تریدپدیادانشنامهٔ تریدآکا

پوزیشن تریدینگ چیست؟ تعریف، مدت نگه‌داری و هزینه‌ها

اشتراک‌گذاری:

اگر معامله‌ای را به‌جای چند ساعت، هفته‌ها یا ماه‌ها نگه دارید، به سبکی نزدیک شده‌اید که به آن پوزیشن تریدینگ (Position Trading) می‌گویند؛ به شرطی که این ماندن از اول برنامهٔ معامله بوده باشد، نه نتیجهٔ ضرر. این مقاله تعریف، تفاوت با سبک‌های دیگر، روش توصیف روند بلندمدت، شواهد تاریخی و هزینهٔ نگه‌داری شبانه را باز می‌کند.

مسیر خواندن

این مقاله برای معامله‌گری است که می‌خواهد پوزیشن تریدینگ را از سبک‌های کوتاه‌مدت جدا کند؛ برای ادامه، مدیریت ریسک و سواپ را ببینید.

در یک نگاه

  • پوزیشن را دست‌کم یک شب و اغلب هفته‌ها یا ماه‌ها نگه می‌دارید.
  • مرز زمانی رسمی میان سبک‌های معامله وجود ندارد.
  • روند بلندمدت را می‌شود با میانگین‌های متحرک توصیف کرد.
  • نگه‌داری شبانه ممکن است سواپ داشته باشد.
  • شواهد روندپذیری بلندمدت بک‌تست است، نه تضمین.

پوزیشن تریدینگ چیست و پوزیشن چقدر نگه داشته می‌شود؟

پوزیشن تریدینگ سبکی از معامله‌گری است که در آن پوزیشن دست‌کم یک شب و اغلب چند هفته، چند ماه یا بیشتر نگه داشته می‌شود. میان این سبک و سوینگ تریدینگ مرز زمانی دقیق و جهان‌شمولی وجود ندارد؛ معیار قطعی درون‌روزی یا شبانه‌بودن معامله فقط دی تریدینگ را از این دو سبک جدا می‌کند. به زبان ساده، شما در این سبک به‌جای شکار حرکت‌های چندساعته، روی جهت کلی بازار در دورهٔ طولانی‌تر حساب می‌کنید. قیاس روزمره‌اش فرق مسافر تاکسی و مستأجر است. مسافر تاکسی برای یک مسیر کوتاه کرایه می‌دهد و پیاده می‌شود. مستأجر خانه را برای مدتی می‌گیرد و بابت هر دورهٔ ماندن اجاره می‌پردازد. پوزیشن تریدر هم معامله را برای مدتی نگه می‌دارد و همین ماندن، هزینه و ریسک خودش را دارد. کلمهٔ کلیدی تعریف «اغلب» است: چند هفته یا چند ماه حالت معمول این سبک است، نه شرط ورود به آن. پس اگر جایی بازه‌ای ثابت مثل «چند ماه تا چند سال» را به‌عنوان تعریف می‌بینید، آن بازه قرارداد نویسنده است، نه قاعدهٔ بازار.

نکته

افق تصمیم، معیاری کمکی و تفسیری است

افقی که تصمیم ورود و خروج بر پایهٔ آن گرفته می‌شود، می‌تواند در تشخیص این سبک از سبک‌های کوتاه‌مدت کمک کند. این برداشتی تفسیری است و جای تعریف را نمی‌گیرد: طبق تعریف، معامله‌ای که دست‌کم یک شب باز نماند در این سبک نمی‌گنجد، هر افقی هم که در ذهن معامله‌گر بوده باشد.

پوزیشن تریدینگ با دی تریدینگ، سوینگ تریدینگ و خرید و نگه‌داری چه فرقی دارد؟

تفاوت اصلی این سبک‌ها در افق تصمیم و شبانه‌بودن معامله است، نه در تعداد مشخصی از روزها. دی تریدینگ (Day Trading) معامله را درون همان روز باز و بسته می‌کند و پوزیشن را به شب نمی‌برد. اسکالپینگ از این هم کوتاه‌تر است و روی حرکت‌های ریز قیمت تمرکز دارد. سوینگ تریدینگ (Swing Trading) و پوزیشن تریدینگ هر دو شبانه‌اند و فرقشان بیشتر در هدف است. سوینگ تریدر معمولاً دنبال یک موج میانی از حرکت قیمت است. پوزیشن تریدر روند کلی‌تر را هدف می‌گیرد و می‌پذیرد که در طول مسیر چند موج اصلاحی را تحمل کند.

مقایسهٔ کیفی سبک‌ها بر پایهٔ شبانه‌بودن و افق تصمیم؛ مرز میان سطرها رسمی نیست.

سبکنگه‌داری شبانهافق نسبیدغدغهٔ اصلی
اسکالپینگنداردبسیار کوتاهحرکت‌های ریز قیمت و هزینهٔ اسپرد
دی تریدینگنداردکوتاهنوسان درون‌روزی
سوینگ تریدینگداردمیانهموج‌های میان‌مدت
پوزیشن تریدینگداردبلندروند بلندمدت و هزینهٔ نگه‌داری
خرید و نگه‌داریداردبسیار بلندرشد بلندمدت خود دارایی

فرق با خرید و نگه‌داری (Buy and Hold) ظریف‌تر است. سرمایه‌گذار خرید و نگه‌داری دارایی را می‌خرد تا از رشد بلندمدت آن بهره ببرد و خروجش بیشتر به هدف‌های مالی شخصی گره خورده است تا به وضعیت روند. پوزیشن تریدر از روز ورود می‌داند چه وضعیتی فرضیه‌اش را باطل می‌کند و در آن صورت خارج می‌شود. او می‌تواند در جهت نزولی هم معامله کند و در بازارهایی مثل فارکس اغلب با اهرم و مارجین کار می‌کند. خرید دوره‌ای و منظم یک دارایی، مثل استراتژی DCA، هم به سرمایه‌گذاری نزدیک‌تر است تا به پوزیشن تریدینگ، چون به تغییر روند واکنش نشان نمی‌دهد.

پوزیشن تریدر روند بلندمدت را چگونه تشخیص می‌دهد؟

پوزیشن تریدر از تایم‌فریم بزرگ شروع می‌کند. دلیلش این است که روندی که قرار است هفته‌ها یا ماه‌ها آن را دنبال کند، باید روی نمودار روزانه و هفتگی دیده شود، نه فقط روی نمودار چنددقیقه‌ای. بعد ابزار تکنیکال وضعیت روند را توصیف می‌کند و نگاه بنیادی توضیح می‌دهد چرا آن روند ممکن است ادامه پیدا کند.

تایم‌فریم و میانگین متحرک برای توصیف روند

یکی از قاعده‌های رایج برای توصیف روند بلندمدت، مقایسهٔ دو میانگین متحرک نمایی (EMA) است. میانگین متحرک نمایی میانگینی از قیمت‌های پایانی است که به داده‌های تازه‌تر وزن بیشتری می‌دهد. چارچوبی که StockCharts در بخش DecisionPoint شرح می‌دهد این است:

  • در نمودار روزانه، اگر EMA 50 بالای EMA 200 باشد، روند بلندمدت صعودی تلقی می‌شود.
  • اگر EMA 50 زیر EMA 200 باشد، روند بلندمدت نزولی تلقی می‌شود.
  • در نمودار هفتگی، همان منبع EMA 17 و EMA 43 را معادل این دو میانگین روزانه می‌گیرد.

در نمودار روزانه اجازه می‌دهیم رابطهٔ EMA 50 و EMA 200 روند بلندمدت را تعریف کند.

StockCharts، DecisionPoint

آنچه ابزار نشان می‌دهد با آنچه شما از آن نتیجه می‌گیرید یکی نیست. ابزار فقط می‌گوید میانگین کوتاه‌تر کجای میانگین بلندتر قرار دارد. این رابطه توصیفی از گذشتهٔ قیمت است، نه سیگنال ورود و نه پیش‌بینی ادامهٔ روند. میانگین‌های متحرک از قیمت عقب‌اند و تغییر جهت را دیر نشان می‌دهند. در بازار بی‌روند و رنج، دو میانگین ممکن است بارها از کنار هم عبور کنند و توصیف روند را بی‌معنا کنند؛ این روش در چنین بازاری کار نمی‌کند.

تحلیل بنیادی در کنار تکنیکال

تحلیل تکنیکال به پرسش «روند کجاست» جواب می‌دهد و تحلیل فاندامنتال به پرسش «چرا ممکن است ادامه پیدا کند یا بشکند». معاملهٔ چندساعته ممکن است هیچ گزارش اقتصادی مهمی را تجربه نکند. اما معامله‌ای که ماه‌ها باز می‌ماند، در همین مدت چند تصمیم نرخ بهره، گزارش تورم (CPI) و گزارش اشتغال را پشت سر می‌گذارد. هیچ‌کدام از این دو نگاه به‌تنهایی کافی نیست: تحلیل بنیادی زمان‌بندی دقیق نمی‌دهد و تحلیل تکنیکال دلیل حرکت را توضیح نمی‌دهد.

شواهد تاریخی روندپذیری بلندمدت چه می‌گویند و چه نمی‌گویند؟

دو شاهد تاریخی دربارهٔ روندپذیری بلندمدت یک ویژگی مشترک دارند: هر دو شبیه‌سازی‌اند، نه کارنامهٔ معامله‌گران واقعی. شاهد نخست، مجموعهٔ دادهٔ مومنتوم سری زمانی (Time Series Momentum) است که AQR منتشر کرده است. مومنتوم سری زمانی یعنی جهت حرکت گذشتهٔ یک دارایی مبنای موضع‌گرفتن در همان دارایی شود. این مجموعه بر ۵۸ ابزار نقدشونده در چهار طبقهٔ دارایی ساخته شده است: شاخص سهام، ارز، کالا و اوراق دولتی کشورهای توسعه‌یافته. بازده‌ها از ژانویهٔ ۱۹۸۵ آغاز می‌شوند و راهبرد بر پنجرهٔ ۱۲ ماهه بنا شده است. شاهد دوم، مقالهٔ هرست، اوئی و پدرسن با عنوان «یک قرن شواهد دربارهٔ سرمایه‌گذاری روندمحور» است که در ۲۰۱۷ در Journal of Portfolio Management منتشر شد. نویسندگان راهبرد دنبال‌کردن روند را روی آتی شاخص سهام، اوراق، کالا و فوروارد ارز تا ۱۸۸۰ به عقب شبیه‌سازی کردند. به گزارش آن‌ها، این راهبرد شبیه‌سازی‌شده در ۱۱۰ سال بعد به‌طور پیوسته سودآور بوده است. از این دو شاهد، فقط مقالهٔ هرست، اوئی و پدرسن نتیجه‌ای گزارش می‌کند و آن نتیجه هم به یک راهبرد شبیه‌سازی‌شده تعلق دارد، نه به معامله‌ای واقعی. افزون بر این، فاصلهٔ یک راهبرد متنوع روی چندین بازار با یک معاملهٔ منفرد در حساب شما زیاد است. سبد متنوع می‌تواند زیان یک بازار را با بازار دیگر جبران کند؛ معاملهٔ تک‌نماد چنین پشتوانه‌ای ندارد.

مهم

بک‌تست کارنامهٔ معامله نیست

بک‌تست (Backtest) یعنی اجرای یک قاعده روی دادهٔ گذشته. نتیجهٔ شبیه‌سازی بالا روی آتی‌ها و فوروارد و با سبدی متنوع به‌دست آمده است، نه از حساب معامله‌گر خرد و هیچ تضمینی برای تکرار در آینده نمی‌دهد.

مثال واقعی: بازده سالانه شاخص سهام آمریکا از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴

سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ شاخص S&P 500 نشان می‌دهد نگه‌داری طولانی چه افتی را ممکن است در میانهٔ راه پیش رو بگذارد. جدول زیر بازده سالانهٔ این شاخص را با احتساب سود تقسیمی، بر پایهٔ دادهٔ دامودران در دانشکدهٔ کسب‌وکار استرن دانشگاه نیویورک، نشان می‌دهد.

بازده سالانهٔ شاخص بازار آمریکا، نه نتیجهٔ یک معامله؛ منبع: Damodaran، NYU Stern.

[S3]
سال تقویمیبازده سالانهٔ S&P 500 با سود تقسیمی
۲۰۲۲‎−۱۸٫۰۴٪
۲۰۲۳۲۶٫۰۶٪
۲۰۲۴۲۴٫۸۸٪

فرض کنید یک واحد سرمایه از ابتدای ۲۰۲۲ دقیقاً هم‌پای این شاخص تغییر کند. در پایان ۲۰۲۲ آن واحد ۱۸٫۰۴٪ پایین‌تر از نقطهٔ شروع است. سال ۲۰۲۳ این مقدار را با بازده ۲۶٫۰۶٪ رشد می‌دهد. چون این رشد روی مبلغی کوچک‌تر از نقطهٔ شروع اعمال می‌شود، پس از دو سال تقویمی آن واحد فرضی فقط اندکی بالاتر از نقطهٔ شروع ایستاده است، در حالی که در پایان سال اول زیر آن بود. درس این مثال سازوکار است، نه عدد. این مسیر، نگه‌داری منفعل شاخص بدون هیچ شرط خروجی است، نه یک پوزیشن ترید با شرط باطل‌شدن فرضیه. با این حال نشان می‌دهد ماندن طولانی در یک موضع ممکن است دوره‌هایی زیر نقطهٔ ورود داشته باشد. بازده سالانه افت‌های درون سال را هم نشان نمی‌دهد. این عددها هزینه، مالیات، اهرم و زمان‌بندی ورود و خروج هیچ معامله‌گری را در بر نمی‌گیرند و تکرار چنین مسیری تضمین نشده است. [S3]

هزینه‌ها و محدودیت‌های نگه‌داری بلندمدت چیست؟

نگه‌داری بلندمدت سه هزینهٔ اصلی دارد: تأمین مالی شبانه (فقط در نمادهایی که سواپ دارند، مثل نمادهای متاتریدر ۵)، سرمایه‌ای که درگیر می‌ماند و افتی که باید در میانهٔ راه تحمل کنید. سواپ (Swap) هزینه یا درآمدی است که بابت نگه‌داشتن پوزیشن از یک روز معاملاتی به روز بعد اعمال می‌شود. در مستندات MQL5 برای پلتفرم متاتریدر ۵، هر نماد ویژگی‌های جداگانه‌ای برای سواپ دارد:

  • SYMBOL_SWAP_LONG: مقدار سواپ پوزیشن خرید.
  • SYMBOL_SWAP_SHORT: مقدار سواپ پوزیشن فروش.
  • SYMBOL_SWAP_MODE: شیوهٔ محاسبهٔ سواپ.
  • SYMBOL_SWAP_ROLLOVER3DAYS: روزی از هفته که سواپ سه‌روزه در آن اعمال می‌شود.

این ساختار دو نکته را روشن می‌کند. سواپ خرید و فروش یک نماد جداگانه تعریف می‌شود، پس جهت معامله روی هزینهٔ نگه‌داری اثر دارد. در یک روز مشخص هفته هم سواپ سه‌روزه یکجا اعمال می‌شود. مقدار عددی سواپ را کارگزار برای هر نماد تعیین می‌کند و در مشخصات همان نماد دیده می‌شود. این رقم بخشی از هزینه‌های واقعی ترید است که باید از ابتدا در حساب بیاید. هزینهٔ دوم کمتر دیده می‌شود. سرمایه یا مارجینی که در یک معاملهٔ چندماهه درگیر است، در همان مدت برای فرصت دیگری آزاد نیست. هرچه نگه‌داری طولانی‌تر شود، این هزینهٔ فرصت بزرگ‌تر می‌شود. سوم، افت میان‌راه. مثال سال ۲۰۲۲ مسیر نگه‌داری منفعل بود، اما همان سازوکار را نشان می‌دهد: تا شرط خروج فعال نشده، ماندن در موضع ممکن است با دوره‌ای زیر نقطهٔ ورود همراه شود. شواهد بلندمدت روندپذیری هم دربارهٔ سبدهای متنوع گذشته‌اند و این افت را از مسیر یک معاملهٔ منفرد حذف نمی‌کنند. اهرم این محدودیت را تشدید می‌کند، چون افت را نسبت به سرمایهٔ حساب بزرگ‌تر می‌کند و ممکن است حساب را به کال مارجین برساند.

هشدار

افت طولانی با اهرم

اگر پوزیشن بلندمدت را با اهرم نگه دارید، افتی که شاخص بی‌اهرم از آن عبور کرده ممکن است پیش از برگشت قیمت حساب شما را به بسته‌شدن اجباری معامله برساند. در این حالت ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید، حتی اگر جهت کلی روند را درست تشخیص داده باشید؛ در حساب بدون حفاظت از تراز منفی، زیان می‌تواند از وجه حساب هم بیشتر شود.

اشتباه‌های رایج در پوزیشن تریدینگ کدام‌اند؟

سه اشتباه رایج این سبک ریشهٔ مشترکی دارند: افق بلندمدت جانشین برنامه می‌شود.

  1. نادیده‌گرفتن سواپ: معامله‌گری که هزینهٔ شبانه را در برنامه نیاورده، ممکن است در پایان یک نگه‌داری طولانی ببیند بخشی از حرکت قیمت صرف هزینهٔ تأمین مالی شده است.
  2. اندازهٔ پوزیشن بزرگ نسبت به حساب: حد ضرر در این سبک دورتر از قیمت قرار می‌گیرد، چون نوسان‌های عادی یک روند بلندمدت بزرگ‌ترند. اگر اندازهٔ پوزیشن با این فاصله هماهنگ نشود، یک اصلاح معمولی ممکن است حساب را زیر فشاری تحمل‌ناپذیر ببرد.
  3. نگه‌داشتن امیدوارانهٔ معاملهٔ ضرردیده: معامله‌ای که با منطق کوتاه‌مدت باز شده و فقط به این دلیل که به ضرر رفته، بسته نمی‌شود، پوزیشن تریدینگ نیست. کسی که افق را بعد از ضرر عوض می‌کند، فقط خروج را عقب انداخته است.

راه پرهیز از اشتباه دوم این است که سقف ریسک هر معامله از پیش ثابت بماند و اندازهٔ پوزیشن از روی فاصلهٔ حد ضرر محاسبه شود، نه با امید به درست‌بودن جهت. برای اشتباه سوم، شرط باطل‌شدن فرضیه باید پیش از ورود نوشته شده باشد. این سبک با مدیریت ریسک تعریف‌شده، هزینهٔ نگه‌داری محاسبه‌شده و شرط خروج از پیش معلوم معنا پیدا می‌کند؛ بدون این‌ها، نگه‌داری طولانی فقط ریسک را طولانی‌تر می‌کند.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

پوزیشن تریدینگ برای مبتدی مناسب است؟
این سبک تصمیم‌های کمتری در روز می‌خواهد و فرصت فکرکردن بیشتری می‌دهد که برای تازه‌کار مزیت است. در مقابل، تحمل افت‌های طولانی، محاسبهٔ هزینهٔ نگه‌داری شبانه و پایبندی به شرط خروج در طول هفته‌ها را لازم دارد. مناسب‌بودنش به این بستگی دارد که فرد بتواند این سه مهارت را پیش از معامله با پول واقعی، مثلاً روی حساب آزمایشی، تمرین کند.
پوزیشن تریدینگ در فارکس چگونه است؟
در فارکس، پوزیشن تریدینگ یعنی نگه‌داشتن یک جفت‌ارز در جهت روند بلندمدت برای هفته‌ها یا ماه‌ها. تفاوت مهمش با خرید سهام بی‌اهرم، سواپ است: در متاتریدر ۵ نگه‌داشتن شبانهٔ هر نماد ممکن است هزینه یا درآمد تأمین مالی داشته باشد. چون معاملهٔ فارکس معمولاً با اهرم انجام می‌شود، افت میان‌راه هم زودتر به مارجین حساب فشار می‌آورد.
پوزیشن تریدینگ با تحلیل تکنیکال است یا بنیادی؟
معمولاً ترکیبی از هر دو. تحلیل تکنیکال وضعیت روند را توصیف می‌کند؛ برای نمونه، در چارچوبی که StockCharts شرح می‌دهد، قرارگرفتن EMA 50 بالای EMA 200 در نمودار روزانه فقط توصیفی از روند بلندمدت صعودی است، نه ماشهٔ ورود. تحلیل بنیادی توضیح می‌دهد چرا آن روند ممکن است ادامه پیدا کند یا تمام شود. چون پوزیشن تریدر ماه‌ها در معامله می‌ماند، رویدادهای اقتصادی در طول نگه‌داری برایش وزن بیشتری دارند.
سواپ در پوزیشن تریدینگ چه تأثیری دارد؟
سواپ هزینه یا درآمدی است که با هر بار انتقال پوزیشن به روز معاملاتی بعد اعمال می‌شود؛ پس هرچه معامله طولانی‌تر باشد، سهم آن در نتیجهٔ نهایی بیشتر است. مقدار سواپ خرید و فروش یک نماد جداگانه تعریف می‌شود و در یک روز مشخص هفته سواپ سه‌روزه یکجا اعمال می‌شود. مقدار دقیق را کارگزار در مشخصات هر نماد تعیین می‌کند.

واژه‌های این مقاله

منابع

این مقاله با کمکِ ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده است. سیاست تحریریه

دیدگاه خود را ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

مشاهده همه دوره‌ها
ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.