تریدپدیادانشنامهٔ تریدآکا

کندل استیک چیست؟ اجزا، رنگ و الگوها

اشتراک‌گذاری:

در میدان میوه و تره‌بار، قیمت یک جعبه گوجه از صبح تا عصر چند بار بالا و پایین می‌رود. فروشنده‌ای که آخر روز فقط قیمت اول صبح، گران‌ترین قیمت، ارزان‌ترین قیمت و قیمت آخر روز را بنویسد، کل روز را در چهار عدد خلاصه کرده است. کندل استیک همین یادداشت را به شکل درمی‌آورد؛ این مقاله نشان می‌دهد هر بخش آن شکل چه می‌گوید و الگوهایش تا کجا قابل اتکا هستند.

مسیر خواندن

این مقاله برای معامله‌گری است که می‌خواهد کندل را از پایه بخواند. پس از آن می‌تواند به مقاله‌های الگوها و پرایس اکشن برود.

در یک نگاه

  • هر کندل چهار قیمت باز، بالا، پایین و بسته را نشان می‌دهد.
  • بدنه فاصلهٔ باز تا بسته و سایه دامنهٔ قیمت است.
  • رنگ کندل قرارداد پلتفرم است و ثابت نیست.
  • دوجی و ماروبوزو دو شکل ویژهٔ کندل‌اند.
  • پژوهش‌ها اتکا به الگوهای کندلی را محل بحث می‌دانند.

کندل استیک چیست و چه چیزی را نشان می‌دهد؟

کندل استیک (شمع ژاپنی) شیوه‌ای از نمایش قیمت است که برای هر بازهٔ زمانی چهار قیمت باز شدن، بالاترین، پایین‌ترین و بسته شدن را در یک شکل نشان می‌دهد. بخش میانی آن «بدنه» فاصلهٔ باز تا بسته شدن است و خطوط نازک بالا و پایین آن «سایه» دامنهٔ بالاترین تا پایین‌ترین قیمت را نشان می‌دهند.

به زبان ساده، هر کندل خلاصهٔ یک بازه است. تایم‌فریم (timeframe) طول همین بازه است. اگر تایم‌فریم نمودار روزانه باشد، هر کندل یک روز کامل را در یک شکل جمع می‌کند. اگر ساعتی باشد، هر کندل فقط همان ساعت را نشان می‌دهد. شما با یک نگاه می‌بینید قیمت در آن بازه از کجا شروع کرد، تا کجا رفت و کجا ایستاد.

به گفتهٔ StockCharts ChartSchool، برای رسم نمودار کندلی باید برای هر بازه چهار مقدار داشته باشید: باز شدن، بالاترین، پایین‌ترین و بسته شدن. راهنمای تریدینگ‌ویو (TradingView) هم کندل را همین‌طور توصیف می‌کند: نمایش بالاترین، پایین‌ترین، باز و بسته شدن برای هر تایم‌فریمی که انتخاب کرده‌اید. به این چهار قیمت در انگلیسی OHLC می‌گویند که از حرف اول Open، High، Low و Close ساخته شده است.

کندل‌ها کنار هم و به ترتیب زمان چیده می‌شوند و نمودار قیمت را می‌سازند. هر کندل تازه بازهٔ بعدی را نشان می‌دهد و کندل قبلی دست‌نخورده می‌ماند.

کندل استیک زبان نمایش قیمت در تحلیل تکنیکال است؛ یعنی رویکردی که بازار را از روی رفتار گذشتهٔ قیمت بررسی می‌کند. یک مرز را از همین ابتدا روشن نگه دارید. کندل گزارش می‌دهد که در یک بازه چه گذشت و دربارهٔ بازهٔ بعد چیزی ثبت نمی‌کند. هر برداشتی دربارهٔ آینده، نتیجه‌گیری معامله‌گر است، نه داده‌ای که در خود کندل هست.

فهرست مطالب: از یک کندل تا خوشه الگوها

بخش‌های این مقاله از ساده به پیچیده چیده شده‌اند، ولی هر کدام بدون بقیه هم خواندنی است. اگر فقط معنای رنگ کندل را می‌خواهید، مستقیم سراغ همان بخش بروید.

  • چهار قیمت پشت هر کندل: داده‌ای که هر شکل از آن ساخته می‌شود و آنچه این داده پنهان می‌کند.
  • اجزای کندل: بدنه، سایهٔ بالا و سایهٔ پایین، همراه با دیاگرام حاشیه‌نویسی‌شده و رابطهٔ هر جزء.
  • خواندن کندل: روش گام‌به‌گام و جاهایی که این روش کم می‌آورد.
  • رنگ کندل: قرارداد توخالی و توپر، سبز و قرمز و تفاوت پلتفرم‌ها.
  • ریشهٔ ژاپنی: معاملهٔ برنج، نام هوما و دلیل محل بحث بودن این انتساب.
  • کندل‌های ویژه: دوجی، ماروبوزو و اثر تایم‌فریم بر شکل کندل.
  • انواع نمایش: کندل ساده، کندل توخالی و کندل حجمی.
  • نقشهٔ الگوها: از کندل تکی تا الگوهای چندکندلی.
  • اعتبار الگوها: آنچه پژوهش‌ها با ذکر نمونه و دوره گزارش کرده‌اند.
  • جایگاه کندل در تحلیل تکنیکال و گام بعدی یادگیری.

دوجی، چکش و مرد دار آویز و اینگالفینگ هر کدام مقالهٔ جداگانه‌ای دارند؛ اینجا فقط جای این‌ها و الگوهای دیگری مثل ستارهٔ صبحگاهی و پین‌بار در نقشهٔ کلی الگوها نشان داده می‌شود. برای دیدن اینکه کندل‌ها در کنار ساختار بازار چطور خوانده می‌شوند، مقالهٔ پرایس اکشن گام طبیعی بعدی است. برای فهم جهت کلی حرکت قیمت هم مقالهٔ روند را ببینید.

چهار قیمت پشت هر کندل چیست؟

هر کندل از چهار قیمت ساخته می‌شود: قیمت باز شدن، بالاترین قیمت، پایین‌ترین قیمت و قیمت بسته شدن. همین چهار قیمت تنها مادهٔ خام کندل است و هر چیزی که روی شکل می‌بینید، از آن‌ها می‌آید.

قیمت باز شدن (Open) نخستین قیمتی است که در آن بازه ثبت شده است. بالاترین قیمت (High) و پایین‌ترین قیمت (Low) سقف و کف دامنهٔ حرکت در همان بازه‌اند. قیمت بسته شدن (Close) آخرین قیمتی است که پیش از پایان بازه ثبت شده است.

چهار قیمت سازندهٔ هر کندل و جای هر کدام روی شکل

قیمتنام انگلیسیمعنا در بازهجای آن روی کندل
باز شدنOpenنخستین قیمت ثبت‌شدهیک سر بدنه
بالاترینHighسقف حرکتنوک سایهٔ بالا
پایین‌ترینLowکف حرکتانتهای سایهٔ پایین
بسته شدنCloseآخرین قیمت ثبت‌شدهسر دیگر بدنه

فرض کنید تایم‌فریم نمودار را روی ساعتی گذاشته‌اید. کندلی که برای یک ساعت مشخص رسم می‌شود، فقط به چهار پرسش جواب می‌دهد: قیمت در شروع آن ساعت کجا بود، به چه سقفی رسید، به چه کفی رسید و در پایان ساعت کجا ایستاد. هر کندل دیگر روی همان نمودار، همین چهار پاسخ را برای ساعت خودش دارد.

این خلاصه‌سازی بهایی هم دارد. کندل شبیه گزارش سفری است که فقط مبدأ، مقصد، بلندترین گردنه و پست‌ترین درهٔ مسیر را ثبت کرده باشد. می‌دانید از کجا به کجا رفته‌اید و جاده تا کجا بالا و پایین رفت، ولی نمی‌دانید اول از گردنه گذشتید یا از دره. کندل هم ترتیب حرکت‌ها را نشان نمی‌دهد. از روی یک کندل نمی‌توان فهمید بالاترین قیمت پیش از پایین‌ترین قیمت ثبت شد یا پس از آن. مسیر قیمت میان این نقطه‌ها هم پیدا نیست.

کندلی که بازه‌اش هنوز تمام نشده، وضع خاصی دارد. تا پایان بازه، «بسته شدن» فقط تازه‌ترین قیمت ثبت‌شده است و ممکن است تغییر کند. پس شکل کندل در حال تشکیل تا پایان بازه قطعی نیست.

اجزای کندل چیست و بدنه و سایه چطور خوانده می‌شوند؟

هر کندل از یک بدنه و سایه‌های بالا و پایین ساخته شده است. بدنه نشان می‌دهد قیمت از باز تا بسته شدن چقدر جابه‌جا شد و سایه‌ها نشان می‌دهند قیمت در طول بازه تا کجا فراتر از بدنه رفت.

به بخش پهن و توخالی یا توپر کندل «بدنه» یا «بدنهٔ واقعی» (real body) می‌گویند. این بخش میان قیمت باز شدن و قیمت بسته شدن کشیده می‌شود. در StockCharts ChartSchool هم این بخش با همین نام آمده است.

سایه‌ها (shadows) خطوط نازکی‌اند که بالا و پایین بدنه می‌آیند. به گفتهٔ همان منبع، این خطوط دامنهٔ بالاترین تا پایین‌ترین قیمت را نشان می‌دهند. نوک سایهٔ بالا بالاترین قیمت بازه است و انتهای سایهٔ پایین، پایین‌ترین قیمت آن. در بعضی متن‌ها به سایه «فتیله» (wick) هم می‌گویند.

اندازهٔ هر جزء را می‌شود با این رابطه‌ها نوشت:

  • Body = |Close - Open|
  • Upper Shadow = High - max(Open, Close)
  • Lower Shadow = min(Open, Close) - Low

در این رابطه‌ها Open قیمت باز شدن، Close قیمت بسته شدن، High بالاترین قیمت و Low پایین‌ترین قیمت بازه است. خط‌های عمودی دور Close - Open یعنی قدرمطلق؛ پس اندازهٔ بدنه هرگز منفی نمی‌شود، چه بسته شدن بالاتر از باز شدن باشد چه پایین‌تر. عبارت max(Open, Close) یعنی هر کدام از باز و بسته که بالاتر است و min(Open, Close) هر کدام که پایین‌تر است. به همین دلیل سایهٔ بالا همیشه از سقف بدنه اندازه گرفته می‌شود، نه لزوماً از قیمت باز شدن.

کالبد یک کندل: چهار قیمت، بدنهٔ واقعی و سایه‌ها در کندل توخالی و توپر

بالاترین قیمت بسته شدن باز شدن پایین‌ترین قیمت بالاترین قیمت باز شدن بسته شدن پایین‌ترین قیمت سایهٔ بالا بدنهٔ واقعی سایهٔ پایین توخالی: بسته بالاتر از باز توپر: بسته پایین‌تر از باز

حالا که اجزا روشن شد، خواندنشان ساده است. بدنهٔ بلند یعنی قیمت در آن بازه فاصلهٔ زیادی را از باز تا بسته شدن طی کرد. بدنهٔ کوتاه یعنی قیمت در پایان بازه نزدیک همان جایی ایستاد که شروع کرده بود. سایهٔ بالای بلند یعنی قیمت در طول بازه تا جای دوری بالا رفت، ولی تا پایان بازه آنجا نماند. سایهٔ پایین بلند همین را دربارهٔ حرکت رو به پایین می‌گوید.

«بلند» و «کوتاه» نسبی‌اند و فقط در مقایسه با کندل‌های اطراف همان نمودار معنا پیدا می‌کنند.

آنچه کندل نشان می‌دهد با آنچه از آن برداشت می‌شود فرق دارد. کندل ثبت می‌کند که قیمت تا سقفی رفت و برگشت. اینکه این برگشت «فشار فروش» بوده یا نشانهٔ چیزی در آینده است، تفسیر معامله‌گر است، نه داده‌ای که شکل در خود دارد.

کندل استیک را چطور بخوانیم؟

برای خواندن یک کندل، کافی است به ترتیب به چند پرسش ساده جواب بدهید.

  1. تایم‌فریم را پیدا کنید. بدانید هر کندل روی این نمودار چه بازه‌ای را خلاصه می‌کند: دقیقه‌ای، ساعتی یا روزانه.
  2. جهت بازه را تشخیص دهید. توخالی یا توپر بودن بدنه، یا رنگ آن، نشان می‌دهد بسته شدن بالاتر از باز شدن بوده یا پایین‌تر. معنای دقیق رنگ را از تنظیمات پلتفرم خودتان بگیرید.
  3. باز و بسته را روی بدنه بگذارید. در کندلی که بسته شدنش بالاتر بوده، باز شدن پایین بدنه است و بسته شدن بالای آن؛ در کندل مخالف، جایشان برعکس است.
  4. دامنه را از سایه‌ها بخوانید. نوک سایهٔ بالا سقف بازه است و انتهای سایهٔ پایین کف آن. اگر سایه‌ای در کار نیست، سقف یا کف همان لبهٔ بدنه است.
  5. نسبت بدنه به سایه را ببینید. بدنهٔ کوچک با سایه‌های بلند یعنی قیمت زیاد جابه‌جا شد، ولی نزدیک نقطهٔ شروع بسته شد.
  6. کندل را کنار همسایه‌هایش بگذارید. یک کندل تنها، بدون کندل‌های قبل و بعد، تصویر ناقصی می‌دهد.

فرض کنید روی نمودار روزانهٔ یک جفت‌ارز، کندلی با بدنهٔ باریک و سایهٔ پایین بلند می‌بینید. خواندن درست این است: در آن روز قیمت تا کفی پایین‌تر از بدنه رفت، ولی تا پایان روز به نزدیکی نقطهٔ شروع برگشت. تا اینجا فقط توصیف است. هر جمله‌ای از نوع «پس قیمت بالا می‌رود» از مرز داده بیرون می‌زند و برداشت شخصی است.

این روش در چند جا کم می‌آورد. نخست، کندل در حال تشکیل هنوز قطعی نیست و خواندن آن پیش از پایان بازه، خواندن شکلی است که ممکن است عوض شود. همچنین ترتیب حرکت‌ها درون کندل دیده نمی‌شود؛ پس بازه‌هایی با مسیرهای کاملاً متفاوت می‌توانند کندل یکسانی بسازند. سرانجام، با عوض کردن تایم‌فریم، همان حرکت قیمت شکل دیگری پیدا می‌کند. کندلی که در نمودار ساعتی چشمگیر است، ممکن است در نمودار روزانه بخش کوچکی از یک بدنه باشد.

خواندن کندل‌ها به حساب معاملاتی نیاز ندارد و روی هر نمودار قیمت ممکن است. اگر بخواهید تصمیم‌گیری بر پایهٔ این خواندن را بدون به خطر انداختن پول واقعی تمرین کنید، حساب دمو برای همین کار ساخته شده است.

رنگ کندل یعنی چه و آیا ثابت است؟

در نمودار کندل ساده، رنگ کندل معمولاً می‌گوید بسته شدن بالاتر از باز شدن بوده یا پایین‌تر. خود این قرارداد هم از پلتفرمی به پلتفرم دیگر فرق می‌کند. پس رنگ معنای ثابت و جهانی ندارد.

در قرارداد توخالی و توپر، اگر قیمت بسته شدن بالاتر از باز شدن باشد، کندل توخالی رسم می‌شود و اگر پایین‌تر باشد، توپر. به گفتهٔ StockCharts ChartSchool، رنگ‌ها بسته به پلتفرم فرق می‌کنند.

اگر پلتفرم شما کندل‌ها را سبز و قرمز نشان می‌دهد، این رنگ‌ها معمولاً همان نقش توخالی و توپر را دارند. یک رنگ برای بازه‌ای است که بالاتر از نقطهٔ شروع بسته شد و رنگ دیگر برای بازه‌ای که پایین‌تر بسته شد. اینکه کدام رنگ به کدام جهت تعلق دارد، به تنظیم همان پلتفرم بستگی دارد. اگر پلتفرم اجازهٔ تغییر رنگ بدهد، نمودار شما ممکن است با نمودار کس دیگری که همان بازار را نگاه می‌کند، رنگ متفاوتی داشته باشد.

در نمودار کندل ساده، رنگ و پرشدگی کندل معمولاً نسبت بسته شدن به باز شدن را نشان می‌دهد

وضعیت بازهقرارداد توخالی و توپرقرارداد رنگی
بسته شدن بالاتر از باز شدنتوخالیرنگی که پلتفرم برای بازهٔ بالارو گذاشته است
بسته شدن پایین‌تر از باز شدنتوپررنگی که پلتفرم برای بازهٔ پایین‌رو گذاشته است
بسته شدن تقریباً برابر باز شدنبدنه به یک خط نزدیک می‌شودبسته به تنظیم پلتفرم

رنگ کندل را مثل رنگ خطوط مترو روی نقشه ببینید. خط قرمز یا آبی معنای ذاتی ندارد و راهنمای گوشهٔ همان نقشه می‌گوید هر رنگ کدام مسیر است. در نمودار هم راهنمای واقعی، تنظیمات نمودار و راهنمای پلتفرم است. در هر پلتفرمی، از تریدینگ‌ویو تا متاتریدر، پیش از تکیه بر رنگ‌ها یک بار تنظیمات نمودار را نگاه کنید.

یک خطای رایج این است که رنگ را پیش‌بینی بدانید، انگار کندل سبز خبر از ادامهٔ بالا رفتن می‌دهد. این برداشت طبیعی است، چون رنگ‌ها در زندگی روزمره معنای «برو» و «بایست» دارند. ولی کندل پایین‌رو، به هر رنگی که باشد، فقط می‌گوید قیمت پایین‌تر از نقطهٔ شروع بسته شد؛ دربارهٔ بازهٔ بعد هیچ حرفی ندارد.

کندل استیک از کجا آمده و چرا شمع ژاپنی می‌گویند؟

کندل استیک ریشهٔ ژاپنی دارد و نامش از شباهت ظاهری‌اش به شمع می‌آید: بدنه‌ای پهن مثل تنهٔ شمع و خطی نازک در بالا و پایین مثل فتیله. در زبان فارسی هم به همین دلیل به آن «شمع ژاپنی» یا «نمودار شمعی ژاپنی» می‌گویند.

به گفتهٔ StockCharts ChartSchool، ژاپنی‌ها از قرن ۱۷ در معاملهٔ برنج تحلیل تکنیکال را به کار می‌بردند. ترسیم شمعی هم به معامله‌گری به نام هوما (Homma) از ساکاتا نسبت داده می‌شود.

همان منبع پیدایش خود نمودار شمعی را به دوره‌ای دیرتر از آغاز معاملهٔ برنج نسبت می‌دهد. یعنی تحلیل قیمت در بازار برنج و ترسیم شکل شمعی لزوماً هم‌زمان نبوده‌اند. به همین دلیل انتساب شکل نمودار به هوما محل بحث است و نمی‌توان آن را واقعیتی قطعی دانست.

نکته

انتساب به هوما را با قید بخوانید

اگر جایی خواندید که هوما «مخترع» کندل استیک بوده، آن را روایتی رایج بدانید، نه واقعیتی ثابت‌شده. همان منبعی که این انتساب را نقل می‌کند، پیدایش نمودار شمعی را به دوره‌ای دیرتر نسبت می‌دهد.

دانستن این تاریخچه یک فایدهٔ عملی دارد. داستان‌های تاریخی دربارهٔ معامله‌گران افسانه‌ای گاهی به‌عنوان دلیلی بر کارکرد الگوها نقل می‌شوند. کهن بودن یک ابزار یا نام آشنای پشت آن، چیزی دربارهٔ قدرت پیش‌بینی آن ثابت نمی‌کند.

ارزش کندل در این است که چهار قیمت را فشرده و خوانا نشان می‌دهد. اعتبار الگوهایش موضوع دیگری است که باید با داده و آزمون سنجیده شود، نه با قدمت.

کندل‌های ویژه: دوجی، ماروبوزو و نقش تایم‌فریم

بیشتر کندل‌ها بدنه و سایه دارند، ولی بعضی شکل‌ها آن‌قدر خاص‌اند که نام جداگانه گرفته‌اند. دوجی و ماروبوزو از نمونه‌های شناخته‌شدهٔ این شکل‌ها هستند و هر کدام حالتی حدی از رابطهٔ بدنه و سایه را نشان می‌دهند. تایم‌فریم هم تعیین می‌کند همین شکل‌ها روی نمودار شما ظاهر شوند یا نه.

دوجی

دوجی (Doji) کندلی است که قیمت باز و بسته شدنش تقریباً برابر است. به گفتهٔ StockCharts ChartSchool، دوجی وقتی شکل می‌گیرد که باز و بسته شدن عملاً یکی باشند. در نتیجه بدنه تقریباً به یک خط افقی تبدیل می‌شود و بیشتر سایه‌ها به چشم می‌آیند.

همان منبع دوجی را به‌تنهایی الگویی خنثی می‌داند؛ یعنی یک دوجی تنها جهت خاصی را نشان نمی‌دهد. اگر دوجی سایه داشته باشد، ثبت می‌کند که قیمت در طول بازه تا جایی رفت ولی در پایان به نزدیکی نقطهٔ شروع برگشت. هر معنای بیشتری که به دوجی نسبت داده شود، از زمینهٔ اطراف آن می‌آید، نه از خود شکل.

«تقریباً برابر» عدد ثابتی ندارد. پس تشخیص دوجی تا حدی به قضاوت بیننده یا تنظیم ابزار بستگی دارد. شکل‌های گوناگون دوجی موضوع مقالهٔ جداگانهٔ دوجی است.

ماروبوزو

ماروبوزو (Marubozu) نقطهٔ مقابل دوجی است و بدنهٔ کامل بدون سایه دارد. در تعریف StockCharts ChartSchool، ماروبوزو سایهٔ بالا و پایین ندارد و بالاترین و پایین‌ترین قیمتش همان قیمت باز یا بسته شدن است.

به زبان ساده، در بازه‌ای که ماروبوزو از آن ساخته شده، قیمت هرگز از محدودهٔ میان باز و بسته شدن بیرون نرفت. در ماروبوزوی بالارو، باز شدن کف بازه بوده و بسته شدن سقف آن؛ در ماروبوزوی پایین‌رو برعکس. این توصیف همان چیزی است که داده می‌گوید. هر برداشتی دربارهٔ «قدرت» خریداران یا فروشندگان، تفسیری است که بر این داده افزوده می‌شود.

مقایسهٔ ساختاری کندل معمولی، دوجی و ماروبوزو

شکلبدنهسایه‌هاآنچه ثبت می‌کند
کندل معمولیفاصلهٔ باز تا بستهمعمولاً در بالا و پایینمسیر بازه از شروع تا پایان و دامنهٔ آن
دوجیتقریباً یک خطبلند، کوتاه یا بدون سایهبسته شدن تقریباً در همان نقطهٔ شروع
ماروبوزوکل دامنهٔ بازهنداردباز و بسته شدن در سقف و کف بازه

نقش تایم‌فریم

راهنمای تریدینگ‌ویو کندل را نمایش چهار قیمت برای هر تایم‌فریم انتخابی توصیف می‌کند. پس با عوض کردن تایم‌فریم، همان بازار رشتهٔ دیگری از کندل‌ها می‌سازد.

رابطهٔ کندل‌ها در تایم‌فریم‌های مختلف ساده است، به شرط آنکه بازه‌هایشان هم‌مرز باشند. یعنی «روز» در کندل روزانه از همان ساعتی شروع شود و در همان ساعتی تمام شود که کندل‌های ساعتی آن روز را می‌سازند. مرز روز در همهٔ پلتفرم‌ها و بازارها لزوماً یکسان نیست. با این شرط، فرض کنید کندل‌های ساعتی یک روز را کنار هم دارید. کندل روزانهٔ همان روز با قیمت باز شدن نخستین کندل ساعتی شروع می‌شود و با قیمت بسته شدن آخرین کندل ساعتی تمام می‌شود. سقف آن بالاترین سقف میان کندل‌های ساعتی است و کفش پایین‌ترین کف آن‌ها.

نتیجهٔ عملی این رابطه یک هشدار است: شکل ویژه به تایم‌فریم وابسته است. دوجی‌ای که در نمودار روزانه می‌بینید، ممکن است در نمودار ساعتی از چند کندل با بدنه‌های بلند ساخته شده باشد. ماروبوزوی ساعتی هم ممکن است در نمودار روزانه فقط بخشی از بدنه یا سایهٔ یک کندل بزرگ‌تر باشد. هر وقت نام یک کندل ویژه را می‌شنوید، اول بپرسید روی کدام تایم‌فریم.

کندل ساده، توخالی و حجمی: سه شکل از یک خانواده

کندل ساده همان شکلی است که تا اینجا توضیح داده شد؛ کندل توخالی و کندل حجمی شکل‌های دیگری از همین خانواده‌اند. در فهرست انواع نمودار تریدینگ‌ویو، کنار کندل استیک ساده، نمودار کندل توخالی (Hollow candles) و کندل حجمی (Volume candles) هم آمده‌اند. فهرست انواع نمودار یک پلتفرم ممکن است با به‌روزرسانی آن تغییر کند.

پایهٔ همهٔ این شکل‌ها چهار قیمت باز، بالا، پایین و بسته برای هر بازه است، ولی قاعدهٔ ترسیمشان یکی نیست.

جزئیات ترسیم هر نوع را باید در راهنمای همان پلتفرم دید، چون قاعدهٔ پر و خالی بودن و رنگ‌گذاری ممکن است با کندل ساده یکی نباشد. پیش از اینکه نمودار کس دیگری را بخوانید، نوع نمودارش را بپرسید. کندل توخالی و کندل ساده‌ای که با قرارداد توخالی و توپر رسم شده، به چشم شبیه هم‌اند.

هیکن آشی (Heikin Ashi) نام دیگری است که در کنار این خانواده شنیده می‌شود و مقالهٔ جداگانه‌ای دارد. پیش از آنکه آن را با کندل ساده یکی بگیرید، تعریفش را در همان مقاله بخوانید.

الگوهای کندلی چه خوشه‌ای می‌سازند؟

الگوهای کندلی ساختاری لایه‌لایه می‌سازند. از اجزای یک کندل شروع می‌شوند، به شکل‌های ویژهٔ تک‌کندلی می‌رسند و به الگوهایی ختم می‌شوند که از چند کندل پشت‌سرهم ساخته شده‌اند. بالای همهٔ این‌ها زمینه می‌نشیند: روند، ساختار قیمت و تایم‌فریم.

این ساختار شبیه زبان است. اجزای کندل حرف‌های الفبا هستند، هر کندل یک کلمه است و الگوی چندکندلی یک عبارت. معنای هر عبارت هم به جمله‌ای بستگی دارد که در آن آمده؛ در نمودار، این جمله زمینهٔ بازار است.

  • لایهٔ اجزا: بدنه، سایهٔ بالا و سایهٔ پایین.
  • لایهٔ کندل تکی: شکل‌هایی مثل دوجی و ماروبوزو که با یک کندل تعریف می‌شوند؛ چکش و مرد دار آویز و پین‌بار هم در همین لایه‌اند.
  • لایهٔ چندکندلی: الگوهایی مثل اینگالفینگ و ستارهٔ صبحگاهی که از کنار هم آمدن چند کندل تعریف می‌شوند.
  • لایهٔ زمینه: روند، خط روند و ساختار قیمت که الگوها در دل آن خوانده می‌شوند.

نقشهٔ مفهومی خوشهٔ کندل استیک: از اجزا تا الگوهای چندکندلی و زمینهٔ بازار

کندل استیک لایهٔ اجزا بدنه · سایهٔ بالا · سایهٔ پایین لایهٔ کندل تکی دوجی · ماروبوزو چکش · پین‌بار لایهٔ چندکندلی اینگالفینگ ستارهٔ صبحگاهی لایهٔ زمینه روند · خط روند · تایم‌فریم

این نقشه یک نکتهٔ کاربردی دارد: هر لایه بر لایهٔ پایین‌تر تکیه می‌کند. کسی که بدنه و سایه را درست نمی‌خواند، دوجی را هم درست تشخیص نمی‌دهد. کسی که دوجی را بدون زمینه می‌بیند، چیزی بیش از یک کندل خنثی نمی‌بیند. لایهٔ زمینه موضوع مقاله‌های روند و خط روند است.

چیزی که این نقشه نشان نمی‌دهد، میزان اعتبار هر الگوست. اینکه یک الگو نام دارد و در این نقشه جایی گرفته، به این معنا نیست که پیش‌بینی‌کننده است. به پرسش اعتبار الگوها فقط شواهد تجربی می‌توانند جواب بدهند.

الگوهای کندلی تا چه حد قابل اتکا هستند؟

اعتبار الگوهای کندلی محل بحث است. چند مطالعه که این الگوها را روی دادهٔ واقعی سهام آزموده‌اند، پشتوانهٔ محکمی برای اتکا به آن‌ها به‌عنوان ابزار پیش‌بینی نشان نداده‌اند. هر کدام از این مطالعه‌ها نمونه و دورهٔ مشخصی دارد و باید با همان قید خوانده شود.

مارشال، یانگ و رز در مطالعهٔ Market Timing with Candlestick Technical Analysis راهبردهای کندلی را روی سهام بزرگ آمریکا آزمودند. بنا بر خلاصهٔ CXO Advisory (منبعی ثانویه)، راهبردهای کندلی در آن نمونه عموماً سودآور نبودند. در آن مطالعه فرض شده بود که هر معامله پس از سیگنال برای مدت ثابتی نگه داشته می‌شود. جزئیات کامل روش و نتیجه در متن اصلی مطالعه آمده است، نه در این خلاصه.

یک بازتکرار در بورس تایلند، روی سهام شاخص SET50 و دادهٔ ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶، به نتیجهٔ مشابهی رسید. Tharavanij و همکاران در SAGE Open گزارش کردند که میانگین بازده بیشتر الگوها با صفر تفاوت معنادار آماری ندارد؛ یعنی نمی‌توان گفت این میانگین جدا از تصادف با صفر فرق دارد.

جدا از این آزمون‌ها، دیدگاهی زمینه‌ای هم دربارهٔ سیگنال‌های تحلیل تکنیکال به‌طور کلی وجود دارد. گوشال و رابرتز پژوهشی دربارهٔ پیش‌بینی تکنیکال با شبکه‌های عصبی نوشته‌اند که در سال ۲۰۱۸ در arXiv منتشر شد. آن‌ها در مقدمهٔ این پژوهش، اعتبار سیگنال‌های تکنیکال را همچنان بحث‌برانگیز و بسیار ذهنی می‌دانند. این گزاره یافتهٔ آزمون الگوهای کندلی نیست، بلکه زمینه‌ای است که کار آن‌ها از آن شروع می‌شود. «ذهنی» یعنی برداشت از نمودار تا حد زیادی به چشم و قضاوت بیننده بستگی دارد.

با وجود حضور همه‌جایی تحلیل تکنیکال در رسانه‌های مالی، اعتبار سیگنال‌هایش همچنان محل بحث است.

Ghoshal و Roberts، arXiv

بولکوفسکی (Bulkowski) در سایت خود فهرستی از الگوهای کندلی با بهترین رتبهٔ عملکرد منتشر کرده است. این فهرست از کتاب Encyclopedia of Candlestick Charts می‌آید و بر پایهٔ رتبهٔ عملکرد در بازارهای صعودی و نزولی است. آن صفحه تعریف درصد «بازگشت»، حجم نمونه یا بازهٔ داده را کنار رتبه‌ها نمی‌آورد. درصدی که مخرجش معلوم نیست، قابل مقایسه یا داوری نیست. اگر جایی درصدی از این فهرست دیدید، پیش از تکیه بر آن بپرسید از چه نمونه‌ای، در چه بازه‌ای و با چه تعریفی از «بازگشت» حساب شده است.

این نتیجه‌ها مرز دارند. هر کدام روی بازار، دوره و تعریف مشخصی از الگو انجام شده و نمی‌توان آن‌ها را بی‌قید به فارکس یا کریپتو تعمیم داد. همین قید در جهت مخالف هم برقرار است: ادعای کارکرد الگوها در بازاری دیگر هم بدون آزمون مشابه پشتوانه ندارد. کندل به‌عنوان زبان نمایش قیمت سر جایش است؛ آنچه محل بحث است، فقط قدرت پیش‌بینی الگوهاست.

هشدار

الگو جای مدیریت ریسک را نمی‌گیرد

اگر بر پایهٔ الگوهای کندلی معامله کنید، ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید. هیچ شکل کندلی، هر قدر هم آشنا، نتیجهٔ بازهٔ بعد را تضمین نمی‌کند.

کندل استیک در تحلیل تکنیکال کجا می‌نشیند؟

کندل استیک در تحلیل تکنیکال لایهٔ نمایش است؛ شیوه‌ای برای دیدن قیمت، نه یک روش کامل تصمیم‌گیری. ابزارهای دیگر تحلیل روی همین نمایش سوار می‌شوند.

وقتی جهت کلی حرکت را بررسی می‌کنید، کندل‌ها مادهٔ خام سقف‌ها، کف‌ها و خط‌های روند هستند. اندیکاتورها، مثل میانگین متحرک، از داده‌های قیمت محاسبه می‌شوند و معمولاً روی همین نمودار یا زیر آن نمایش داده می‌شوند. پرایس اکشن رویکردی است که بیشتر از اندیکاتور، به خود کندل‌ها و ساختار قیمت تکیه می‌کند.

به گفتهٔ گوشال و رابرتز، نویسندگان پژوهشی دربارهٔ پیش‌بینی تکنیکال که در سال ۲۰۱۸ در arXiv منتشر شد، برداشت از سیگنال‌های تحلیل تکنیکال بسیار ذهنی است. نوشتن تعریف دقیق هر شکلی که به آن توجه می‌کنید، پیش از نگاه به نمودار، دست‌کم خواندن شما را از روزی به روز دیگر یکدست‌تر می‌کند. جای این تعریف‌ها و قواعد، طرح معاملاتی است.

کندل استیک به شما می‌گوید قیمت در هر بازه چه کرد. اینکه با این اطلاعات چه کنید، به روش، طرح و مدیریت ریسک خودتان بستگی دارد. اگر می‌خواهید جای کندل را در مسیر کلی یادگیری ببینید، نقشهٔ راه یادگیری گام بعدی است.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

کندل استیک یعنی چه
کندل استیک شیوه‌ای از نمایش قیمت است که در آن هر شکل، حرکت قیمت در یک بازهٔ زمانی را خلاصه می‌کند. برای هر بازه، مثلاً هر روز یا هر ساعت، چهار قیمت ثبت می‌شود: باز شدن، بالاترین، پایین‌ترین و بسته شدن. بدنهٔ کندل فاصلهٔ باز تا بسته را نشان می‌دهد و خطوط نازک بالا و پایین آن، سقف و کف قیمت را. کندل‌ها کنار هم نمودار قیمت را می‌سازند و در پلتفرم‌هایی مثل تریدینگ‌ویو برای هر تایم‌فریم انتخابی رسم می‌شوند.
شمع ژاپنی چیست
شمع ژاپنی نام دیگر کندل استیک است. این نام از ریشهٔ ژاپنی نمودار و شباهت ظاهری‌اش به شمع می‌آید: بدنه‌ای پهن با خطی نازک در بالا و پایین. استفادهٔ ژاپنی‌ها از تحلیل تکنیکال در بازار برنج به قرن ۱۷ برمی‌گردد و ترسیم شمعی معمولاً به معامله‌گری به نام هوما نسبت داده می‌شود. ولی StockCharts ظهور خود این نمودار را مربوط به زمانی دیرتر از آغاز معاملهٔ برنج می‌داند؛ پس این انتساب قطعی نیست.
کندل سبز و قرمز یعنی چه
در نمودار کندل ساده، سبز و قرمز معمولاً نشان می‌دهند قیمت بسته شدن یک بازه بالاتر از قیمت باز شدنش بوده یا پایین‌تر. این رنگ‌ها همان نقشی را دارند که توخالی و توپر بودن بدنه در قرارداد دیگر دارد. اینکه کدام رنگ برای کدام جهت باشد، به پلتفرم و تنظیمات شما بستگی دارد و در انواع دیگر نمودار ممکن است قاعدهٔ رنگ فرق کند. رنگ کندل فقط گذشتهٔ همان بازه را توصیف می‌کند و دربارهٔ حرکت بعدی قیمت چیزی نمی‌گوید.
دوجی چیست
دوجی کندلی است که قیمت باز و بسته شدنش تقریباً برابر است؛ برای همین بدنه‌اش تقریباً به یک خط افقی تبدیل می‌شود. سایه‌هایش، اگر باشند، نشان می‌دهند قیمت در طول بازه تا کجا رفت و در پایان به نزدیکی نقطهٔ شروع برگشت. به گفتهٔ StockCharts ChartSchool، دوجی به‌تنهایی الگویی خنثی است و هر معنای بیشتری که به آن داده شود، به زمینهٔ نمودار و تایم‌فریم بستگی دارد.
آیا الگوهای کندل استیک قابل اتکا هستند؟
چند مطالعهٔ شناخته‌شده پشتوانهٔ محکمی برای اتکا به الگوهای کندلی نشان نداده‌اند. برای نمونه، بازتکراری روی سهام SET50 تایلند در دورهٔ ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶ نشان داد میانگین بازده بیشتر الگوها با صفر تفاوت معناداری ندارد. در سطحی کلی‌تر، نویسندگان پژوهشی که در سال ۲۰۱۸ در arXiv منتشر شد، در مقدمهٔ کارشان اعتبار سیگنال‌های تحلیل تکنیکال را بحث‌برانگیز و بسیار ذهنی می‌خوانند. این نتیجه‌ها به بازار و دورهٔ خودشان محدودند.

واژه‌های این مقاله

منابع

این مقاله با کمکِ ابزارهای هوش مصنوعی تهیه شده است. بازبین ثبت‌شده: بهنام مجیدی. سیاست تحریریه

دیدگاه خود را ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

مشاهده همه دوره‌ها
ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.