تریدپدیادانشنامهٔ تریدآکا

بازار کالا چیست؟ کامودیتی، انواع و نحوه معامله

اشتراک‌گذاری:

بازار کالا جای خرید و فروش مواد اولیه‌ای مثل نفت، طلا و گندم است، اما برخلاف تصور رایج فقط یک بورس مشخص نیست. همین کالاها در بازار نقدی، با قرارداد آتی و اختیار و از راه صندوق‌های کالایی هم دست‌به‌دست می‌شوند. این مقاله نشان می‌دهد کامودیتی چیست، هر مسیر معامله چه تفاوتی دارد، ارزش تیک یک قرارداد چطور حساب می‌شود و ریسک‌های اصلی کجاست.

مسیر خواندن

این مقاله برای معامله‌گری است که می‌خواهد بداند کالا چیست و از چه راه‌هایی معامله می‌شود؛ گام بعدی او شناخت اهرم، مارجین و گزارش COT است.

در یک نگاه

  • کامودیتی یعنی ماده‌ای اولیه و قابل تعویض، مثل نفت یا طلا
  • کالا را می‌توان نقدی، آتی یا از راه ETF معامله کرد
  • ارزش هر تیک از اندازهٔ قرارداد ضرب‌در حداقل نوسان می‌آید
  • اهرم، مارجین‌کال و هزینهٔ رول ریسک‌های اصلی‌اند
  • گزارش COT موقعیت معامله‌گران بزرگ را هفتگی نشان می‌دهد

بازار کالا چیست و کامودیتی به چه چیزی می‌گویند؟

بازار کالا جایی است که مواد اولیهٔ قابل تعویض، مثل نفت و طلا، خرید و فروش می‌شوند و به آن‌ها کامودیتی (Commodity) می‌گویند. معامله‌گر خرد می‌تواند کالا را در بازار نقدی، از راه قرارداد آتی و اختیار، یا با ETF کالایی معامله کند. قرارداد آتی توافقی الزام‌آور برای خرید یا فروش کالا در آینده با قیمت و مقدار ثابت است.

قابل تعویض (Fungible) کلید این تعریف است: هر واحد از یک کالا با درجه و مشخصات معین، از نظر خریدار با واحد دیگرش فرقی ندارد. قیاس ساده‌اش بنزین پمپ‌بنزین است. وقتی باک را پر می‌کنید، برایتان مهم نیست سوخت از کدام تانکر آمده، چون هر لیتر از همان نوع با لیتر دیگر یکی است. همین یکسانی اجازه می‌دهد کالا با قراردادهای استاندارد معامله شود، بی‌آنکه خریدار هر محموله را جداگانه وارسی کند.

این ویژگی مرز کالا را با دارایی‌های دیگر بازارهای مالی روشن می‌کند. سهم بخشی از مالکیت یک شرکت مشخص را نشان می‌دهد و ارزشش به سرنوشت همان شرکت بسته است. ارز خود پول است. اما ارزش کامودیتی از تقاضا برای خود همان ماده می‌آید، نه از کارنامهٔ یک شرکت؛ یک بشکه نفت هم‌درجه، هر جا تولید شده باشد، همان کاربرد را دارد.

کالاها در سه گروه اصلی انرژی، فلزات و کشاورزی جا می‌گیرند

بیشتر کالاهای پرکاربرد در یکی از سه گروه انرژی، فلزات یا کشاورزی می‌نشینند. گروه انرژی سوخت و خوراک صنعت را در بر می‌گیرد. فلزات هم فلز گران‌بها و هم فلز صنعتی را شامل می‌شود و کشاورزی محصولات زراعی و دامی را پوشش می‌دهد. جدول زیر نمونهٔ هر گروه را کنار هم می‌گذارد.

دسته‌بندی مفهومی رایج کالاها؛ این جدول تقسیم حقوقی هیچ کشوری نیست

گروهنمونه‌هاسخت یا نرم
انرژینفت خام، گاز طبیعی، بنزینسخت
فلزاتطلا، نقره، مس، آلومینیومسخت
کشاورزی و دامگندم، ذرت، قهوه، شکر، دام زندهنرم

تقسیم سخت و نرم بر پایهٔ شیوهٔ تولید است. کالای سخت از دل زمین استخراج می‌شود، مثل نفتی که از چاه بیرون می‌آید یا مسی که از معدن به دست می‌آید. کالای نرم کشت یا پرورش داده می‌شود و به آب‌وهوا و فصل وابسته‌تر است؛ برداشت ضعیف یک محصول می‌تواند عرضهٔ همان فصل را کم کند.

کالا را چگونه می‌توان معامله کرد؟

معامله‌گر خرد سه راه اصلی برای معامله کالا دارد: بازار نقدی، مشتقات و صندوق‌های کالایی. تفاوت این سه راه در این است که در پایان چه چیزی در اختیار شماست و چه ریسکی همراهش می‌آید.

در بازار نقدی (Spot) خود کالا یا حق مالکیت آن با قیمت لحظهٔ معامله منتقل می‌شود و تحویل نزدیک است. این مسیر ساده‌ترین شکل مالکیت است، ولی کالای فیزیکی جا، نگه‌داری و حمل می‌خواهد.

مسیر دوم مشتقات است. قرارداد آتی (Futures)، همان توافق الزام‌آوری که در تعریف بالا آمد، مقدار و قیمت را از پیش ثابت می‌کند و تحویل یا تسویه را به تاریخی در آینده می‌برد. به گفتهٔ FINRA، این قرارداد ابزاری مشتقه است و در آمریکا CFTC، نهاد ناظر بازار آتی، بر آن نظارت دارد. اختیار معامله (Option) شکل دیگری از مشتقه است که به دارنده حق خرید یا فروش می‌دهد، نه الزام آن را. شرح کامل‌تر این دو بازار را در تفاوت بازار نقدی و آتی ببینید.

مسیر سوم صندوق کالایی است: صندوق سرمایه‌گذاری یا محصول قابل معامله در بورس (ETP) که مواجههٔ کالایی دارد، مثل صندوق قابل معامله در بورس (ETF). ETF مبتنی بر آتی خود کالا را نگه نمی‌دارد و به‌جای آن قرارداد آتی می‌خرد.

مقایسهٔ سه مسیر معامله کالا برای معامله‌گر خرد

مسیرسازوکارچه چیزی در اختیار شماستریسک کلیدی
نقدیخرید و فروش خود کالا با تحویل نزدیکخود کالا یا حق مالکیت آنهزینهٔ نگه‌داری و حمل
آتی و اختیارقرارداد بر کالا برای تاریخی در آیندهیک قرارداد مشتقهاهرم؛ مارجین‌کال در قرارداد آتی
ETF کالاییخرید واحد صندوقی با مواجههٔ کالاییواحد یک اوراق بهادارنوسان قیمت کالای پایه

مشخصات یک قرارداد کالایی چیست و ارزش هر تیک چگونه حساب می‌شود؟

هر قرارداد آتی کالایی یک برگهٔ مشخصات دارد که چند ویژگی اصلی آن را تعیین می‌کند:

  • اندازهٔ قرارداد: مقدار کالایی که یک قرارداد نماینده‌اش است، مثلاً تعداد بشکه یا اونس.
  • حداقل نوسان قیمت یا تیک (Tick): کوچک‌ترین گامی که قیمت می‌تواند بردارد.
  • ارزش هر تیک: مبلغی که با یک گام قیمت برای یک قرارداد جابه‌جا می‌شود.
  • شیوهٔ تسویه: تحویل فیزیکی کالا در سررسید، یا تسویهٔ نقدی که در آن فقط مابه‌التفاوت پرداخت می‌شود.

ارزش هر تیک از یک ضرب ساده می‌آید: اندازهٔ قرارداد ضرب‌در حداقل نوسان قیمت. پس اگر این دو عدد را از برگهٔ مشخصات بدانید، برای حساب‌کردنش به ابزار جداگانه نیازی ندارید. دو نمونه از قراردادهای شناخته‌شدهٔ انرژی و فلزات این‌ها هستند:

  • مشخصات قرارداد برنت: اندازهٔ هر قرارداد ۱۰۰۰ بشکه است و حداقل نوسان قیمت یک سنت است، یعنی ۰٫۰۱ دلار در هر بشکه.
  • طلا با نماد GC در CME: قرارداد استاندارد ۱۰۰ اونس تروی است.
  • [S4]

ویژگی‌های خود فلز زرد، جدا از قرارداد آتی، در مقالهٔ بازار طلا آمده است.

یک دلار تغییر قیمت نفت برنت برای یک قرارداد چقدر می‌ارزد؟

پاسخ کوتاه ۱۰۰۰ دلار است، چون هر قرارداد برنت ۱۰۰۰ بشکه را نمایندگی می‌کند. فرض کنید یک قرارداد آتی برنت دارید. حساب گام‌به‌گام چنین است:

  1. ارزش هر تیک: ۱۰۰۰ بشکه × ۰٫۰۱ دلار = ۱۰ دلار.
  2. ارزش یک دلار تغییر در قیمت هر بشکه: ۱۰۰۰ بشکه × ۱ دلار = ۱۰۰۰ دلار.
  3. [S4]

این مبلغ در هر دو جهت معنا دارد. اگر قیمت هر بشکه یک دلار خلاف موقعیت شما حرکت کند، ۱۰۰۰ دلار از ارزش موقعیت کم می‌شود.

نکته

فرمول را از برگهٔ مشخصات بسازید

ارزش هر تیک برابر است با اندازهٔ قرارداد ضرب‌در حداقل نوسان قیمت. ارزش هر واحد تغییر قیمت هم از ضرب اندازهٔ قرارداد در همان واحد به دست می‌آید. اگر بورس یکی از این دو مشخصه را عوض کند، نتیجه هم عوض می‌شود.

چه چیزی قیمت کالا را می‌راند و گزارش COT چه نشان می‌دهد؟

قیمت کالا در اصل از کشمکش عرضه و تقاضا می‌آید. اختلال در تولید، مثل توقف یک میدان نفتی یا خشک‌سالی در منطقهٔ کشت، عرضه را کم می‌کند. سطح موجودی انبارها نشان می‌دهد بازار چقدر برای این شوک‌ها ذخیره دارد. رشد یا رکود اقتصادی تقاضای انرژی و فلز صنعتی را بالا و پایین می‌برد. ارز هم اثر دارد: قیمت قراردادهای نمونهٔ بالا به دلار است، پس با تغییر ارزش دلار، هزینهٔ همان کالا برای خریداری که با ارز دیگری حساب می‌کند هم عوض می‌شود.

در کنار این عوامل بنیادی، معامله‌گران به ترکیب موقعیت‌ها هم نگاه می‌کنند و منبع رسمی آن گزارش COT سازمان CFTC است. این گزارش هفتگی است. CFTC دادهٔ موقعیت‌های باز روز سه‌شنبه را معمولاً جمعه ساعت ۱۵:۳۰ به وقت شرق آمریکا منتشر می‌کند و تعطیلات می‌تواند این زمان را جابه‌جا کند. [S2]

گزارش COT در ۴ نوع منتشر می‌شود: Legacy، Supplemental، Disaggregated و TFF. در نوع Disaggregated، معامله‌گران در ۴ دسته قرار می‌گیرند:

  • تولیدکننده، تاجر، فرآورنده و مصرف‌کننده (Producer/Merchant/Processor/User)
  • دلالان سواپ (Swap Dealers)
  • مدیریت پول (Managed Money)
  • سایر گزارش‌دهندگان (Other Reportables)

به گفتهٔ CFTC، این طبقه‌بندی بر پایهٔ هدف تجاری‌ای است که در فرم CFTC 40 اعلام می‌شود.

مهم

COT تصویر کل بازار نیست

این گزارش فقط معامله‌گرانی را دسته‌بندی می‌کند که موقعیتشان به سطح گزارش‌دهی CFTC یا بالاتر برسد، و CFTC می‌تواند این سطح را در هر بازار تغییر دهد. داده هم با چند روز فاصله از سه‌شنبه منتشر می‌شود. COT ترکیب موقعیت‌ها را توصیف می‌کند، نه جهت آیندهٔ قیمت را.

اشتباه رایج: بازار کالا را فقط بورس کالا و مشخصات قرارداد را ثابت دانستن

دو خطا در توضیح‌های رایج دربارهٔ کالا بیشتر از بقیه تکرار می‌شود.

خطای اول، یکی‌گرفتن بازار کالا با یک بورس سازمان‌یافته است. بورس کالا فقط یکی از جاهایی است که کالا در آن معامله می‌شود؛ معامله‌های نقدی، قراردادهای آتی و اختیار در بورس‌های مختلف جهان و صندوق‌های کالایی هم بخشی از همین بازارند. کسی که فقط به یک بورس نگاه می‌کند، مسیرهای دیگر و ریسک‌های متفاوتشان را نمی‌بیند.

خطای دوم، ثابت‌پنداشتن شرایط قرارداد است. مشخصات هر قرارداد در برگهٔ رسمی بورس ثبت می‌شود و یک راهنمای قدیمی‌تر ممکن است با نسخهٔ جاری همان برگه نخواند. اگر به متنی قدیمی تکیه کنید، ممکن است دربارهٔ آنچه در سررسید رخ می‌دهد تصور نادرستی پیدا کنید. پیش از هر محاسبه، مشخصات را از نسخهٔ جاری برگهٔ خود بورس بخوانید.

ریسک‌ها و محدودیت‌های معامله کالا چیست؟

ریسک اول اهرم است. به گفتهٔ FINRA، سرمایه‌گذاری در کالا اغلب با اهرم همراه است، یعنی بخشی از موقعیت با پول قرضی ساخته می‌شود. اهرم اندازهٔ موقعیت را از سرمایهٔ شما بزرگ‌تر می‌کند. مثال برنت نشان داد یک قرارداد با هر دلار حرکت قیمت چه مبلغی را جابه‌جا می‌کند. اگر ارزش موقعیت افت کند، کارگزار ممکن است وجه تضمین بیشتری بخواهد که به آن مارجین‌کال می‌گویند.

هشدار

اهرم زیان را هم بزرگ می‌کند

اگر با اهرم وارد قرارداد آتی کالا شوید و قیمت خلاف موقعیتتان حرکت کند، ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید و زیانتان حتی به وجه تضمینی که سپرده‌اید محدود نماند: با افت ارزش موقعیت ممکن است مارجین‌کال بگیرید و ناچار شوید وجه تضمین بیشتری واریز کنید. پیش از باز کردن هر موقعیت، ارزش هر تیک و اندازهٔ قرارداد را با سرمایهٔ خود بسنجید.

ریسک دوم به سازوکار حمایت از سرمایه‌گذار برمی‌گردد. طبق توضیح FINRA، سرمایه‌گذاری مستقیم در کالا یا آتی کالا زیر پوشش SIPC، نهاد حمایت از سرمایه‌گذاران اوراق بهادار در آمریکا، نیست. در مقابل، صندوق‌ها و ETPهای دارای مواجههٔ کالایی معمولاً اوراق بهادار ثبت‌شده‌اند و می‌توانند زیر این پوشش قرار بگیرند. این پوشش را نباید با محافظت در برابر افت قیمت کالا یکی گرفت؛ ارزش واحد صندوق همچنان با قیمت کالای پایه تغییر می‌کند. این قید فقط دربارهٔ سازوکار حمایتی آمریکاست و به کارگزار یا بورس کشورهای دیگر تعمیم داده نمی‌شود.

محدودیت آخر به دامنهٔ قواعد برمی‌گردد. مشخصات قرارداد و مقررات نظارتی که در بخش‌های بالا آمد، به بورس صادرکنندهٔ همان قرارداد و نهادهای ناظر نام‌برده تعلق دارد؛ اگر از راه کارگزار یا بورس دیگری در بازار کالا معامله می‌کنید، قواعد همان نهاد حاکم است.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

تفاوت کامودیتی سخت و نرم چیست؟
کامودیتی سخت ماده‌ای است که استخراج می‌شود، مانند نفت خام، گاز طبیعی، طلا یا مس. کامودیتی نرم محصولی است که کشت یا پرورش داده می‌شود، مانند گندم، قهوه، شکر یا دام زنده. کالای نرم معمولاً به آب‌وهوا و فصل برداشت حساس‌تر است و برخی از انواعش فاسدشدنی‌اند. این تقسیم مفهومی است و با دسته‌بندی حقوقی کالا در قانون هر کشور یکی نیست.
قرارداد آتی کالا چیست؟
قرارداد آتی کالا توافقی است که دو طرف را ملزم می‌کند مقدار مشخصی از یک کالا را با قیمتی ثابت در تاریخی در آینده بخرند یا بفروشند. این قرارداد ابزاری مشتقه است و اغلب با اهرم معامله می‌شود؛ یعنی بخشی از موقعیت با پول قرضی ساخته می‌شود و افت ارزش آن می‌تواند به مارجین‌کال برسد. اندازه، تیک و شیوهٔ تسویه را برگهٔ مشخصات هر قرارداد تعیین می‌کند.
ETF کالایی چیست؟
ETF کالایی صندوقی است که در بورس معامله می‌شود و به‌جای سهام یک شرکت، مواجهه با قیمت یک کالا یا سبدی از کالاها را فراهم می‌کند. خریدار آن واحد صندوق را مالک می‌شود، نه خود کالا را؛ صندوق مبتنی بر آتی هم به‌جای کالا قرارداد آتی نگه می‌دارد. چنین صندوق‌هایی در آمریکا معمولاً اوراق بهادار ثبت‌شده‌اند، اما این ثبت دارنده را از نوسان قیمت کالای پایه مصون نمی‌کند.
کالای قابل تعویض یعنی چه؟
کالای قابل تعویض کالایی است که هر واحدش با واحد دیگر از همان نوع و درجه برابر است و خریدار تفاوتی میانشان نمی‌بیند. یک اونس طلای استاندارد با اونس دیگری با همان خلوص یکی است، اما دو تابلوی نقاشی یا دو قطعه زمین هرگز چنین نیستند. همین برابری اجازه می‌دهد کالا با قرارداد استاندارد و بدون بازرسی تک‌تک محموله‌ها معامله شود.

واژه‌های این مقاله

منابع

این مقاله با کمکِ ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده است. بازبین ثبت‌شده: بهنام مجیدی. سیاست تحریریه

دیدگاه خود را ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

مشاهده همه دوره‌ها
ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.