تریدپدیادانشنامهٔ تریدآکا

سوینگ تریدینگ چیست؟ تعریف، ابزارها و ریسک‌ها

اشتراک‌گذاری:

اگر معامله را پیش از پایان همان روز ببندید، دی ترید کرده‌اید؛ اگر سال‌ها نگهش دارید، سرمایه‌گذاری کرده‌اید. سوینگ تریدینگ میان این دو می‌نشیند: معامله‌ای که چند روز تا چند هفته باز می‌ماند تا بخشی از یک نوسان قیمت را بگیرد. تعریف، ابزارها، یک مثال محاسبهٔ ATR و مرز شواهد پژوهشی را در بخش‌های زیر می‌بینید.

مسیر خواندن

برای معامله‌گری که می‌خواهد سبک نوسانی را بشناسد. پس از آن به تحلیل تکنیکال و مدیریت ریسک سر بزنید.

در یک نگاه

  • نوعی معامله‌گری کوتاه‌مدت با محرک تحلیل تکنیکال
  • بازهٔ نگهداری عرفی است: از یک روز تا چند هفته
  • ابزارهای رایج: روند، حمایت و مقاومت، میانگین متحرک، RSI و ATR
  • گپ شبانه و هزینهٔ معامله از ریسک‌های اصلی‌اند
  • نتایج پژوهشی به نمونه و دورهٔ خودشان محدودند

سوینگ تریدینگ دقیقا چیست و موقعیت چند روز تا چند هفته باز می‌ماند؟

سوینگ تریدینگ (Swing Trading) نوعی معامله‌گری کوتاه‌مدت است که بر پایهٔ تحلیل تکنیکال راه‌اندازی می‌شود. به گفتهٔ واژه‌نامهٔ ناسداک، موقعیت در آن از یک روز تا حدود دو هفته باز می‌ماند. هدف معامله‌گر گرفتن بخشی از یک نوسان قیمتی است. این بازه عرفی است و تعریف رگولاتوری یکتایی ندارد.

معادل فارسی رایج این سبک «معامله نوسانی» است. محرک تصمیم در آن تحلیل تکنیکال است، یعنی خواندن رفتار قیمت روی نمودار و نه در درجهٔ اول گزارش مالی شرکت یا دادهٔ اقتصاد کلان.

وقتی تعریف‌های آموزشی مختلف را کنار هم بگذارید، بازه یکسان نیست. بیان رایج «چند روز تا چند هفته» است، اما بعضی متن‌ها مرز پایین یا بالای بازه را جای دیگری می‌گذارند.

نکته

عدد بازه قرارداد نویسندهٔ همان متن است

اگر جایی خواندید سوینگ «حتماً» تعداد مشخصی روز طول می‌کشد، آن عدد تعریف همان نوشته است، نه قاعدهٔ بازار. آنچه سبک را نوسانی می‌کند هدف معامله است: گرفتن یک موج درون روند، نه شمار روزها.

ریشهٔ مفهومی «نوسان» (swing) را در نظریهٔ داو می‌توان دید. در این چارچوب، حرکت اصلی بازار از چند ماه تا سال‌ها طول می‌کشد. حرکت‌های ثانویه یا واکنشی از چند هفته تا چند ماه دوام دارند و خلاف جهت روند اصلی پیش می‌روند. قیاس ساحل کمک می‌کند: جزرومد جهت کلی آب را تعیین می‌کند و موج‌ها روی آن بالا و پایین می‌روند. سوینگ تریدر دنبال موج است، نه جزرومد. حرکت‌های ثانویهٔ داو معمولاً بلندتر از افق رایج سوینگ‌اند؛ پیوند این دو ایدهٔ موج درون روند است، نه طول دقیق آن.

سوینگ تریدینگ با دی تریدینگ و سرمایه‌گذاری بلندمدت چه فرقی دارد؟

فرق اصلی سبک‌ها در دو چیز است: موقعیت چه مدت باز می‌ماند و آیا شب و آخر هفته را با موقعیت باز می‌گذراند یا نه. دی تریدینگ موقعیت را درون همان روز می‌بندد و اسکالپ از آن هم کوتاه‌تر است. سوینگ تریدر عمداً موقعیت را از یک روز به روز بعد می‌برد، و پوزیشن تریدینگ و سرمایه‌گذاری بلندمدت افق را از سوینگ هم فراتر می‌برند.

جدول زیر این سبک‌ها را از کوتاه‌ترین تا بلندترین افق کنار هم می‌گذارد.

مرز میان سبک‌ها عرفی است؛ ستون افق ترتیب نسبی را نشان می‌دهد، نه عدد استاندارد.

سبکافق نگهداریموقعیت شبانهآنچه دنبال می‌شود
اسکالپکوتاه‌تر از دی تریدینگمعمولاً نداردحرکت‌های بسیار کوتاه درون‌روزی
دی تریدینگدرون همان روزنداردحرکت درون‌روزی
سوینگ تریدینگچند روز تا چند هفتهداردموج درون روند بزرگ‌تر
پوزیشن تریدینگبلندتر از سوینگداردبخش بزرگ‌تری از روند
سرمایه‌گذاری بلندمدتبلندترین افقداردروند اصلی بازار

دی تریدر با بستن موقعیت پیش از پایان روز از گپ شبانه دور می‌ماند، اما باید در فرصت کوتاه‌تری تصمیم بگیرد. سوینگ تریدر وقت بیشتری برای تحلیل دارد و در عوض ریسک ساعت‌هایی را می‌پذیرد که بازار بسته است یا خودش پای نمودار نیست.

سوینگ تریدر برای شناسایی موج از چه ابزارهایی استفاده می‌کند؟

سوینگ تریدر معمولاً چند ابزار را کنار هم می‌گذارد، چون هیچ‌کدام به‌تنهایی آغاز یا پایان یک موج را اعلام نمی‌کند. ابزارهای پایه روند، حمایت و مقاومت، میانگین متحرک، اندیکاتور RSI، اندیکاتور MACD و الگوهای نموداری هستند.

  • روند: جهت غالب قیمت است و از ترتیب قله‌ها و دره‌ها خوانده می‌شود. سوینگ تریدر هر موج را نسبت به آن می‌سنجد: موج یا در جهت روند بزرگ‌تر است یا حرکتی ثانویه خلاف آن.
  • حمایت و مقاومت: حمایت سطحی است که تصور می‌شود تقاضا در آن به‌اندازهٔ کافی قوی است تا جلوی افت بیشتر را بگیرد، و مقاومت سطحی است که عرضه جلوی صعود را می‌گیرد. حمایتِ شکسته ممکن است به مقاومت تبدیل شود. چون شکست کاذب پیش می‌آید، بعضی معامله‌گران به‌جای یک خط، یک ناحیه تعریف می‌کنند.
  • میانگین متحرک: میانگین‌های کوتاه‌تر، یعنی ۵ تا ۲۰ دوره، برای روندها و معامله‌های کوتاه‌مدت به کار می‌روند. بازهٔ ۲۰ تا ۶۰ دوره برای میان‌مدت است و میانگین ۵۰‌روزه در این گروه محبوب است. به گفتهٔ StockCharts، بسیاری از چارتیست‌ها میانگین ۵۰ و ۲۰۰ روزه را کنار هم می‌بینند. میانگین متحرک جهت میانگین قیمت را نشان می‌دهد؛ این‌که موج تازه‌ای شروع شده، برداشت معامله‌گر است.
  • RSI: شاخص قدرت نسبی (Relative Strength Index) شتاب حرکت را با مقایسهٔ سودها و زیان‌های دوره‌های گذشته می‌سنجد. دورهٔ پیش‌فرض آن ۱۴ است و وایلدر، طراح این شاخص، مقدار بالای ۷۰ را اشباع خرید و زیر ۳۰ را اشباع فروش می‌دانست.
  • MACD: این شاخص فاصلهٔ دو میانگین متحرک نمایی را دنبال می‌کند و تنظیم معمول آن ۱۲، ۲۶ و ۹ است. دو عدد اول دورهٔ آن دو میانگین‌اند و ۹ دورهٔ میانگینی از خود MACD است که به آن «خط سیگنال» می‌گویند. در روندهای ضعیف، تقاطع‌های MACD با این خط ممکن است فریب‌های پیاپی (whipsaw) بدهند.
  • الگوهای نموداری: شکل‌هایی مانند سر و شانه ذهنی‌اند، ممکن است شکست بخورند و می‌توان آن‌ها را بد تفسیر کرد.

فرمول RSI در دو گام حساب می‌شود:

فرمول RS

RS = Average Gain / Average Loss
RSI = 100 − 100 / (1 + RS)

در این فرمول، Average Gain میانگین سودها و Average Loss میانگین زیان‌های همان ۱۴ دوره است. هر دو بر کل ۱۴ دوره تقسیم می‌شوند، پس دورهٔ نزولی سود صفر و دورهٔ صعودی زیان صفر دارد؛ زیان‌ها هم با قدر مطلق، یعنی مثبت، شمرده می‌شوند. اگر میانگین زیان به صفر نزدیک شود، RS بزرگ می‌شود و RSI به ۱۰۰ نزدیک می‌شود. سنجش اندازهٔ نوسان با ATR موضوع بخش بعد است.

ATR در عمل چگونه حساب می‌شود؟ یک مثال گام‌به‌گام

دو نماد با قیمت نزدیک به هم ممکن است جابه‌جایی روزانهٔ بسیار متفاوتی داشته باشند و ATR همین تفاوت را به عدد تبدیل می‌کند. میانگین دامنهٔ واقعی (Average True Range) اندازهٔ نوسان را می‌سنجد و جهت حرکت را نشان نمی‌دهد. دورهٔ معمول آن ۱۴ است. پایهٔ آن دامنهٔ واقعی (True Range) یا TR است که برای هر دوره بزرگ‌ترین مقدار از این سه است:

  1. سقف دورهٔ جاری منهای کف دورهٔ جاری
  2. قدر مطلق سقف دورهٔ جاری منهای قیمت بسته‌شدن دورهٔ قبل
  3. قدر مطلق کف دورهٔ جاری منهای قیمت بسته‌شدن دورهٔ قبل

مقدار دوم و سوم باعث می‌شوند گپ میان دو دوره هم در نوسان شمرده شود. پس از نخستین ATR، هر مقدار تازه با این فرمول هموار می‌شود:

فرمول ATR

ATR = ((ATR_prev × 13) + TR) / 14

در این فرمول ATR_prev مقدار ATR دورهٔ قبل و TR دامنهٔ واقعی دورهٔ تازه است؛ یعنی هر دورهٔ تازه فقط یک‌چهاردهم وزن دارد. سند ATR در StockCharts یک مثال آموزشی بی‌تاریخ با داده‌های صندوق QQQ دارد. دو عدد ۰٫۹۱ و ۰٫۵۶ از همان سند است و بقیهٔ عددهای زیر حسابی است که از این دو درمی‌آید: [S5]

  • نخستین TR: برای روز اول، قیمت بسته‌شدن قبلی در دست نیست؛ پس TR همان سقف منهای کف است و در سند ۰٫۹۱ دلار شده است.
  • نخستین ATR: میانگین ساده ۱۴ مقدار نخست TR است و در سند ۰٫۵۶ دلار آمده؛ پس جمع آن ۱۴ مقدار حدود ۷٫۸۴ دلار می‌شود، که تقریبی است چون ۰٫۵۶ خودش گردشده است.
  • هموارسازی: در دورهٔ بعد، ۰٫۵۶ در ۱۳ ضرب می‌شود که حاصلش ۷٫۲۸ است؛ TR دورهٔ تازه به آن اضافه و حاصل بر ۱۴ تقسیم می‌شود.
  • [S5]

فرض کنید TR دورهٔ تازه دوباره برابر ۰٫۹۱ دلار باشد: [S5]

فرمول ATR

ATR = ((0.56 × 13) + 0.91) / 14

حاصل این کسر فقط کمی از ۰٫۵۶ بیشتر است: دامنه‌ای که بسیار بزرگ‌تر از میانگین بود، ATR را فقط کمی بالا برد. [S5]

به‌عنوان تفسیر، و نه گفتهٔ سند StockCharts، ATR می‌تواند مبنای فاصلهٔ حد ضرر و اندازهٔ پوزیشن باشد. وقتی نوسان عادی بزرگ‌تر است، حد ضرری که بر پایهٔ آن تعیین شود دورتر می‌افتد و همان مقدار ریسک با پوزیشن کوچک‌تری پوشش داده می‌شود. ATR از دوره‌های گذشته ساخته می‌شود و نمی‌گوید نوسان بعدی چقدر است یا قیمت به کدام سمت می‌رود. واحد آن هم واحد قیمت همان نماد است، پس ATR مطلق دو نماد با سطح قیمت متفاوت را نمی‌توان مستقیم مقایسه کرد.

اشتباه‌های رایج در سوینگ تریدینگ کدام‌اند؟

سه خطا در این سبک تکرار می‌شوند و هر کدام سازوکار مشخصی دارد:

  • معامله بدون حد ضرر و نادیده‌گرفتن گپ شبانه: در بازاری که شب یا آخر هفته تعطیل می‌شود، موقعیت باز ممکن است در قیمتی دور از بستهٔ قبلی بازگشایی شود. بدون نقطهٔ خروج ازپیش‌تعیین‌شده، اندازهٔ زیان به تصمیم لحظه‌ای سپرده می‌شود؛ حتی با حد ضرر هم، گپ ممکن است سفارش را در قیمتی بدتر از سطح تعیین‌شده اجرا کند.
  • برداشت مطلق از اشباع RSI در روند قوی: RSI نسبت میانگین سود به میانگین زیان را می‌سنجد. در روند صعودی قوی سودها غالب‌اند، پس RSI می‌تواند مدت‌ها بالای ۷۰ بماند. «اشباع خرید» یعنی شتاب بالا، نه بازگشت حتمی قیمت.
  • پیروی از هر تقاطع بدون حساب هزینه: در روند ضعیف، تقاطع‌های MACD و میانگین‌ها ممکن است پشت‌سرهم فریب بدهند. هر فریب یک ورود و یک خروج است و هر کدام هزینه دارد، پس مجموع هزینه‌ها ممکن است از سود حرکت‌هایی که درست تشخیص داده شده‌اند بیشتر شود.

وجه مشترک این سه خطا این است که خروجی یک ابزار جای قاعدهٔ تصمیم را گرفته است. ابزار وضعیت گذشتهٔ قیمت را خلاصه می‌کند؛ این‌که با آن خلاصه چه کنید، به برنامهٔ معاملاتی شما بستگی دارد.

ریسک‌ها و محدودیت‌های سوینگ تریدینگ چیست؟

ریسک اصلی سوینگ تریدینگ در همان چیزی است که آن را از دی تریدینگ جدا می‌کند: نگهداری چندروزه. در بازاری که شب یا آخر هفته تعطیل می‌شود، گپ قیمتی، یعنی فاصلهٔ قیمت بازگشایی با بستهٔ قبلی، ریسک ذاتی این سبک است. استدلال ساده‌ای هم این ریسک را بزرگ‌تر می‌کند: هر روز نگهداری بیشتر یعنی مدت بیشتری در معرض اخبار پیش‌بینی‌نشده و ریسک سیستماتیک، یعنی ریسکی که کل بازار را تکان می‌دهد.

ریسک دوم از خود ابزارها می‌آید. شکست کاذب حمایت و مقاومت و تفسیر ذهنی الگوها یعنی موجی که روی نمودار دیده شده ممکن است هرگز شکل نگیرد.

هزینهٔ معامله قید سوم است. بسمبیندر و چان سال ۱۹۹۸ مقاله‌ای در Financial Management منتشر کردند. برآورد آن‌ها از نقطهٔ سربه‌سر هزینهٔ معاملهٔ یک‌طرفه برای قواعد سادهٔ تکنیکال حدود ۰٫۳۹٪ در کل نمونه و ۰٫۲۲٪ از ۱۹۷۵ به بعد بود. نقطهٔ سربه‌سر یعنی اگر هزینهٔ هر خرید یا هر فروش از این حد بیشتر باشد، مزیت آن قواعد در همان نمونه از بین می‌رود. آن‌ها بخشی از قدرت پیش‌بینی را هم به خطای اندازه‌گیری بازده نسبت دادند. این نتیجه به شاخص‌های سهام آمریکا مربوط است. اجزای هزینه را در هزینه‌های واقعی ترید ببینید. [S7]

قید چهارم سوگیری کاوش داده (data snooping) است: اگر قاعده‌های زیادی را روی یک داده بیازمایید، بعضی فقط از روی شانس خوب به نظر می‌رسند. پژوهشی در arXiv بیش از ۲۱٬۰۰۰ قاعدهٔ تکنیکال را روی ۱۲ بازار، با شاخص‌های MSCI و در بازهٔ ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵، با کنترل همین سوگیری آزمود. طبق نتیجهٔ آن، تحلیل تکنیکال در بازارهای پیشرفته، نوظهور و مرزی هنوز «ارزش کوتاه‌مدت» دارد، اما سودآوری‌اش متغیر است و به استرس مالی، شرایط اقتصادی و رشد بازار بستگی دارد. [S6]

لو، مامایسکی و وانگ هم در مقالهٔ کاری ۷۶۱۳ NBER (مارس ۲۰۰۰) الگوهایی مانند سر و شانه و کف دوقلو را به‌صورت الگوریتمی تعریف کردند. ابزارشان رگرسیون کرنل ناپارامتریک بود، یعنی روشی آماری که شکل منحنی را از خود داده بیرون می‌کشد. آن‌ها این روش را روی مجموعهٔ بزرگی از سهام آمریکا در ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۶ به کار بردند. این یافته‌ها دربارهٔ قواعد آزموده‌شده در نمونه و دورهٔ خودشان‌اند و دربارهٔ هر معامله‌گر یا آیندهٔ بازار حکمی نمی‌دهند. چارچوب کنترل این ریسک‌ها در مدیریت ریسک آمده است.

هشدار

ریسک از دست دادن سرمایه

در این سبک موقعیت شما در ساعت‌هایی هم باز است که نمی‌توانید واکنش نشان دهید. اگر اندازهٔ موقعیت و نقطهٔ خروج را از پیش تعیین نکنید، یا با اهرم معامله کنید، ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید.

سوینگ تریدینگ در فارکس، کریپتو و سهام چه تفاوتی دارد؟

سازوکار در هر سه بازار یکی است: تحلیل تکنیکال برای یافتن موج و نگهداری چندروزه برای گرفتن بخشی از آن. RSI، MACD و ATR داده‌ای جز قیمت‌های سقف، کف و بسته‌شدن لازم ندارند و روی هر سری قیمتی به یک شکل حساب می‌شوند.

تفاوت در ساعت‌های معاملاتی است و دو ریسک را باید جدا کرد. ریسک ساعت‌های بی‌نظارت، یعنی ساعت‌هایی که موقعیت باز است و شما پای نمودار نیستید، در هر بازاری هست. گپ قیمتی اما فقط جایی پیش می‌آید که بازار تعطیل و دوباره باز شود؛ پس اندازه و تکرار آن به ساعت‌های معاملاتی همان بازار بستگی دارد. در بازاری که شبانه‌روزی و بی‌تعطیل معامله می‌شود گپ بازگشایی پیش نمی‌آید، ولی قیمت در غیبت شما حرکت می‌کند. در بازاری که فقط آخر هفته تعطیل است، گپ بیشتر در بازگشایی هفته دیده می‌شود.

پشتوانهٔ شواهد هم یکسان نیست. هر سه پژوهشی که در بخش ریسک‌ها آمد روی سهام انجام شده است: بسمبیندر و چان و لو و همکاران روی سهام آمریکا، و پژوهش arXiv روی شاخص‌های MSCI. پس عدد هزینهٔ سربه‌سر و «ارزش کوتاه‌مدت» را نمی‌توان بی‌واسطه به فارکس یا کریپتو منتقل کرد؛ پژوهش‌های یادشده این دو بازار را نیازموده‌اند.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

بهترین اندیکاتور برای سوینگ تریدینگ کدام است؟
بدون معیار مشخص، «بهترین» معنا ندارد، چون هر اندیکاتور چیز متفاوتی می‌سنجد. میانگین متحرک جهت میانگین قیمت را نشان می‌دهد، RSI با دورهٔ ۱۴ شتاب حرکت را و MACD با تنظیم معمول ۱۲، ۲۶ و ۹ فاصلهٔ دو میانگین را. انتخاب به پرسشی بستگی دارد که از نمودار دارید. هر کدام هم در شرایطی خطا می‌دهد؛ مثلاً MACD در روند ضعیف ممکن است فریب بدهد و الگوهای نموداری ذهنی‌اند.
تایم فریم مناسب سوینگ تریدینگ چیست؟
تایم فریم استاندارد یا مصوبی برای این سبک وجود ندارد. وقتی افق نگهداری، به تعریف ناسداک، از یک روز تا حدود دو هفته است، نموداری که هر کندلش یک روز را نشان می‌دهد با این افق هم‌خوان است. میانگین‌هایی مانند ۵۰‌روزه هم روی همین نمودار روزانه تعریف می‌شوند. نمودار کوتاه‌تر جزئیات بیشتری نشان می‌دهد، اما از افق نگهداری فاصله دارد.
سوینگ تریدینگ برای مبتدی مناسب است؟
پاسخ به آمادگی شما بستگی دارد، نه به برچسب «مبتدی». این سبک از دی تریدینگ فرصت تحلیل بیشتری می‌دهد، اما سه شناخت را لازم دارد: ریسک گپ در بازارهایی که شب یا آخر هفته تعطیل می‌شوند، این‌که تقاطع‌ها در روند ضعیف ممکن است فریب بدهند و این‌که هزینهٔ معامله می‌تواند مزیت قواعد ساده را از بین ببرد. پیش از معامله با پول واقعی، این سه را روی نمودارهای گذشته بسنجید.

واژه‌های این مقاله

منابع

این مقاله با کمکِ ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده است. سیاست تحریریه

دیدگاه خود را ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

مشاهده همه دوره‌ها
ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.