافت و شمار حساب‌های زیان‌ده در هر فصل به‌طور میانگین ۵۱٪ کمتر شد. [S1,S2,S3]

محدودیت‌های موقت ESMA در ۲۰۱۸ اجرا شدند و در ۲۰۱۹ جای خود را به اقدام‌های ناظران ملی در کشورهای مرتبط دادند؛ دستور ASIC نیز طبق تمدید ۲۰۲۲ تا ۲۳ مه ۲۰۲۷ اعتبار دارد، مگر تغییر رسمی بعدی. هیچ‌کدام به حوزه‌های دیگر تعمیم داده نمی‌شود. برای شناخت نهادهای ناظر، مقالهٔ رگولاتوری بروکر را ببینید.

مهم

سقف مقررات، اندازهٔ طرح شما نیست

سقف اهرم حداکثر مجاز است، نه اندازهٔ مناسب. اندازهٔ موقعیت در طرح شما از ریسک هر معامله و فاصلهٔ حد ضرر می‌آید و می‌تواند بسیار کمتر از این سقف باشد. کاهش زیان در گزارش ASIC هم اثر مقررات بر مجموع حساب‌هاست، نه نرخ موفقیت معامله‌گر.

اشتباه رایج در نوشتن طرح معاملاتی چیست؟

یکی از اشتباه‌های رایج، تنظیم طرحی با قواعد مبهم و غیرقابل‌اجراست. خطاهای رایج در تدوین و اجرای طرح این‌هاست:

  • قواعد مبهم: جملهٔ «وقتی روند خوب بود وارد می‌شوم» قابل سنجش نیست. قاعده باید آن‌قدر روشن باشد که دو نفر با خواندنش به یک نتیجه برسند.
  • نبود حد ریسک: طرحی که ریسک برنامه‌ریزی‌شدهٔ هر معامله را مشخص نکرده، مهم‌ترین تصمیم را به لحظهٔ هیجان می‌سپارد.
  • تغییر قواعد وسط معامله: دور کردن حد ضرر یا بزرگ کردن حجم بعد از ضرر، کل طرح را بی‌اثر می‌کند.
  • ننوشتن ژورنال: بدون ثبت، بازبینی به حافظه وابسته می‌شود و حافظه برای این کار دقیق نیست.
  • کپی کردن طرح دیگران: سرمایه، وقت و تحمل ضرر هر کس فرق دارد. طرح شخص دیگری به پرسش‌های زندگی شما جواب نمی‌دهد.
  • بازبینی نکردن: طرحی که هرگز بازبینی نشود، با تغییر بازار یا شرایط شخصی شما کهنه می‌شود.

بعضی خطاها هنگام تدوین طرح و برخی هنگام اجرای آن رخ می‌دهند. طرحی کوتاه که واقعاً رعایت شود، از طرحی مفصل که فقط در پوشه مانده کاربردی‌تر است.

چرا طرح معاملاتی سود را تضمین نمی‌کند؟

طرح معاملاتی سود را تضمین نمی‌کند، چون نظم تصمیم‌های شما را کنترل می‌کند، نه رفتار بازار را. طرح می‌گوید اگر بازار خلاف شما رفت چه کنید؛ نمی‌تواند جلوی رفتنش را بگیرد.

چند محدودیت را باید از پیش بپذیرید. طرحی که دقیق رعایت شود هم ممکن است پشت‌سرهم ضرر بدهد، زیرا قواعد ورود همیشه به نتیجهٔ مطلوب نمی‌رسند. اگر استراتژی عملکرد مناسبی نداشته باشد، اجرای منظم آن به‌تنهایی سودآوری ایجاد نمی‌کند. بازار هم ثابت نمی‌ماند و قاعده‌ای که در یک دوره جواب داده، ممکن است در دورهٔ بعد جواب ندهد. در نهایت، طرح فقط وقتی اثر دارد که اجرا شود؛ اجرای ناقص یکی از ضعف‌های رایج در به‌کارگیری آن است.

حتی دستور اجباری ASIC هم زیان را حذف نکرد. کاهش ۹۱٪ در گزارش این نهاد یعنی زیان مجموع حساب‌ها کمتر شد، نه اینکه از بین برود. [S2]

هشدار

ریسک از دست دادن سرمایه

معامله با اهرم، به‌ویژه در CFD، می‌تواند زیان را سریع بزرگ کند. حتی با طرح معاملاتی دقیق، ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید؛ در حسابی که محافظت از موجودی منفی ندارد، زیان می‌تواند از موجودی حساب هم بیشتر شود. فقط با پولی معامله کنید که از دست دادنش زندگی شما را مختل نکند.

طرح به ثبت و بررسی نتایج کمک می‌کند تا نقش استراتژی، اجرای آن و شرایط بازار بهتر مشخص شود.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

ترید پلن چیست؟
ترید پلن همان طرح معاملاتی است و از اصطلاح انگلیسی Trading Plan آمده است. این سند مکتوب پیش از معامله هدف، بازار، قواعد ورود و خروج، سقف ریسک هر معامله، روش محاسبهٔ حجم و شیوهٔ ثبت معامله‌ها را مشخص می‌کند. کار آن جدا کردن تصمیم‌های اصلی از لحظهٔ هیجان است. ترید پلن سود را تضمین نمی‌کند، ولی سنجیدن و اصلاح رفتار معاملاتی را ممکن می‌کند.
چرا به طرح معاملاتی نیاز دارم؟
چون بدون آن هر معامله تصمیمی تازه است که زیر فشار حرکت قیمت گرفته می‌شود. طرح معاملاتی ریسک برنامه‌ریزی‌شده، حجم و شرط خروج را پیش از باز شدن موقعیت روشن می‌کند. بعد از مدتی، با بررسی چندین معامله در ژورنال و شرایط بازار می‌توانید ببینید ضعف از قاعده است یا از اجرای ناقص آن. بدون قواعد مکتوب، این تفکیک دشوار است.
در طرح معاملاتی چه مقدار ریسک هر معامله تعیین می‌شود؟
عدد ثابتی برای همه وجود ندارد و خودتان آن را بر پایهٔ سرمایه و تحمل ضرر در طرح می‌نویسید. ریسک هر معامله معمولاً به‌صورت درصدی از ارزش حساب بیان می‌شود. در مثال آموزشی این مقاله، ۲٪ از حسابی ۱۰٬۰۰۰ دلاری برابر ۲۰۰ دلار است؛ این عدد فقط برای نشان دادن محاسبه آمده و توصیه نیست. اندازهٔ موقعیت بعد از تعیین همین سقف حساب می‌شود.
ژورنال معاملاتی جزو طرح معاملاتی است؟
بله، ژورنال معاملاتی یکی از اجزای اصلی طرح است. طرح می‌گوید چه باید بکنید و ژورنال ثبت می‌کند واقعاً چه کرده‌اید. در هر ثبت معمولاً دلیل ورود، اندازهٔ موقعیت، نتیجه و رعایت یا نقض قواعد می‌آید. بدون ژورنال، بازبینی دوره‌ای پشتوانهٔ مکتوب ندارد و نمی‌توان فهمید کدام قاعده باید اصلاح شود.

واژه‌های این مقاله

منابع

این مقاله با کمکِ ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده است. سیاست تحریریه

دیدگاه خود را ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

مشاهده همه دوره‌ها
ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.