تریدپدیادانشنامهٔ تریدآکا

پلتفرم‌های معاملاتی: انواع، تفاوت‌ها و معیار انتخاب

اشتراک‌گذاری:

وقتی در یک برنامهٔ معاملاتی روی دکمهٔ خرید می‌زنید، چه کسی معامله را انجام می‌دهد: خود برنامه یا شرکتی که پشت آن است؟ جواب این پرسش بیشتر سوءتفاهم‌های تازه‌واردها را باز می‌کند. پلتفرم نرم‌افزار دیدن نمودار و فرستادن سفارش است و اجرای معامله کار بروکر یا صرافی متصل است. این مقاله پلتفرم را لایه‌به‌لایه، از نمودار تا پنل سفارش و حساب، باز می‌کند. سپس معیارهای مقایسه و راه راستی‌آزمایی بروکر را کنار هم می‌گذارد.

مسیر خواندن

این مقاله برای معامله‌گر تازه‌کار و میانی نقشهٔ کلی پلتفرم‌ها را می‌دهد؛ جزئیات هر ابزار و سفارش را از پیوندهای درون بخش‌ها و فهرست پایانی دنبال کنید.

در یک نگاه

  • پلتفرم نرم‌افزار چارت و سفارش است، نه بروکر.
  • معامله از طریق بروکر متصل به پلتفرم انجام می‌شود.
  • چهار سفارش پایه: بازار، لیمیت، استاپ و استاپ‌لیمیت.
  • معامله یک‌کلیکی سفارش را بی‌پیش‌نمایش و فوری می‌فرستد.
  • ثبت و سابقهٔ بروکر را نزد نهاد ناظر بررسی کنید.

پلتفرم معاملاتی دقیقا چیست و با بروکر چه فرقی دارد؟

پلتفرم‌های معاملاتی نرم‌افزارهایی‌اند که با آن‌ها نمودار قیمت را می‌بینید، سفارش خرید یا فروش ثبت می‌کنید و موقعیت‌های بازتان را دنبال می‌کنید. پلتفرم خودش بروکر نیست و معامله از طریق بروکر یا صرافی متصل انجام می‌شود. تمرکز پلتفرم‌ها هم فرق دارد: بعضی برای چارت و تحلیل‌اند و بعضی برای اجرای سفارش. موقعیت باز یعنی معامله‌ای که هنوز بسته نشده است. پلتفرم این موقعیت را نشان می‌دهد، ولی جای نگهداری آن نیست. حساب معاملاتی، پول شما و ثبت هر معامله نزد بروکر است. فرق این دو را با یک قیاس ساده می‌شود دید. اپلیکیشن بانک روی گوشی شما پول را جابه‌جا نمی‌کند. این اپلیکیشن دستور شما را به بانک می‌رساند و موجودی حساب را نشان می‌دهد. پول نزد بانک است و انتقال را هم بانک انجام می‌دهد. اگر اپلیکیشن را پاک کنید، حساب بانکی از بین نمی‌رود. پلتفرم معاملاتی همین جایگاه را دارد: نمودار و دکمهٔ خرید روی صفحهٔ شماست، ولی حساب و اجرای سفارش در شرکت دیگری است. بروکر (Broker) شرکتی است که حساب معاملاتی شما را نگه می‌دارد و سفارش را اجرا می‌کند یا به بازار می‌رساند. به همین دلیل مجوز، نظارت و حفاظت از پول مشتری دربارهٔ بروکر معنا دارد، نه دربارهٔ نرم‌افزار. حاصل این تفکیک ساده است: انتخاب پلتفرم و انتخاب بروکر دو تصمیم جدا هستند. پلتفرم شکل کار را تعیین می‌کند؛ یعنی نمودار چطور دیده می‌شود، سفارش در چه پنجره‌ای ثبت می‌شود و موقعیت‌ها کجا نمایش داده می‌شوند. بروکر تعیین می‌کند پول شما کجا نگه داشته می‌شود، چه قاعده‌ای بر حساب حاکم است و سفارش با چه شرایطی اجرا می‌شود. یک نرم‌افزار ممکن است با چند بروکر مختلف کار کند و یک بروکر هم ممکن است چند نرم‌افزار مختلف عرضه کند.

پلتفرم از چه لایه‌هایی ساخته شده است؟

هر پلتفرم معاملاتی را می‌شود سه لایهٔ روی هم دید: نمودار و تحلیل، ثبت و ارسال سفارش، حساب و بروکر. هر لایه کار خودش را دارد. بیشتر خطاهای تازه‌کارها از اینجا می‌آید که کار یک لایه را به لایهٔ دیگر نسبت می‌دهند. یک مغازه را در نظر بگیرید. ویترین جایی است که کالا و برچسب قیمت را می‌بینید. پیشخوان جایی است که می‌گویید چه می‌خواهید و چقدر. انبار و صندوق پشت پیشخوان است و کالا و پول واقعی آنجاست. در پلتفرم، نمودار همان ویترین است، پنل سفارش همان پیشخوان و حساب نزد بروکر همان انبار و صندوق. لایهٔ اول جایی است که قیمت را در قالب نمودار می‌بینید، خط روند می‌کشید و اندیکاتور اضافه می‌کنید. اندیکاتور ابزاری است که از دادهٔ قیمت محاسبه می‌شود و روی نمودار می‌نشیند. این لایه می‌تواند کاملاً جدا از معامله کار کند. می‌شود فقط برای تحلیل از یک ابزار نمودار استفاده کرد، بی‌آنکه حسابی به آن وصل باشد. لایهٔ دوم پنل سفارش است: پنجره‌ای که نوع سفارش، حجم و قیمت را در آن تعیین می‌کنید. این پنل در مستند ابزار نمودار توسعه‌دهندگان تریدینگ ویو (TradingView Charting Library) با نام Order Ticket آمده است و چهار نوع سفارش لیمیت، بازار، استاپ و استاپ‌لیمیت را پشتیبانی می‌کند. این سند دربارهٔ همان ابزار توسعه‌دهندگان است و فهرست سفارش‌های هر پلتفرم را لزوماً نشان نمی‌دهد. لایهٔ سوم حساب و بروکر است. سفارش پس از تأیید از پنل به بروکر می‌رود و بروکر آن را اجرا می‌کند یا به بازار می‌فرستد. موجودی و موقعیت‌های باز در حساب نزد بروکر ثبت می‌شوند و پلتفرم فقط تصویری از آن‌ها را نشان می‌دهد. اتصال این سه لایه همان نقطه‌ای است که سوءتفاهم از آن شروع می‌شود. اگر حساب بروکر وصل نباشد، نمودار کار می‌کند ولی دکمهٔ خرید سفارشی به هیچ بازاری نمی‌فرستد. اگر وصل باشد، هر کلیک در لایهٔ دوم پیامد واقعی در لایهٔ سوم دارد.

سه لایهٔ پلتفرم معاملاتی: نمودار و تحلیل، پنل سفارش و حساب نزد بروکر؛ دو لایهٔ بالا نرم‌افزارند و لایهٔ پایین در شرکت بروکر است

سه لایهٔ پلتفرم معاملاتی: نمودار و تحلیل، پنل سفارش، حساب نزد بروکر نمودار و تحلیل دیدن قیمت، ابزار رسم و اندیکاتور تصمیم شما پنل سفارش نوع سفارش، حجم و پیش‌نمایش هزینه ارسال سفارش حساب نزد بروکر موجودی، اجرای سفارش و موقعیت‌های باز نرم‌افزار پلتفرم شرکت بروکر تأیید اجرا و وضعیت حساب

چرا متاتریدر و تریدینگ ویو بروکر نیستند؟

متاتریدر (MetaTrader) و تریدینگ ویو نرم‌افزارند، نه شرکتی که حساب شما را نگه دارد یا سفارش را اجرا کند. هر دو برای معاملهٔ واقعی باید به حسابی نزد یک بروکر وصل شوند. بدون این اتصال، هر کدام فقط ابزار دیدن قیمت و تحلیل است. در تریدینگ ویو، معامله از طریق بروکر متصل انجام می‌شود. شما سفارش را در پنل معاملاتی ثبت می‌کنید و این سفارش برای اجرا به همان بروکر می‌رود. به بیان ساده، تریدینگ ویو پیشخوان است و بروکر صاحب مغازه. متاتریدر هم در سطح مفهوم همین جایگاه را دارد. پلتفرمی است که به حساب شما نزد بروکر وصل می‌شود. اینکه چه نمادهایی در دسترس است، حساب چه شرایطی دارد و سفارش چطور اجرا می‌شود، به بروکر بستگی دارد، نه به نرم‌افزار. دو نفر که هر دو از متاتریدر استفاده می‌کنند ولی نزد دو بروکر مختلف حساب دارند، ممکن است شرایط کاملاً متفاوتی ببینند. واژهٔ پر شدن سفارش (Fill) کلید ماجراست. پر شدن یعنی سفارش شما واقعاً با طرف مقابل جفت شده و معامله انجام شده است. این اتفاق در نرم‌افزار نمی‌افتد، بلکه در بروکر یا بازاری رخ می‌دهد که بروکر سفارش را به آن می‌رساند. نرم‌افزار فقط خبرش را به شما نشان می‌دهد. این تفکیک در عمل سه پیامد دارد. اول اینکه شهرت یک نرم‌افزار شناخته‌شده به بروکری که آن را عرضه می‌کند منتقل نمی‌شود. دوم اینکه اگر دربارهٔ اجرای یک سفارش اختلافی پیش بیاید، طرف حساب شما بروکر است، نه سازندهٔ نرم‌افزار. سوم اینکه شرایط حساب مثل سقف اهرم و هزینه‌ها را بروکر و نهاد ناظرش تعیین می‌کنند.

پلتفرم دسکتاپ، وب و موبایل برای چه کاری مناسب‌اند؟

فرق این سه شکل در جایی است که نرم‌افزار اجرا می‌شود و کاری که با آن راحت‌تر انجام می‌دهید. هر سه می‌توانند به یک حساب نزد بروکر وصل شوند، پس انتخاب شکل به معنای انتخاب حساب دیگر نیست. نسخهٔ دسکتاپ روی رایانه نصب می‌شود. صفحهٔ بزرگ امکان می‌دهد چند نمودار را کنار هم ببینید و تنظیمات را با جزئیات بیشتری کنترل کنید. اگر قرار است برنامهٔ خودکار یا ابزار جانبی روی پلتفرم اجرا شود، معمولاً همین شکل به کار می‌رود. محدودیتش این است که به همان دستگاهی که نرم‌افزار رویش نصب است وابسته‌اید. نسخهٔ وب در مرورگر باز می‌شود و نصب نمی‌خواهد. از هر رایانه‌ای می‌توانید وارد حساب شوید. در عوض به مرورگر و پایداری اتصال اینترنت وابسته است. روی رایانهٔ مشترک هم باید با دقت بیشتری از حساب خارج شوید. نسخهٔ موبایل برای سر زدن به موقعیت‌ها، دیدن هشدارها و تغییر سریع یک سفارش در طول روز کاربرد دارد. ابزارهایی مثل متاتریدر موبایل همین نقش را دارند. صفحهٔ کوچک تحلیل دقیق را سخت می‌کند و لمس اشتباه روی صفحه هم بیشتر پیش می‌آید.

مقایسهٔ سازوکاری سه شکل پلتفرم، بدون مشخصات محصول خاص

شکلمحل اجرانقطهٔ قوتمحدودیت
دسکتاپنصب روی رایانهچند نمودار هم‌زمان و کنترل بیشتروابسته به یک دستگاه
وبمرورگر، بدون نصبدسترسی از هر رایانهوابسته به مرورگر و اتصال
موبایلگوشیپیگیری موقعیت در طول روزصفحهٔ کوچک و لمس اشتباه

انتخاب بین این سه، کنار گذاشتن دو شکل دیگر نیست. می‌توانید تحلیل را روی صفحهٔ بزرگ انجام دهید و موبایل را برای پیگیری موقعیت‌ها نگه دارید.

متاتریدر، تریدینگ ویو و سی‌تریدر هر کدام چه نقشی دارند؟

این سه نام به دو نقش متفاوت برمی‌گردند. متاتریدر در درجهٔ اول ترمینال معامله‌ای است که بروکر عرضه می‌کند. تریدینگ ویو در درجهٔ اول ابزار نمودار و تحلیل است که می‌تواند به بروکر وصل شود. سی‌تریدر (cTrader) هم ترمینال حساب و سفارش است که بعضی بروکرها عرضه می‌کنند. ترمینال یعنی نرم‌افزاری که کار با حساب در آن متمرکز است: ثبت سفارش، دیدن موقعیت‌های باز، تاریخچهٔ معاملات و موجودی. در متاتریدر نقطهٔ شروع همین حساب است و نمودار در خدمت معامله است. فرق نسخه‌های این پلتفرم را مقالهٔ تفاوت نسخه‌های متاتریدر باز می‌کند؛ پیش از انتخاب ببینید بروکر شما کدام نسخه را عرضه می‌کند. تریدینگ ویو از سمت دیگر می‌آید: نقطهٔ شروع آن نمودار و ابزار تحلیل است. کسی که بیشتر وقتش را روی تحلیل می‌گذارد، معمولاً با این نوع ابزار شروع می‌کند. سی‌تریدر در همان نقش ترمینال است و پرسش اصلی دربارهٔ آن هم همان پرسش متاتریدر است: کدام بروکر آن را عرضه می‌کند و حساب شما چه شرایطی دارد. همین قاعده برای پلتفرم‌های دیگری مثل نینجاتریدر (NinjaTrader) هم برقرار است. ویژگی‌های جزئی هر پلتفرم با نسخه تغییر می‌کنند و جدول‌های مقایسهٔ قدیمی زود از واقعیت عقب می‌افتند. مشخصات به‌روز را از مستندات سازنده و بروکر بخوانید، نه از مقایسه‌های دست‌دوم.

نقش هر ابزار در سطح مفهوم، نه مقایسهٔ ویژگی یا رتبه‌بندی

ابزارنقطهٔ شروع کارنقش بروکرآنچه پیش از استفاده بررسی کنید
متاتریدرترمینال حساب و سفارشارائهٔ حساب، نمادها و اجرانسخه‌ای که بروکر عرضه می‌کند
تریدینگ ویونمودار و تحلیلمعامله فقط از مسیر بروکر متصلامکان اتصال حساب بروکر شما
سی‌تریدرترمینال حساب و سفارشارائهٔ حساب و اجرامشخصات در مستندات سازنده و بروکر

چهار سفارش پایه و حد ضرر و حد سود چه می‌کنند؟

چهار سفارش پایه به یک پرسش جواب می‌دهند: سفارش شما کِی و با چه قیمتی اجرا شود. سفارش بازار سرعت را انتخاب می‌کند، سفارش لیمیت قیمت را و دو سفارش استاپی زمان فعال شدن را. حد ضرر و حد سود روی همین پایه ساخته می‌شوند و کارشان بستن موقعیت است. جزئیات هر نوع در مقالهٔ انواع سفارش آمده است.

سفارش بازار و سفارش لیمیت

سفارش بازار (Market Order) دستور خرید یا فروش با قیمت جاری بازار است. در مستند پشتیبانی تریدینگ ویو، این سفارش بلافاصله و با بهترین قیمت موجود پر می‌شود. پس سرعت اجرا اولویت دارد و قیمت دقیق از پیش معلوم نیست. به فاصلهٔ قیمت اجرا با قیمتی که روی صفحه دیده بودید لغزش قیمت می‌گویند. سفارش لیمیت (Limit Order) وقتی اجرا می‌شود که قیمت به سطح تعیین‌شدهٔ شما یا بهتر از آن برسد. طبق همان مستند، این سفارش در دفتر سفارش (Order Book) می‌نشیند و فقط با قیمت انتخابی یا بهتر پر می‌شود. دفتر سفارش فهرست سفارش‌های منتظر خرید و فروش است. سفارش لیمیت مثل ایستادن در صف نانوایی با یک شرط است: فقط اگر نان به قیمت شما یا ارزان‌تر برسد، می‌خرید. اگر قیمت به آنجا نرسد، در صف می‌مانید و چیزی نمی‌خرید. کنترل قیمت را دارید، ولی پر شدن تضمین نیست.

سفارش استاپ و استاپ‌لیمیت

سفارش استاپ (Stop Order) تا رسیدن قیمت به سطح معین غیرفعال می‌ماند. وقتی قیمت به آن سطح برسد، سفارش به قیمت بازار فعال می‌شود. چون پس از فعال شدن مثل سفارش بازار رفتار می‌کند، قیمت اجرای آن هم از پیش تضمین‌شده نیست. سفارش استاپ‌لیمیت (Stop-Limit) قیمت استاپ و قیمت لیمیت را ترکیب می‌کند. قیمت استاپ تعیین می‌کند سفارش کِی فعال شود. قیمت لیمیت تعیین می‌کند سفارش پس از فعال شدن بدتر از چه قیمتی پر نشود. بهای این کنترل روشن است: اگر قیمت با شتاب از سطح لیمیت عبور کند، ممکن است سفارش اصلاً پر نشود.

حد ضرر، حد سود و سفارش براکت

حد ضرر (Stop-Loss) سفارشی است که موقعیت باز را در قیمت معین خودکار می‌بندد و برای محدود کردن زیان طراحی شده است. چون حد ضرر در عمل مثل سفارش استاپ رفتار می‌کند، در بازار پرشتاب ممکن است با قیمتی بدتر از سطح تعیین‌شده بسته شود. حد سود (Take-Profit) نوعی سفارش لیمیت است که موقعیت را در قیمت معین می‌بندد تا سود ثبت شود. سفارش براکت (Bracket) این دو را کنار هم به یک موقعیت وصل می‌کند. یعنی از لحظهٔ ورود، هم مرز خروج با زیان و هم مرز خروج با سود روی همان موقعیت ثبت است.

رفتار چهار سفارش پایه در پنل سفارش

سفارشکِی اجرا یا فعال می‌شودقیمت اجرا
بازاربلافاصلهبهترین قیمت موجود
لیمیتوقتی قیمت به سطح تعیین‌شده یا بهتر برسدقیمت تعیین‌شده یا بهتر
استاپوقتی قیمت به سطح استاپ برسدقیمت بازار پس از فعال شدن
استاپ‌لیمیتوقتی قیمت به سطح استاپ برسدقیمت لیمیت یا بهتر؛ ممکن است پر نشود

معامله یک‌کلیکی چه خطری دارد؟

خطر اصلی معامله یک‌کلیکی (One-Click Trading) این است که آخرین فرصت بازبینی را حذف می‌کند. در تریدینگ ویو، تا وقتی این قابلیت خاموش است، پیش از ارسال سفارش پیش‌نمایش آن را می‌بینید و فرصت دارید سفارش را یک بار دیگر بررسی کنید. به گفتهٔ مستند پشتیبانی تریدینگ ویو، وقتی معامله یک‌کلیکی روشن باشد، سفارش با همان کلیک فوراً فرستاده می‌شود و هیچ پیش‌نمایشی نمایش داده نمی‌شود. قیاسش فروشگاه اینترنتی‌ای است که با اولین لمس روی عکس کالا، بدون صفحهٔ تأیید سبد خرید، سفارش را ثبت کند و پول را بردارد. برای خریدار باتجربه‌ای که دقیقاً می‌داند چه می‌خواهد، این سرعت مفید است. برای کسی که هنوز با صفحه آشنا نیست، همین سرعت دام است.

هشدار

کلیکی که برنمی‌گردد

با معامله یک‌کلیکی روشن، یک لمس اشتباه روی دکمهٔ نادرست می‌تواند سفارشی با جهت یا حجم ناخواسته را فوراً به بروکر بفرستد. اگر آن سفارش از نوع بازار باشد، پیش از آنکه متوجه شوید موقعیت باز شده است. اگر این قابلیت را روشن می‌کنید، پیش از هر جلسهٔ معامله حجم و نوع سفارش را در پنل بازبینی کنید.

سقف اهرم و حفاظت تراز منفی را چه کسی تعیین می‌کند؟

سقف اهرم و حفاظت تراز منفی را نهاد ناظر و بروکر تعیین می‌کنند، نه پلتفرم. پلتفرم فقط عددی را نشان می‌دهد که از تنظیمات حساب نزد بروکر می‌آید. اگر دو نفر با یک نرم‌افزار سقف اهرم متفاوتی ببینند، دلیلش معمولاً بروکر و حوزهٔ نظارتی هر کدام، نوع حساب و دارایی‌ای است که معامله می‌کنند. اهرم یعنی معامله با حجمی بزرگ‌تر از سرمایه‌ای که خودتان گذاشته‌اید. مارجین (Margin) بخشی از سرمایهٔ شماست که بروکر برای باز نگه داشتن موقعیت به‌عنوان وثیقه کنار می‌گذارد. حفاظت تراز منفی یعنی زیان شما از موجودی حساب فراتر نرود و بدهکار بروکر نشوید. یک نمونهٔ روشن، بستهٔ اقدامی است که مرجع اوراق بهادار و بازارهای اروپا (ESMA) در سال ۲۰۱۸ برای ابزار مشتقه CFD تصویب کرد. CFD قراردادی است که روی تغییر قیمت یک دارایی بسته می‌شود، بی‌آنکه خود دارایی را بخرید. ESMA برای گشودن موقعیت CFD از سوی مشتری خرد سقف‌هایی از ۳۰:۱ تا ۲:۱ بر حسب دارایی پایه گذاشت؛ از جمله: [S4]

  • ۳۰:۱ برای جفت‌ارزهای اصلی
  • ۲۰:۱ برای جفت‌ارزهای غیراصلی، طلا و شاخص‌های اصلی
  • ۱۰:۱ برای کالاهای دیگر
  • ۵:۱ برای سهام منفرد
  • ۲:۱ برای رمزارزها
  • [S4]

همان بسته حفاظت تراز منفی را به‌ازای هر حساب آورد. به این ترتیب، زیان کلی مشتری خرد سقف تضمین‌شده پیدا کرد. قاعدهٔ بستن اجباری را هم یکسان کرد: وقتی وجه حساب به ۵۰٪ حداقل مارجین الزامی برسد، بروکر باید یک یا چند موقعیت باز را ببندد. فرض کنید مشتری خردی هستید که همین سقف‌های ۲۰۱۸ شامل حسابش می‌شود و روی یک جفت‌ارز اصلی موقعیت CFD به اندازهٔ ۳۰٬۰۰۰ دلار (عدد فرضی) باز می‌کنید. با سقف ۳۰:۱، مارجین لازم دست‌کم یک‌سی‌ام اندازهٔ موقعیت، یعنی ۱٬۰۰۰ دلار است. اگر موجودی حساب هم همین ۱٬۰۰۰ دلار باشد، با ۵۰۰ دلار زیان وجه حساب به ۵۰٪ حداقل مارجین می‌رسد. پس حرکتی برابر یک‌شصتم اندازهٔ موقعیت برای رسیدن به آستانهٔ بستن اجباری کافی است. همان موقعیت روی رمزارز، با سقف ۲:۱، دست‌کم ۱۵٬۰۰۰ دلار مارجین می‌خواهد. اگر موجودی حساب همین مارجین باشد، آستانه پس از ۷٬۵۰۰ دلار زیان، یعنی حرکتی برابر یک‌چهارم اندازهٔ موقعیت، فرا می‌رسد. هرچه اهرم بالاتر باشد، حرکت کوچک‌تری از قیمت حساب را به این آستانه می‌رساند. [S4]

مهم

این سقف‌ها مرز جغرافیایی دارند

عددهای بالا بخشی از اقدام سال ۲۰۱۸ ESMA برای مشتری خرد در حوزهٔ اتحادیهٔ اروپا هستند و نباید آن‌ها را به حوزهٔ دیگری یا به قاعدهٔ جاری حساب خودتان تعمیم داد. بروکری که زیر نظر نهاد دیگری است ممکن است قاعدهٔ دیگری داشته باشد؛ قاعدهٔ جاری حساب خود را در اسناد بروکر و سایت نهاد ناظر حوزهٔ آن بررسی کنید. به تعبیر کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC)، اهرم بالا هم سود و هم زیان را بزرگ می‌کند. جایی که حفاظت تراز منفی نباشد، زیان شما می‌تواند از موجودی حساب هم فراتر برود و بدهکار بروکر شوید.

پلتفرم‌ها به کدام بازارها دسترسی می‌دهند؟

پلتفرم‌های معاملاتی به هر بازاری دسترسی می‌دهند که بروکر یا صرافی متصل به آن‌ها عرضه کند. خود نرم‌افزار بازاری نمی‌سازد. اگر بروکر شما نمادی را عرضه نکند، آن نماد در پلتفرم برای معامله در دسترس نیست، حتی اگر نمودارش را ببینید. دسته‌های اصلی بازارهای مالی که معامله‌گر فارسی‌زبان در بازار جهانی سراغشان می‌رود چهار تا هستند. فارکس بازار معاملهٔ جفت‌ارزهاست و معامله‌گر خرد از مسیر بروکر به آن دسترسی پیدا می‌کند. معامله ارز دیجیتال یا مستقیم در صرافی رمزارز انجام می‌شود یا با ابزار مشتقه نزد بروکر. بازار سهام جهانی و شاخص‌ها هم از راه کارگزار سهام یا قرارداد CFD در دسترس‌اند. کالاها مثل طلا و نفت هم بیشتر به شکل قرارداد مشتقه معامله می‌شوند. یک نکتهٔ ظریف اینجاست. یک نماد ممکن است در دو پلتفرم یک نام داشته باشد ولی دو چیز متفاوت باشد: خود دارایی، یا قراردادی که فقط روی قیمت آن بسته می‌شود. مالکیت، هزینه و قاعدهٔ اهرم این دو با هم فرق دارد. برای حس مقیاس، بانک تسویهٔ بین‌المللی (BIS) در نظرسنجی سه‌سالانهٔ بانک‌های مرکزی گزارش داد که حجم معاملات بازار ارز در آوریل ۲۰۲۲ به ۷٫۵ تریلیون دلار در روز رسید؛ ۱۴٪ بیشتر از سال ۲۰۱۹. در همان ماه دلار آمریکا در ۸۸٪ معاملات ارزی یک طرف معامله بود. این آمار کل بازار ارز است و فقط به معامله‌گران خرد مربوط نمی‌شود. حجم بالای کل بازار هم به این معنا نیست که هر بروکری به همان عمق دسترسی دارد. [S5]

پلتفرم را با چه معیارهایی مقایسه و انتخاب کنیم؟

مقایسهٔ پلتفرم‌ها با معیارهایی معنا دارد که به کار خود شما ربط دارد، نه با فهرست‌های بهترین‌ها. پلتفرمی که برای یک معامله‌گر روزانه مناسب است، برای کسی که هفته‌ای یک بار به نمودار سر می‌زند ممکن است پیچیده و بی‌فایده باشد. اولین معیار بازار است. باید روشن باشد بازاری که می‌خواهید از طریق بروکر روی همین پلتفرم عرضه می‌شود یا نه. دومی انواع سفارش است: دست‌کم چهار سفارش پایه به‌علاوهٔ حد ضرر و حد سود باید در پنل باشد. معیار سوم شفافیت هزینه است: پلتفرم پیش از ثبت سفارش چه بخشی از هزینه را به شما نشان می‌دهد. حتی وقتی کمیسیون پیش از ثبت دیده شود، لغزش قیمت از پیش معلوم نیست و تصویر هزینه کامل نمی‌شود. اسپرد یعنی فاصلهٔ قیمت خرید و قیمت فروش و بخشی از هزینهٔ هر معامله است. تصویر کامل را در هزینه‌های واقعی بروکر ببینید. معیار چهارم شیوهٔ اجرای سفارش در بروکر است، یعنی اینکه سفارش شما چطور و به کجا می‌رسد. مدل‌های اجرای سفارش و تفاوت ECN و STP این بخش را باز می‌کنند. معیار پنجم خودکارسازی است. اگر می‌خواهید معامله را با اکسپرت خودکار کنید، یعنی برنامه‌ای که بر اساس قاعده‌های از پیش نوشته سفارش می‌دهد، پلتفرم باید اجرای چنین برنامه‌ای را پشتیبانی کند. معیار ششم شکل پلتفرم است: دسکتاپ، وب یا موبایل. معیار هفتم وجود حساب دمو است، یعنی حسابی با پول مجازی برای تمرین. معیار هشتم نهاد ناظر بروکر و حوزهٔ آن است، چون سقف اهرم و حفاظت تراز منفی از همین‌جا می‌آید.

معیارهای مقایسه بدون امتیاز یا رتبه‌بندی محصول

معیارپرسشی که بپرسیدچرا مهم است
بازاربازار مورد نظر روی این پلتفرم عرضه می‌شود؟پلتفرم فقط بازارهای بروکر را نشان می‌دهد
انواع سفارشچهار سفارش پایه، حد ضرر و حد سود هست؟کنترل قیمت و خروج
شفافیت هزینههزینه و کمیسیون پیش از ثبت دیده می‌شود؟کاهش غافلگیری از هزینه
مدل اجراسفارش چطور و کجا اجرا می‌شود؟کیفیت قیمت اجرا
خودکارسازیاجرای برنامهٔ خودکار ممکن است؟فقط اگر سبک شما خودکار است
شکل پلتفرمدسکتاپ، وب یا موبایل؟تناسب با زمان و دستگاه شما
حساب دموتمرین با پول مجازی ممکن است؟آشنایی پیش از ریسک واقعی
نهاد ناظربروکر زیر نظر کدام نهاد و حوزه است؟قاعدهٔ اهرم و حفاظت حساب

هیچ ستونی از این جدول امتیاز نمی‌دهد. وزن هر معیار به سبک کار شما بستگی دارد: برای کسی که روزی چند بار سفارش می‌دهد هزینه و اجرا وزن بیشتری دارد و برای کسی که کمتر معامله می‌کند کیفیت ابزار تحلیل.

چرا بروکر ممکن است طرف مقابل معامله باشد؟

در بازار فارکس خارج از بورس، بروکر یا دلال ارز اغلب خودش طرف مقابل معاملهٔ شماست. CFTC در هشدار مشتری خود دربارهٔ فارکس همین را صریح می‌گوید: در معامله با دلال فارکس، شما در برابر خود دلال معامله می‌کنید. قیاس روزمره‌اش صرافی محله است. وقتی از صرافی دلار می‌خرید، طرف سومی در کار نیست؛ صرافی از موجودی خودش به شما می‌فروشد و قیمت خرید و فروش را هم خودش اعلام می‌کند. به کسی که همیشه هم قیمت خرید و هم قیمت فروش اعلام می‌کند بازارساز می‌گویند. بروکری که طرف مقابل است، در جایگاه همین صرافی قرار دارد. این جایگاه دو پیامد دارد. اول اینکه پولتان نزد همان شرکتی است که طرف مقابل معاملهٔ شماست. پس سلامت مالی آن شرکت و شیوهٔ نگهداری پول مشتری مستقیماً به شما ربط دارد؛ مقالهٔ امنیت وجوه در بروکر این موضوع را باز کرده است. دوم اینکه قیمت و کیفیت اجرا را همان طرفی تعیین می‌کند که در معامله مقابل شماست. به همین دلیل بررسی ثبت بروکر نزد نهاد ناظر گام اول است، نه یک تشریفات. همهٔ بروکرها در همهٔ معامله‌ها طرف مقابل نیستند. مدل اجرای هر بروکر تعیین می‌کند خودش طرف معامله باشد یا سفارش را به طرف‌های دیگر برساند. اهمیت معیار «مدل اجرا» در بخش قبل از همین تفاوت می‌آید.

نکته

دو پرسش پیش از سپردن پول

بپرسید طرف مقابل معاملهٔ شما کیست و پولتان نزد کدام شرکت و در کدام حوزهٔ نظارتی نگه داشته می‌شود. جواب این دو پرسش را در اسناد مشتری بروکر پیدا کنید و با ثبت نهاد ناظر تطبیق دهید.

نهاد ناظر و ثبت بروکر را چگونه بررسی کنیم؟

راستی‌آزمایی یعنی ادعای مجوز را خودتان در سایت نهاد ناظر بررسی کنید، نه در سایت بروکر. لوگوی یک نهاد ناظر در پایین صفحهٔ بروکر چیزی را ثابت نمی‌کند. گام‌های زیر برای حوزهٔ آمریکاست و از هشدارهای CFTC و انجمن ملی آتی آمریکا (NFA) می‌آید:

  1. ثبت خود دلال فارکس و کارکنانش را نزد CFTC بررسی کنید.
  2. سابقهٔ شرکت را نزد NFA ببینید تا اگر جریمه یا اقدام انضباطی داشته، پیش از سپردن پول بدانید.
  3. از ابزار BASIC در سایت NFA برای دیدن پیشینهٔ شرکت استفاده کنید و نام دقیق شرکت را جست‌وجو کنید.
  4. شناسهٔ NFA را که شرکت روی سایت خودش نوشته است کافی ندانید؛ به گفتهٔ NFA، این شناسه به‌تنهایی عضویت را ثابت نمی‌کند.
  5. اگر در پروفایل BASIC شرکت علامت نارنجی «Not an NFA Member» دیدید، بدانید که شرکت عضو کنونی NFA نیست.

در حوزه‌های دیگر نهاد ناظر و ابزار جست‌وجو فرق دارد، ولی منطق همان است. نام دقیق شرکت، شمارهٔ مجوز و نشانی سایت را با ثبت رسمی نهاد ناظر تطبیق دهید. اگر یکی از این سه با ثبت رسمی جور نباشد، همین ناهمخوانی دلیل کافی برای توقف است. برای فهم کلی نظارت، مقالهٔ رگولاتوری بروکر را بخوانید. نهادهای بریتانیا، قبرس و استرالیا در نهادهای ناظر معتبر آمده‌اند. اگر بروکری در حوزه‌ای با نظارت سبک ثبت شده باشد، به آن بروکر آفشور می‌گویند. حفاظت‌هایی که در بخش اهرم دیدید لزوماً شامل حال مشتری چنین بروکری نمی‌شود.

کدام خطاها در انتخاب و استفاده از پلتفرم رایج است؟

هر سه خطای رایج این بخش از یکی گرفتن لایه‌های پلتفرم می‌آیند.

  • یکی گرفتن پلتفرم با بروکر: تازه‌کار گاهی فکر می‌کند چون نرم‌افزار شناخته‌شده است، شرکتی که آن را عرضه می‌کند هم معتبر است. راه اصلاح این است که بروکر را جدا و با ثبت نهاد ناظر ارزیابی کنید.
  • فرض اینکه نمودار همان محل اجرای سفارش است: قیمتی که در یک ابزار نمودار می‌بینید ممکن است با قیمت حساب بروکر یکی نباشد، چون منبع دادهٔ نمودار و منبع قیمت بروکر می‌تواند فرق کند. راه اصلاح این است که قیمت اجرا را در پنل حساب بروکر بسنجید.
  • روشن کردن معامله یک‌کلیکی بدون درک پیامدش: این قابلیت گاهی برای سرعت روشن می‌شود، پیش از آنکه کاربر با پنل آشنا شود. راه اصلاح این است که اول در حساب دمو با پیش‌نمایش کار کنید و فقط وقتی سراغ یک‌کلیکی بروید که دلیل مشخصی برای سرعت دارید.

وجه مشترک هر سه این است که کار یک لایه به لایهٔ دیگر نسبت داده می‌شود. اگر هر بار بپرسید این کار در کدام لایه انجام می‌شود، بیشتر این خطاها پیش نمی‌آیند.

از این مقاله به کجا برویم؟

حالا که لایه‌ها، سفارش‌ها و معیارها روشن شد، هر کدام از این مسیرها یک قدم عمیق‌تر است:

  • اجرای سفارش نشان می‌دهد پس از کلیک روی دکمه، سفارش تا پر شدن چه مسیری را طی می‌کند.
  • حد ضرر متحرک نوعی حد ضرر است که با حرکت قیمت به سود شما جابه‌جا می‌شود.
  • سفارش OCO دو سفارش را به هم وصل می‌کند تا با اجرای یکی، دیگری لغو شود.
  • هشدار قیمت در تریدینگ ویو راهی است برای پیگیری سطح‌های قیمت بدون نشستن دائمی پای نمودار.
  • خطاهای رایج متاتریدر پیام‌هایی را توضیح می‌دهد که هنگام ثبت سفارش ممکن است ببینید.
  • هزینه‌های معامله همهٔ اجزای هزینه را کنار هم می‌گذارد تا مقایسهٔ بروکرها دقیق‌تر شود.

گام بعد عملی است. پیش از هر حساب واقعی، پلتفرم انتخابی را با حساب دمو امتحان کنید و ثبت هر چهار سفارش پایه، کار با پیش‌نمایش و بستن موقعیت را با پول مجازی تمرین کنید.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

بهترین پلتفرم معاملاتی فارکس کدام است؟
پاسخ یکتایی وجود ندارد، چون پلتفرم مناسب برای هر معامله‌گر به سبک کارش بستگی دارد. سنجهٔ عملی‌تر این است که بروکر متصل به پلتفرم زیر نظر کدام نهاد ناظر است، پنل سفارش کدام انواع سفارش را دارد، هزینه را پیش از ثبت نشان می‌دهد یا نه و روی دستگاه شما راحت کار می‌کند یا نه. نام یک نرم‌افزار شناخته‌شده جای بررسی بروکر را نمی‌گیرد.
تفاوت تریدینگ ویو و متاتریدر چیست؟
تفاوت اصلی در نقطهٔ شروع کار است. تریدینگ ویو از نمودار و تحلیل شروع می‌شود و معامله در آن فقط از طریق بروکری انجام می‌شود که حسابش را وصل کرده‌اید. متاتریدر ترمینالی است که بروکر عرضه می‌کند و کار در آن از حساب شما نزد همان بروکر شروع می‌شود. در هر دو حالت، اجرای سفارش و نگهداری پول کار بروکر است، نه نرم‌افزار.
از معتبر بودن پلتفرم و بروکر چطور مطمئن شویم؟
اعتباری که به امنیت پول شما ربط دارد بیشتر به بروکر برمی‌گردد تا به نرم‌افزار، چون حساب و پول نزد بروکر است. ادعای مجوز بروکر را در سایت خود نهاد ناظر جست‌وجو کنید، نه در سایت بروکر؛ نام دقیق شرکت، شمارهٔ مجوز و نشانی سایت باید با ثبت رسمی جور باشد. در حوزهٔ آمریکا، NFA یادآوری می‌کند که داشتن شناسهٔ NFA به‌تنهایی دلیل عضویت نیست.
برای معامله در متاتریدر باید نزد بروکر ثبت‌نام کرد؟
برای معاملهٔ واقعی بله. متاتریدر خودش حساب معاملاتی یا پول شما را نگه نمی‌دارد و باید به حسابی نزد یک بروکر وصل شود. پیش از باز کردن هر حسابی، ثبت و سابقهٔ آن بروکر را در سایت نهاد ناظرش بررسی کنید. در بازار فارکس خارج از بورس، به گفتهٔ CFTC، دلال فارکس اغلب خودش طرف مقابل معاملهٔ شماست؛ پس اعتبار او مستقیماً به امنیت پول شما ربط دارد.

واژه‌های این مقاله

منابع

این مقاله با کمکِ ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده است. سیاست تحریریه

دیدگاه خود را ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

مشاهده همه دوره‌ها
ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.