سبک‌های معاملاتی

اسپرینگ و آپتراست در وایکوف: تفاوت، نشانه‌ها و شرایط شکست الگو

روی نمودار، قیمت زیر کف یک رنج می‌رود و چند کندل بعد به داخل آن برمی‌گردد. خیلی‌ها همین شکل را اسپرینگ می‌نامند و کار را تمام‌شده می‌دانند. شکل حرکت ساده و آشناست، ولی اسپرینگ و آپتراست به ساختار رنج، فاز و رفتار قیمت پس از بازگشت بسته‌اند. این نوشته معیار تفکیک، نقش حجم و شرط ابطال هر دو را کنار هم می‌گذارد.

در یک نگاه

  • اسپرینگ: شکست ناکام زیر حمایت رنج تجمیع
  • آپتراست: شکست ناکام بالای مقاومت رنج توزیع
  • معیار اصلی: بسته‌شدن دوباره قیمت درون رنج
  • حجم سنگین اغلب دیده می‌شود، ولی نشانهٔ قطعی نیست
  • آمار معتبری برای کارایی این دو الگو در دست نیست

شخصیت معامله‌گریت رو کشف کن!

تیپِ معامله‌گری‌ات چطور روی تصمیم‌هایت اثر می‌گذارد؟ در چند سؤال کوتاه بفهم.

اسپرینگ و آپتراست هرکدام چیست و چه تفاوتی دارند؟

اسپرینگ و آپتراست دو شکست کاذب در وایکوف‌اند. اسپرینگ شکست کوتاه زیر حمایت رنج تجمیع است که قیمت را به درون رنج برمی‌گرداند؛ آپتراست همین حرکت بالای مقاومت رنج توزیع است. اسپرینگ در فاز C تجمیع می‌آید و آپتراست در فاز B یا C توزیع. اگر قیمت بیرون رنج بماند، هیچ‌کدام نیست. اسپرینگ (Spring) رویدادی در کف رنج است. قیمت برای مدت کوتاهی زیر حمایت رنج تجمیع می‌رود، آنجا دوام نمی‌آورد و به محدودهٔ قبلی برمی‌گردد. به توصیف Bookmap، اسپرینگ شکستی کوتاه زیر حمایت است که ناکام می‌ماند و به درون رنج بازمی‌گردد. واژهٔ تعیین‌کننده در این تعریف «ناکام» است. تا وقتی بازگشت به رنج رخ نداده، شما فقط یک شکست حمایت می‌بینید و هنوز چیزی به اسم اسپرینگ روی نمودار ندارید. آپتراست (Upthrust) قرینهٔ همین رویداد در سقف رنج توزیع است. به نسخهٔ دیرهنگام آن، که در فاز C رخ می‌دهد، UTAD (Upthrust After Distribution) می‌گویند: شکستی کاذب بالای سقف رنج که به‌سرعت دوباره درون آن بسته می‌شود. همین بسته‌شدن، UTAD را از یک صعود معمولی جدا می‌کند. تفاوت این دو رویداد را می‌توانید در سه محور مرتب کنید:

  • جهت: اسپرینگ از کف رنج به پایین بیرون می‌زند و آپتراست از سقف رنج به بالا.
  • ساختار: اسپرینگ به رنج تجمیع تعلق دارد و آپتراست به رنج توزیع.
  • زمان‌بندی در چرخه: اسپرینگ رویداد فاز C است، ولی آپتراست می‌تواند زودتر، در فاز B، هم ظاهر شود.

وجه مشترک این دو از تفاوتشان مهم‌تر است. هر دو شکستی‌اند که بازار نپذیرفته است و معیار شناختشان رفتار قیمت پس از خروج از رنج است، نه خود خروج. حالا که تعریف روشن شد، باید دید هرکدام در کدام بخش چرخه می‌نشیند.

اسپرینگ و آپتراست در کدام فاز و ساختار رخ می‌دهند؟

اسپرینگ به فاز C تجمیع تعلق دارد و آپتراست، به شکل UT یا UTAD، در فاز B یا C توزیع می‌آید. این جایگاه را Bookmap صریح ذکر می‌کند و اهمیتش در خوانش هم‌اندازهٔ شکل حرکت است. رنج تجمیع در این نوشته همان انباشت است؛ اگر با خود این دو ساختار آشنا نیستید، فاز انباشت وایکوف و آموزش وایکوف از صفر زمینهٔ لازم را می‌دهند. پیامد عملی این جایگاه ساده است: یک شکل واحد، بسته به جایی که رخ می‌دهد، نام‌های متفاوت می‌گیرد یا اصلاً نامی نمی‌گیرد. در تعریفی که Bookmap به کار می‌برد، اسپرینگ رویداد رنج تجمیع و آپتراست رویداد رنج توزیع است. پس شکست کاذب زیر حمایت در رنجی که توزیع خوانده‌اید، با این تعریف اسپرینگ خوانده نمی‌شود و شکست کاذب بالای مقاومت در رنج تجمیع هم در این تعریف برچسب آپتراست نمی‌گیرد. برچسب از ساختار می‌آید و شکل حرکت فقط آن را کامل می‌کند. در سمت توزیع، تمایز UT و UTAD به زمان‌بندی برمی‌گردد. آپتراست می‌تواند در فاز B ظاهر شود، وقتی علت درون رنج هنوز در حال ساخته‌شدن است. UTAD نسخهٔ دیرهنگام همین رویداد در فاز C است و از نظر جایگاه، قرینهٔ اسپرینگ در تجمیع است.

جایگاه اسپرینگ در فاز C رنج تجمیع و UTAD در فاز C رنج توزیع؛ در هر دو، قیمت پس از خروج کوتاه به درون رنج برمی‌گردد.

پیش از هر برچسب، دو چیز را مشخص کنید: نوع رنج و جای رویداد در طول آن. اگر حتی یکی از این دو را نتوانید با اطمینان معقول تعیین کنید، شکست را بی‌نام نگه دارید و فقط رفتار قیمت را دنبال کنید.

مقایسه اسپرینگ و آپتراست در یک جدول

جدول زیر تعریف‌های پیشین را کنار هم می‌گذارد تا بتوانید هر نشانه را جداگانه بسنجید. ردیف آخر از همه کاربردی‌تر است، چون می‌گوید خوانش چه زمانی کنار گذاشته می‌شود.

ویژگیاسپرینگآپتراست
جهت شکستزیر حمایت رنجبالای مقاومت رنج
ساختاررنج تجمیعرنج توزیع
فازفاز Cفاز B یا C؛ نسخهٔ فاز C همان UTAD است
معیار شناساییبسته‌شدن دوباره درون رنجبسته‌شدن دوباره درون رنج؛ در UTAD به‌سرعت
حجم هنگام شکستقرینهٔ ستون آپتراست؛ نشانهٔ قطعی نیستاغلب سنگین، ولی نسخهٔ کم‌حجم هم رخ می‌دهد
شرط ابطالپذیرش قیمت زیر رنج؛ روشن‌تر از همه، شکستن کف خود اسپرینگپذیرش قیمت بالای رنج

دو ردیف جدول بیش از بقیه توضیح می‌خواهند. قاعدهٔ ابطال آپتراست صریح است: اگر شکست بالای محدوده بماند و پذیرفته شود، آپتراست نیست. ردیف ابطال اسپرینگ قرینهٔ منطقی همین قاعده است، چون اسپرینگ هم بنا بر تعریف باید به رنج برگردد و ماندن قیمت زیر کف این شرط را نقض می‌کند. ردیف حجم هم عمداً با قید نوشته شده است. الگوی حجم سنگین را Bookmap برای شکست رو به بالا توضیح می‌دهد و ستون اسپرینگ فقط قرینهٔ آن است. وجود نسخه‌های کم‌حجم هم یعنی این ردیف نمی‌تواند به‌تنهایی تصمیم بگیرد. این جدول را به شکل فهرست بررسی به کار ببرید. اگر حتی یک ردیف با نمودار شما جور نیست، برچسب را عقب بیندازید و منتظر رفتار بعدی قیمت بمانید.

چطور اسپرینگ یا آپتراست را از شکست واقعی تشخیص بدهیم؟

معیار اصلی تفکیک، رفتار قیمت پس از خروج است: اسپرینگ و آپتراست دوباره درون رنج بسته می‌شوند، ولی شکست واقعی بیرون رنج می‌ماند و پذیرفته می‌شود. پذیرش (Acceptance) یعنی قیمت بیرون مرز رنج معامله و بسته شود و به‌جای بازگشت سریع، همان‌جا بماند. خروج اولیه در هر دو حالت شبیه هم است و تفاوت فقط در ادامهٔ آن آشکار می‌شود. برای اینکه تشخیص را منظم کنید، این ترتیب را دنبال کنید:

  1. رنج را پیش از شکست ترسیم کنید: کف و سقفی که قیمت پیش‌تر به آن‌ها واکنش نشان داده است.
  2. نوع ساختار را تعیین کنید: شکست زیر کف در رنج تجمیع کاندید اسپرینگ است و شکست بالای سقف در رنج توزیع کاندید آپتراست.
  3. به بسته‌شدن نگاه کنید، نه به سایه: عبور سایهٔ کندل از مرز رنج به‌تنهایی چیزی را ثابت نمی‌کند و معیار، جای بسته‌شدن قیمت است.
  4. بازگشت را بسنجید: بسته‌شدن دوباره درون رنج، خوانش شکست کاذب را تقویت می‌کند.
  5. پذیرش بیرونی را جدی بگیرید: تا وقتی قیمت بیرون رنج معامله و بسته می‌شود، فرض را بر شکست واقعی بگذارید.

این گام‌ها تشخیص را نظم می‌دهند، اما آن را از پیش قطعی نمی‌کنند. میان خروج و بازگشت اغلب فاصله‌ای هست و در این فاصله، نمودار هر دو تفسیر را مجاز می‌داند. کسی که در همین فاصله برچسب می‌زند، در عمل دربارهٔ آینده حدس زده است، نه دربارهٔ ساختار. مسیر عملی این است که تصمیم دربارهٔ خوانش را به بعد از بسته‌شدن موکول کنید و پیش از آن، سناریوی هر دو حالت را بنویسید. در یک سناریو قیمت به رنج برمی‌گردد و در دیگری بیرون می‌ماند. وقتی هر دو را از قبل نوشته باشید، رفتار واقعی قیمت فقط یکی از آن‌ها را انتخاب می‌کند و جای کمتری برای تفسیر دلخواه می‌ماند.

حجم چه نقشی دارد و چرا نشانه قطعی نیست؟

در شکست رو به بالا، یعنی آپتراست، حجم به توصیف Bookmap اغلب سنگین است، ولی نسخه‌های کم‌حجم هم رخ می‌دهد؛ پس حجم شاهد کمکی است، نه دلیل کافی. به توضیح همین منبع، سنگینی حجم از آنجاست که عرضه با تقاضای شکست روبه‌رو می‌شود: خریدارانی که با عبور از مقاومت وارد می‌شوند به فروشندگان برمی‌خورند. برای اسپرینگ، تصویر آینه‌ای همین برخورد زیر حمایت قرینه‌سازی این نوشته است، نه گزارهٔ منبع؛ پس حجم اسپرینگ را با احتیاط بیشتری بخوانید. این توضیح، محدودیت حجم را هم نشان می‌دهد. حجم سنگین می‌گوید در مرز رنج برخوردی جدی رخ داده است، اما نمی‌گوید کدام طرف از آن برخورد بیرون آمده. پاسخ این پرسش را بسته‌شدن قیمت نسبت به رنج می‌دهد، نه ستون حجم. از سوی دیگر، چون نسخه‌های کم‌حجم هم وجود دارند، نبودِ حجم سنگین هم خوانش را رد نمی‌کند. نتیجه این است که حجم را در رتبهٔ دوم بنشانید. اگر رفتار قیمت با تعریف اسپرینگ یا آپتراست جور باشد، حجم سنگین فقط می‌تواند آن را همراهی کند. اگر رفتار قیمت جور نباشد، هیچ مقدار حجمی آن را جبران نمی‌کند. خوانشی که فقط روی ستون حجم ساخته شود، در برابر نسخه‌های کم‌حجم کور است و در برابر شکست‌های واقعی پرحجم، گمراه‌کننده.

ترتیب درست بررسی قیمت و حجم

اول جای بسته‌شدن قیمت نسبت به رنج را بررسی کنید و بعد سراغ حجم بروید. حجم سنگین بدون بازگشت به رنج، شکست کاذب نمی‌سازد و حجم سبک همراه با بازگشت، خوانش را باطل نمی‌کند.

مثال گام‌به‌گام: یک اسپرینگ فرضی از شکل‌گیری تا تأیید یا ابطال

فرض کنید سهمی فرضی در بازار جهانی، پس از یک دورهٔ افت، مدتی میان یک کف و یک سقف مشخص نوسان کرده و شما این محدوده را رنج تجمیع خوانده‌اید. مثال عمداً بی‌قیمت است تا فقط ترتیب تصمیم‌ها دیده شود.

  1. ترسیم رنج: کف و سقف را از واکنش‌های پیشین قیمت مشخص می‌کنید و برچسب تجمیع را موقت نگه می‌دارید.
  2. خروج: قیمت زیر کف رنج می‌رود. در این لحظه هنوز اسپرینگی وجود ندارد؛ فقط یک شکست حمایت دارید و هر دو سناریو باز است.
  3. حجم: حجم خروج را ثبت می‌کنید. سنگین یا سبک بودنش خوانش اسپرینگ را نه ثابت می‌کند و نه رد.
  4. بازگشت: قیمت دوباره درون رنج بسته می‌شود. از این گام به بعد، شکل حرکت با تعریف اسپرینگ جور است.
  5. جایگاه: بررسی می‌کنید که رویداد در بخشی از رنج رخ داده که با فاز C سازگار باشد، نه در آغاز شکل‌گیری محدوده.
  6. تأیید یا ابطال: اگر قیمت درون رنج بماند و دوباره زیر کف پذیرفته نشود، خوانش اسپرینگ پابرجاست. اگر قیمت دوباره زیر کف برود و آنجا معامله و بسته شود، خوانش باطل است و آن خروج اول بخشی از یک شکست واقعی بوده است. اگر قیمت حتی از کف خود اسپرینگ هم پایین‌تر برود، این ابطال از هر حالت دیگری روشن‌تر است.

دو نکته در این مثال تعیین‌کننده است. اول اینکه برچسب اسپرینگ در گام چهارم شکل می‌گیرد، نه در گام دوم؛ هر تصمیمی که پیش از بازگشت گرفته شود، بر پایهٔ حدس است. دوم اینکه «تأیید» در گام ششم به معنای پیش‌بینی ادامهٔ مسیر قیمت نیست. فقط یعنی تعریف تا آن لحظه نقض نشده و خوانش هنوز معتبر است. برای آپتراست همین ترتیب را برعکس کنید. سقف جای کف را می‌گیرد، رنج توزیع جای رنج تجمیع را و پذیرش بالای رنج شرط ابطال می‌شود. در گام پنجم هم جایگاه را با فازهایی بسنجید که پیش‌تر برای آپتراست آمد. اگر این گام‌ها را روی نمودارهای گذشته تمرین می‌کنید، هر گام را جداگانه یادداشت کنید و نتیجهٔ نهایی را تا پایان یادداشت‌برداری نبینید. این کار تمرین را به شرایط زمان واقعی نزدیک‌تر می‌کند.

الگو کجا شکست می‌خورد و خوانش چه زمانی باطل می‌شود؟

خوانش وقتی باطل می‌شود که قیمت بیرون رنج بماند و پذیرفته شود. در آپتراست این یعنی پذیرش دوباره بالای رنج و در اسپرینگ، قرینهٔ آن زیر رنج؛ آشکارترین شکل ابطال اسپرینگ، شکستن کف خود اسپرینگ است. هر حالتی که به این نقطه برسد، برچسب قبلی را بی‌اعتبار می‌کند، حتی اگر شکل اولیهٔ حرکت کاملاً درست به نظر می‌رسید. این ابطال معمولاً از یکی از این مسیرها می‌آید:

  • بازگشت ناپایدار: قیمت به رنج برمی‌گردد، اما دوباره بیرون می‌رود و این بار همان‌جا می‌ماند. بازگشت اول خوانش را ساخته بود و پذیرش دوم آن را از میان می‌برد.
  • ساختار نادرست: رنجی که تجمیع یا توزیع خوانده‌اید، ساختار دیگری بوده است. چون تعریف به‌کاررفته در این نوشته هر رویداد را به ساختار خودش گره می‌زند، خطا در ساختار برچسب را هم از میان می‌برد.
  • جایگاه نادرست: رویداد در بخشی از رنج رخ داده که با فاز مورد انتظار تعریف جور درنمی‌آید.

منبع دیگر خطا در خود روش است. برچسب رویدادها و فازهای وایکوف به داوری تحلیلگر بسته است و نسبت‌دادن آن‌ها در گذشته‌نگری آسان‌تر از زمان واقعی است. روی نمودار گذشته، اسپرینگ را پس از دیدن ادامهٔ حرکت تشخیص می‌دهید؛ در لحظهٔ شکل‌گیری، همان کندل‌ها می‌توانند آغاز یک شکست واقعی باشند. این شکاف باعث می‌شود هم ارزیابی شخصی و هم مثال‌های آموزشی خوش‌بینانه‌تر از واقعیت به نظر برسند. مسیر عملی این است که سناریوی ابطال را پیش از رخداد بنویسید: دقیقاً چه رفتاری از قیمت، خوانش شما را کنار می‌گذارد. وقتی شرط ابطال از قبل مکتوب باشد، دیگر نمی‌توانید پس از وقوع آن، رنج را جابه‌جا کنید یا فاز را عوض کنید تا برچسب قبلی زنده بماند.

پیامد نادیده‌گرفتن شرط ابطال

اگر بر پایهٔ خوانش اسپرینگ یا آپتراست معامله کنید و شرط ابطال را نادیده بگیرید، ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید. هیچ‌کدام از این دو رویداد ادامهٔ مسیر قیمت را تضمین نمی‌کند.

آیا شواهد آماری برای کارایی این الگوها وجود دارد؟

پاسخ کوتاه منفی است: تا زمان نگارش این متن، هیچ مطالعهٔ آماری پذیرفته‌شده‌ای نشان نداده که طرح‌های وایکوف، که اسپرینگ و آپتراست بخشی از آن‌اند، نتیجه را پیش‌بینی می‌کنند. دو دسته داده به موضوع نزدیک‌اند، اما خود آن نیستند. اگر هرکدام را می‌خوانید، نمونه، دوره و تعریفش را هم کنارش نگه دارید.

بولکوفسکی ۱۳٬۹۳۲ الگوی نموداری از ۲۳ نوع را در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۸ بررسی کرد. در این مطالعه، شکست الگو یعنی قیمت پس از شکست به حرکت ۱۰٪، ۲۰٪ یا ۴۰٪ در جهت شکست نرسد. برای شکست‌های رو به بالا، سهم الگوهایی که به حرکت ۱۰٪ نرسیدند در ۱۹۹۱ برابر ۱۱٪ بود و در ۲۰۰۷ به اوج ۴۴٪ رسید. میانگین همین سهم از ۱۴٪ در دههٔ ۱۹۹۰ به ۲۸٪ در ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ بالا رفت. شکست‌های رو به پایین وضع بدتری داشتند. میانگین سهم الگوهای رو به پایینی که به حرکت ۱۰٪ نرسیدند، از ۲۶٪ در دههٔ ۱۹۹۰ به ۴۹٪ در ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ رسید. این اعداد به سهام آمریکا و الگوهای نموداری کلاسیک مربوط‌اند. آنچه از آن‌ها برمی‌آید این است که در همان نمونه، سهم شکست‌هایی که به حرکت ۱۰٪ نرسیدند در طول دورهٔ مطالعه بالا رفته است. نرسیدن به حرکت ۱۰٪ با بازگشت قیمت به درون رنج یکی نیست؛ الگویی ممکن است بیرون رنج بماند و فقط کمتر از ۱۰٪ حرکت کند. پس این آمار نه شمار شکست‌های کاذب را می‌دهد و نه می‌گوید کدام شکست اسپرینگ یا آپتراست بوده است.

پیش‌چاپی در SSRN دربارهٔ جفت‌ارزهای اصلی و طلا گزارش می‌کند که در فارکس، بیشتر شکست‌ها باطل شده و نقدینگی را جارو کرده‌اند، ولی در طلا شکست‌های پایدار غالب بوده است. این کار داوری نشده و تعریف شکست و نمونه را نویسنده تعیین کرده است؛ پس حداکثر نشان می‌دهد رفتار شکست ممکن است از بازاری به بازار دیگر فرق کند.

این اعداد را با چه قیدی بخوانید

اعداد بولکوفسکی دربارهٔ خود اسپرینگ یا آپتراست نیست و یافتهٔ پیش‌چاپ SSRN هم به شکست‌ها به‌طور کلی می‌پردازد. از آن‌ها فقط این را برداشت کنید که در نمونهٔ همان مطالعه‌ها، بخشی از شکست‌ها به حرکت تعریف‌شده نرسیده یا باطل شده است، نه احتمال درست‌بودن خوانش خودتان را.

خطاهای رایج در خواندن اسپرینگ و آپتراست

بیشتر خطاها یک ریشه دارند: شکل حرکت جای ساختار را می‌گیرد. سه خطای زیر را پیش از هر برچسب با نمودار خودتان مقایسه کنید:

  • نام‌گذاری هر شکست ناکام: سایه‌ای زیر کف یا بالای سقف، بدون رنج مشخص و بدون تعیین تجمیع یا توزیع، با تعریف این نوشته اسپرینگ یا آپتراست خوانده نمی‌شود. این دو نام درون ساختار وایکوف تعریف شده‌اند.
  • قطعی‌دانستن حجم: حجم سنگین در شکست رو به بالا اغلب دیده می‌شود، اما نسخه‌های کم‌حجم هم وجود دارند و حجم به‌تنهایی نمی‌گوید کدام طرف برنده شده است.
  • تعمیم آمار الگوهای نموداری: نرخ‌های شکست بولکوفسکی دربارهٔ الگوهای کلاسیک در سهام آمریکاست و به اسپرینگ و آپتراست تعمیم‌پذیر نیست.

خطای اول به‌آسانی رخ می‌دهد، چون هر شکست کاذبی در نگاه اول شبیه اسپرینگ یا آپتراست به نظر می‌رسد. اگر شکست کاذب را بیرون از چارچوب وایکوف هم دنبال می‌کنید، مفهوم جاروی نقدینگی (Liquidity Sweep) همین رفتار را از زاویهٔ دیگری بررسی می‌کند و شکار نقدینگی در عمل سازوکار آن را باز می‌کند. مرز این روش را هم بپذیرید. اسپرینگ و آپتراست ابزار توصیف ساختارند، نه ابزار پیش‌بینی. گام بعدی شما تمرین ترسیم رنج و نوشتن شرط ابطال روی نمودارهای گذشته است، پیش از آنکه هر برچسبی را در زمان واقعی به کار ببرید.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

فرق آپتراست با فیک بریک‌اوت چیست؟
هر آپتراست یک فیک بریک‌اوت بالای مقاومت است، ولی هر فیک بریک‌اوتی آپتراست نیست. در تعریفی که Bookmap به کار می‌برد، آپتراست به رنج توزیع و فاز B یا C آن تعلق دارد و نسخهٔ فاز C آن، UTAD، با بسته‌شدن سریع دوباره درون رنج شناخته می‌شود. فیک بریک‌اوت اصطلاحی عام است و به هر شکستی گفته می‌شود که در هر ساختاری دوام نیاورد. اگر قیمت بالای رنج بماند و پذیرفته شود، هیچ‌کدام از این دو نام درست نیست.
آپتراست بعد از توزیع (UTAD) یعنی چه؟
UTAD نسخهٔ دیرهنگام آپتراست است که در فاز C رنج توزیع رخ می‌دهد. قیمت از سقف رنج بالاتر می‌رود و به‌سرعت دوباره درون آن بسته می‌شود. تفاوتش با آپتراست معمولی در زمان‌بندی است: آپتراست می‌تواند زودتر، در فاز B، هم دیده شود، ولی UTAD به بخش پایانی‌تر رنج تعلق دارد و جایگاهش در توزیع مشابه جایگاه اسپرینگ در تجمیع است.
اسپرینگ در فارکس و کریپتو هم کار می‌کند؟
تعریف اسپرینگ ساختاری است و روی هر نمودار فارکس یا کریپتو که رنج تجمیع مشخص داشته باشد قابل اعمال است. حجم را، که فقط شاهد کمکی است، با توجه به منبع دادهٔ حجم همان نمودار بخوانید. اما تا زمان نگارش این متن، کارکرد اسپرینگ به معنای پیش‌بینی نتیجه با مطالعهٔ آماری پذیرفته‌شده اثبات نشده است. نزدیک‌ترین داده، پیش‌چاپی داوری‌نشده دربارهٔ جفت‌ارزها و طلاست که به شکست‌ها به‌طور کلی می‌پردازد، نه به اسپرینگ و کریپتو را در بر نمی‌گیرد.

منابع

Bookmap | https://bookmap.com/blog/wyckoff-trading-strategy-understanding-market-cyclesBulkowski Pattern Site | https://thepatternsite.com/FailureRates.htmlSSRN | https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=6592020
نویسنده: تحریریهٔ تریدآکاواحد سبک و استراتژی

دیدگاه خودتو ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها…

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.