تعریف دقیق
بیشتر رمزارزها نوسان شدید دارند و برای پرداخت، نگهداری موقت یا قیمتگذاری معاملات مناسب نیستند. استیبلکوین برای پر کردن همین جای خالی ساخته شد. امروز بخش بزرگی از معاملات صرافیهای کریپتو با جفتهای استیبلکوینی انجام میشود و معاملهگران هنگام خروج از پوزیشن معمولاً سرمایه را موقتاً در آنها نگه میدارند.
روش حفظ ارزش، نوع استیبلکوین را تعیین میکند. گروه اول با ذخیرهٔ پول رایج و داراییهای کمریسک مثل اوراق کوتاهمدت دولتی پشتیبانی میشوند و صادرکننده متعهد است هر توکن را به یک دلار بازخرید کند. گروه دوم با رمزارزهای دیگر پشتیبانی میشوند و برای جبران نوسان وثیقه، ارزش وثیقه بیشتر از توکنهای صادرشده نگه داشته میشود. گروه سوم، الگوریتمی، ثبات را با سازوکار عرضه و تقاضا و بدون پشتوانهٔ کامل دنبال میکند و پرخطرترین گروه است.
ثبات استیبلکوین به کیفیت ذخیره، شفافیت گزارشها و امکان واقعی بازخرید بستگی دارد. نهادهای ناظر در سالهای اخیر برای صادرکنندگان قاعدههایی دربارهٔ ذخیره، گزارشدهی و بازخرید گذاشتهاند؛ مقررات MiCA در اتحادیهٔ اروپا یکی از نمونههای آن است.
انواع استیبلکوین
- با پشتوانهٔ پول رایج: ذخیرهٔ نقد و اوراق کوتاهمدت نزد صادرکننده
- با پشتوانهٔ رمزارز: وثیقهای بیشتر از ارزش توکن در قرارداد هوشمند
- الگوریتمی: سازوکار عرضه و تقاضا بدون پشتوانهٔ کامل
- با پشتوانهٔ کالا: مثل توکنهای متکی به طلا
مثال: جدا شدن موقت از یک دلار
فرض کنید معاملهگری پس از بستن پوزیشنهایش کل سرمایه را به یک استیبلکوین دلاری تبدیل میکند تا از نوسان دور بماند. خبری دربارهٔ مشکل بانکی منتشر میشود که بخشی از ذخایر صادرکننده نزد آن است و قیمت توکن در صرافیها برای چند ساعت به زیر یک دلار میرسد.
اگر ذخایر کافی و قابل بازخرید باشند، قیمت معمولاً با روشن شدن وضع به ارزش مرجع برمیگردد؛ اگر نه، جدا شدن ممکن است دائمی شود. چنین رویدادهایی در گذشته هم برای استیبلکوینهای دارای پشتوانه و هم برای نمونههای الگوریتمی رخ داده است. پخش کردن نگهداری بین چند استیبلکوین و خواندن گزارش ذخایر، ریسک وابستگی به یک صادرکننده را کم میکند.
اشتباه رایج: استیبلکوین را معادل دلار نقد یا سپردهٔ بانکی دانستن
استیبلکوین بدهی یک شرکت خصوصی یا خروجی یک قرارداد هوشمند است، نه پول بانک مرکزی و معمولاً بیمهٔ سپرده ندارد. ثبات قیمت هم به معنای بازده نیست؛ سودی که برخی پلتفرمها برای سپردن استیبلکوین پیشنهاد میدهند، از وامدهی یا سرمایهگذاری همان دارایی میآید و ریسک خودش را دارد. استیبلکوین را با ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) هم یکی ندانید؛ دومی را خود بانک مرکزی صادر میکند.
خلاصهٔ کاربردی
- استیبلکوین ارزشش را به دارایی مرجعی مثل دلار گره میزند.
- نوع پشتوانه، یعنی پول رایج، رمزارز یا الگوریتم، ریسک آن را تعیین میکند.
- ثبات به کیفیت ذخیره و امکان واقعی بازخرید وابسته است.
- جدا شدن از ارزش مرجع، کوتاه یا دائمی، ممکن است.
اصطلاحات مرتبط
برای یادگیری عمیقتر
از این موضوع بیشتر بدانید
پرسشهای رایج
تتر و USDC چه فرقی دارند؟
هر دو استیبلکوین دلاری با پشتوانهٔ ذخیرهاند، اما صادرکننده، ترکیب ذخایر، شیوهٔ گزارشدهی و چارچوب نظارتی متفاوتی دارند. پیش از نگهداری مبلغ زیاد، گزارشهای ذخیرهٔ هر کدام را بخوانید.
آیا یک استیبلکوین در شبکههای مختلف یکی است؟
یک استیبلکوین ممکن است روی چند بلاکچین صادر شود. توکن روی هر شبکه آدرس قرارداد خودش را دارد و ارسال به شبکهٔ اشتباه ممکن است به از دست رفتن دارایی منجر شود.
منابع
- BIS FSI Insights No 57 — Stablecoins: regulatory responses to their promise of stability (2024)دستهبندی استیبلکوینها بر پایهٔ دارایی پشتوانه و ریسکهای ذخیره و بازخرید.