سبک‌های معاملاتی

نقاط ورود در پرایس اکشن: سطح، پولبک و کندل تأیید، با هزینه و شرایط شکست هر کدام

قیمت سطحی را که مدت‌ها نگه داشته بود می‌شکند و شما دو راه دارید: همان لحظه وارد شوید، یا صبر کنید قیمت به سطح برگردد و کندلی واکنشش را نشان دهد. راه اول زودتر است و ممکن است شکست کاذب باشد؛ راه دوم دیرتر است و ممکن است بازگشتی در کار نباشد. این مقاله هزینهٔ هر انتخاب را با آمار تاریخی و شرایط شکستش کنار هم می‌گذارد.

در یک نگاه

  • نقطهٔ ورود ترکیب سطح، ساختار و کندل است.
  • ورود روی شکست زودتر است، اما شکست کاذب دارد.
  • پولبک یعنی بازگشت قیمت به سطح شکسته‌شده.
  • کندل تأیید ورود را دیرتر می‌کند، نه مطمئن‌تر.
  • حد ضرر جایی است که فرض ورود باطل می‌شود.

شخصیت معامله‌گریت رو کشف کن!

تیپِ معامله‌گری‌ات چطور روی تصمیم‌هایت اثر می‌گذارد؟ در چند سؤال کوتاه بفهم.

نقطه ورود در پرایس اکشن دقیقا چیست؟

نقاط ورود در پرایس اکشن جاهایی هستند که شما با سه چیز تعیینشان می‌کنید: یک سطح مشخص، ساختاری که آن سطح را معتبر می‌کند و کندلی که واکنش قیمت را نشان می‌دهد. ورود روی شکست زودتر است ولی خطر شکست کاذب دارد؛ ورود با کندل تأیید دیرتر و دورتر از سطح است و ورود روی پولبک به بازگشتی تضمین‌نشده وابسته است.

پرایس اکشن (Price Action) خواندن رفتار خود قیمت روی نمودار است، بی‌آنکه اندیکاتور تکیه‌گاه اصلی تصمیم باشد. در این روش، نقطهٔ ورود از کنار هم گذاشتن این لایه‌ها ساخته می‌شود:

  • سطح: قیمتی که بازار پیش‌تر در آن واکنش نشان داده است، مثل سقف یا کف قبلی که قیمت چند بار از آن برگشته است.
  • ساختار: ترتیب سقف‌ها و کف‌ها که نشان می‌دهد سطح در کدام روند نشسته است و شکستش چه معنایی دارد.
  • کندل: رفتار قیمت هنگام رسیدن به سطح، یعنی اینکه کندل کجا بسته می‌شود و سایه‌اش تا کجا رفته است.

سطح ورود جایی روی نمودار است، ولی لحظهٔ ورود تصمیمی در زمان است. ممکن است سطح درست را پیدا کنید و باز هم زود یا دیر وارد شوید. بیشتر بحث نقاط ورود در پرایس اکشن دربارهٔ همین لحظه است: چقدر برای شواهد بیشتر صبر می‌کنید و این صبر چه هزینه‌ای برایتان دارد.

قیاس ساده‌اش خرید بلیت قطار در روزهای شلوغ است. اگر زود بلیت بگیرید، ممکن است برنامهٔ سفر عوض شود و بلیت به کارتان نیاید؛ اگر صبر کنید تا همه‌چیز قطعی شود، شاید دیگر صندلی خالی نماند. ورود به معامله هم همین داد و ستد میان سرعت و اطمینان است و هیچ شیوه‌ای هر دو را با هم نمی‌دهد. حالا که اجزای نقطهٔ ورود روشن شد، نوبت ابزاری است که بیشترین بحث را دارد.

کندل تأیید چیست و چه چیزی را تأیید می‌کند؟

یک برداشت رایج از کندل تأیید این است که ورود را مطمئن می‌کند، در حالی که فقط یک شاهد دیگر به تصمیم اضافه می‌کند. کندل تأیید (Confirmation Candle) کندلی است که پس از رسیدن قیمت به سطح یا عبور از آن بسته می‌شود و نشان می‌دهد بازار در پایان آن بازهٔ زمانی کدام سمت سطح ایستاده است. به زبان ساده، شما به‌جای واکنش به حرکت لحظه‌ای قیمت، منتظر نتیجهٔ نهایی کندل می‌مانید.

آنچه تأیید می‌شود جای بسته‌شدن است، نه سایه. سایه یعنی قیمت تا آنجا رفته و برگشته است؛ بدنه یعنی بازار تا پایان کندل آنجا مانده است. اگر قیمت در میانهٔ کندل از مقاومت بالا برود ولی کندل زیر آن بسته شود، شکستی تأیید نشده است. الگوهایی مثل پین‌بار (Pin Bar) و انگالفینگ (Engulfing) کنار سطح هم همین نقش را دارند: نشان می‌دهند در پایان کندل کدام طرف دست بالا را داشت.

همین قاعده را یک مقالهٔ آموزشی DailyFX هم توصیه کرده بود: پیش از قضاوت دربارهٔ قدرت شکست صبر کنید تا کندل ببندد. دلیلش این است که سفارشی که درست آن‌سوی سطح نشسته ممکن است با یک سایه پر شود، بی‌آنکه شکستی واقعی رخ داده باشد. این توصیه یک قاعدهٔ مفهومی است، نه نتیجهٔ یک آزمون آماری؛ پس آن را ابزار فیلتر بدانید، نه ضامن نتیجه.

هزینهٔ انتظار برای تأیید

بسته‌شدن کندل در هر تایم‌فریمی زمان می‌برد. تا کندل ببندد، قیمت ممکن است بخشی از حرکت را رفته باشد و ورود شما دورتر از سطح انجام شود. کندل تأیید ورود را دیرتر می‌کند، نه لزوماً مطمئن‌تر؛ هرچه تایم‌فریم بزرگ‌تر باشد، این تأخیر هم بیشتر است.

ورود روی شکست زودتر است و هزینه‌اش شکست کاذب است

فرض کنید قیمت چند بار به یک مقاومت خورده و برگشته است و شما سفارش ورود را کمی بالاتر از آن گذاشته‌اید. این ورود روی شکست است: به محض عبور قیمت، سفارش فعال می‌شود و بی‌معطلی در حرکت حضور دارید.

مزیت این شیوه زمان است. اگر شکست واقعی باشد و قیمت بدون بازگشت به راهش ادامه دهد، ورود روی شکست نزدیک‌ترین ورود به سطح است. ورود با کندل تأیید در همین وضعیت هم وارد حرکت می‌شود، ولی دیرتر و دورتر از سطح؛ ورود روی پولبک هرگز فعال نمی‌شود.

هزینه‌اش شکست کاذب (False Breakout) است: قیمت از سطح عبور می‌کند، سفارش را پر می‌کند و دوباره به داخل محدودهٔ قبلی برمی‌گردد. چون سفارش شما پیش از بسته‌شدن کندل پر شده است، سایه‌ای که در بخش قبل از آن گفتیم اینجا مستقیم به ضرر تبدیل می‌شود. بخشی از این حرکت‌ها جایی رخ می‌دهد که سفارش‌های زیادی پشت سطح جمع شده‌اند؛ سازوکار آن را در شکار نقدینگی در عمل ببینید.

عبور از سطح هم همیشه به حرکت معناداری نمی‌رسد. بولکوفسکی «شکست‌خوردن» الگو را این‌طور می‌سنجد: الگو پس از شکست دست‌کم ۱۰٪ صعود نکند (در آزمون‌های دیگرش آستانه ۲۰٪ و ۴۰٪ است). این معیار همهٔ الگوهایی را می‌شمارد که پس از شکست به آستانه نرسیدند و شکست کاذب را از شکست کم‌رمق جدا نمی‌کند. نمونهٔ او ۱۳٬۹۳۲ الگوی نموداری از ۲۳ نوع بین ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۸ است، نه کندل‌استیک، فارکس یا کریپتو و در آن این نرخ ثابت نماند. در ۱۹۹۱، ۱۱٪ از ۱۴۰ الگوی با شکست رو به بالا شکست خوردند و در ۱۹۹۲، ۱۳٪ از ۴۹۴ الگو. میانگین دههٔ ۱۹۹۰ به ۱۴٪ رسید، در ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ به ۲۸٪ و در اوجش، در ۲۰۰۷، به ۴۴٪.

نتیجهٔ عملی برای شما این است که نرخ ناکامی شکست عددی ثابت نیست و شرایط بازار در دوره‌های مختلف آن را جابه‌جا می‌کند. این عددها میانگین تاریخی همان نمونه‌اند و خودبه‌خود به بازار شما تعمیم نمی‌یابند.

ورود روی پولبک: بازگشت به سطح شکسته‌شده

ورود روی پولبک برخلاف ورود روی شکست بر صبر بنا شده است: شکست را می‌بینید ولی وارد نمی‌شوید تا قیمت به همان سطح شکسته‌شده برگردد. در زبان فارسی معمولاً به این بازگشت در هر دو جهت پولبک یا ریتست (Retest) می‌گویند. بولکوفسکی دقیق‌تر جدا می‌کند: به بازگشت پس از شکست رو به بالا تروبک (Throwback) و به بازگشت پس از شکست رو به پایین پولبک (Pullback) می‌گوید. او فقط بازگشتی را حساب می‌کند که ظرف یک ماه، یعنی ۳۰ روز تقویمی، پس از شکست رخ دهد.

پیش از خواندن عددها، قید نمونه را در نظر بگیرید: این آمارها از الگوهای نموداری سهام آمریکا آمده‌اند، نه از کندل‌استیک، فارکس یا کریپتو. همچنین میانگین تاریخی‌اند، نه پیش‌بینی معاملهٔ بعدی شما.

از سال ۲۰۰۰ به بعد، ۵۸٪ از ۱۰٬۳۰۵ الگوی نموداری با شکست رو به بالا تروبک داشتند. یعنی در بیش از نیمی از این نمونه‌ها قیمت فرصت بازگشت داد و در بقیه نداد.

حجم شکست هم با فراوانی بازگشت همراه است، ولی عددهایش از نمونه و دورهٔ دیگری‌اند و با ۵۸٪ بالا مستقیم مقایسه نمی‌شوند. بررسی دیگری بیش از ۸٬۰۰۰ الگو را از ژوئیهٔ ۱۹۹۱ تا مه ۲۰۱۱ سنجید و فقط مستطیل و سقف و کف دوقلو و سه‌قلو را در بر می‌گرفت. در این نمونه، تروبک پس از شکست با حجم بالاتر از میانگین در ۵۷٪ موارد رخ داد و پس از شکست کم‌حجم در ۱۸٪. برای پولبک این دو عدد ۴۷٪ و ۱۷٪ بود و بولکوفسکی نتیجه را «سه برابر محتمل‌تر» خلاصه می‌کند.

عمق بازگشت هم اهمیت دارد. در نمونهٔ ۹٬۳۷۲ موردی او از ۸۴۱ سهم و ۳۰ نوع الگو، از ژوئیهٔ ۱۹۹۱ تا ژوئن ۲۰۰۸، تروبکی که قیمت را زیر سطح شکست نبرد حرکت بعدی بزرگ‌تری داشت. پولبک‌ها هم همین رفتار را نشان دادند:

حالت بازگشتتعداد نمونهمیانگین حرکت بعدی
تروبک بدون افتادن زیر سطح شکست۱٬۷۱۷صعود ۴۱٫۳٪
تروبک با افتادن زیر سطح شکست۳٬۳۱۱صعود ۲۶٫۷٪
پولبک جزئی، بدون عبور از سطح شکست۱٬۳۵۵افت ۲۵٫۱٪
پولبک کامل تا سطح شکست و فراتر۲٬۹۸۹افت ۱۷٫۳٪

برای شما معنای این جدول آن است که خود بازگشت کافی نیست. اینکه قیمت در بازگشت سطح را نگه دارد یا از آن عبور کند، در این نمونه با تفاوت آشکاری در ادامهٔ حرکت همراه بوده است.

تفاوت ورود روی شکست و ورود روی پولبک چیست؟

تفاوت اصلی در این است که هر شیوه کدام خطا را می‌پذیرد. ورود روی شکست خطر شکست کاذب را می‌پذیرد تا حرکت را از دست ندهد؛ ورود روی پولبک خطر جاماندن را می‌پذیرد تا شاهد بیشتری داشته باشد.

آمار بخش قبل این دوراهی را ملموس می‌کند. در بخش بزرگی از نمونه‌های بولکوفسکی قیمت در بازهٔ یک‌ماهه اصلاً به سطح برنگشت و کسی که فقط منتظر پولبک بود، در این حالت‌ها بیرون ماند. از طرف دیگر، رسیدن پولبک هم پایان ماجرا نیست. او در نمونهٔ ۳٬۱۶۷ الگوی دارای تروبک، از میان ۱۰٬۳۴۸ الگوی ۱۹ نوع بین ژوئیهٔ ۱۹۹۱ تا مارس ۲۰۰۵، دید که ۳۵٪ از سهم‌ها پس از بازگشت به قیمت شکست زیر الگو افتادند و ۶۵٪ بازیابی کردند. پس ورود روی بازگشت، ورود تضمین‌شده نیست.

معیارورود روی شکستورود روی پولبک
زمان ورودهمان لحظهٔ عبور از سطحپس از بازگشت قیمت به سطح
خطای پذیرفته‌شدهشکست کاذب و پرشدن سفارش با سایهجاماندن وقتی بازگشتی رخ نمی‌دهد
شاهد در لحظهٔ ورودفقط عبور قیمتعبور، بازگشت و واکنش روی سطح
ریسک باقی‌ماندهبرگشت قیمت به داخل محدودهافتادن قیمت زیر الگو پس از بازگشت

یک متغیر دیگر هم وارد این مقایسه می‌شود: فاصلهٔ ورود تا سطح. سفارشی که درست آن‌سوی سطح نشسته، نزدیک سطح پر می‌شود؛ ولی اگر برای تأیید شکست منتظر بسته‌شدن کندل بمانید، ورود از سطح دور می‌شود. ورود روی پولبک دوباره شما را به سطح نزدیک می‌کند، به شرط آنکه بازگشت رخ دهد.

انتخاب میان این دو به برنامهٔ شما برمی‌گردد: کدام خطا را راحت‌تر تحمل می‌کنید و برای هر کدام از پیش چه واکنشی تعیین کرده‌اید.

حد ضرر را کجا بگذاریم تا ورود معنا پیدا کند؟

حد ضرر جایی است که اگر قیمت به آن برسد، دلیلی که برایش وارد شدید دیگر وجود ندارد. با این تعریف، جای حد ضرر را سطح و تأیید تعیین می‌کنند، نه مبلغی که حاضرید از دست بدهید. منطق آن برای هر شیوهٔ ورود کمی فرق دارد:

  • ورود روی شکست رو به بالا: دلیل ورود این است که قیمت بالای سطح مانده است. اگر قیمت به محدودهٔ زیر سطح برگردد و آنجا بسته شود، این دلیل باطل شده است؛ پس جای منطقی حد ضرر آن‌سوی سطح و داخل محدودهٔ قبلی است.
  • ورود روی پولبک: دلیل ورود این است که سطح شکسته‌شده حالا نقش حمایت را بازی می‌کند. کف همان بازگشت، یا نقطه‌ای آن‌سوی سطح، جایی است که این فرض نقض می‌شود.
  • ورود با کندل تأیید: کندل تأیید خودش مرز می‌دهد. اگر قیمت از سوی دیگر همان کندل عبور کند، شاهدی که منتظرش بودید از بین رفته است.

بازگشت‌هایی که در بخش قبل زیر الگو افتادند، نشان می‌دهند چرا این منطق اهمیت دارد. حد ضرری که درست جای باطل‌شدن فرض نشسته باشد، در این حالت‌ها خروج را نزدیک همان نقطه انجام می‌دهد؛ البته گپ قیمتی یا لغزش ممکن است خروج را بدتر از سطح حد ضرر انجام دهد. حد ضرری که دلخواه و بی‌ربط به ساختار گذاشته شود، یا با نوسان عادی زودتر از لازم فعال می‌شود یا پس از باطل‌شدن فرض هم شما را در معامله نگه می‌دارد. این منطق مرز هم دارد: در جدول بخش پولبک، تروبک‌هایی که قیمت را زیر سطح شکست بردند (۳٬۳۱۱ نمونه) از آن‌هایی که نبردند (۱٬۷۱۷ نمونه) بیشتر بودند و باز هم به‌طور میانگین ۲۶٫۷٪ صعود داشتند. یعنی حد ضرری که درست زیر سطح نشسته، در بسیاری از بازگشت‌ها فعال می‌شود، حتی وقتی میانگین حرکت بعدی همان گروه صعودی بوده است.

فاصلهٔ حد ضرر را با حجم هماهنگ کنید، نه برعکس

اگر جای منطقی حد ضرر از سطح ورود دور است، راه‌حل جابه‌جاکردن آن به نقطه‌ای نزدیک‌تر و بی‌معنا نیست. فاصلهٔ دورتر یعنی باید حجم کوچک‌تری بگیرید تا مبلغ در معرض ریسک همان بماند که برایش برنامه دارید.

مثال گام‌به‌گام: یک ورود از سطح تا حد ضرر

فرض کنید روی نمودار روزانهٔ یک سهم، قیمت مدتی زیر یک مقاومت مشخص نوسان کرده و هر بار از آن برگشته است. مراحل تصمیم را می‌توانید این‌طور مرتب کنید؛ هیچ گامی به قیمت مشخص نیاز ندارد، چون منطق تصمیم در هر قیمتی یکی است.

  1. سطح را مشخص کنید: سقف‌هایی که قیمت از آن‌ها برگشته یک ناحیه می‌سازند. ساختار را هم ببینید و روشن کنید کف‌ها بالاتر می‌آیند یا نه.
  2. پیش از شکست، شیوهٔ ورود را انتخاب کنید: روی شکست یا روی پولبک. این تصمیم را وسط حرکت نگیرید، چون آنجا زیر فشار هر کندل گرفته می‌شود.
  3. منتظر بسته‌شدن کندل روزانه بمانید: اگر کندل بالای سطح بست، شرط تأیید برقرار شده است، نه اینکه ادامهٔ حرکت قطعی باشد؛ اگر فقط سایه‌اش بالا رفت، هنوز چیزی تأیید نشده است.
  4. اگر شیوهٔ شما پولبک است، برای انتظار سقف بگذارید: به قاعدهٔ بولکوفسکی، بازگشتی که دیرتر از بازهٔ یک‌ماههٔ پس از شکست برسد دیگر تروبک حساب نمی‌شود و همین بازه می‌تواند مرز انتظار شما باشد.
  5. در بازگشت، واکنش را بخوانید: کندلی که روی سطح بسته شود و قیمت را به بالای آن برگرداند، شاهد دوم شماست؛ کندلی که زیر سطح ببندد، فرض را ضعیف می‌کند.
  6. پیش از ورود، جای حد ضرر را بنویسید: نقطه‌ای که در آن سطح دیگر حمایت نیست. اگر چنین نقطه‌ای پیدا نمی‌کنید، هنوز دلیلی برای ورود ندارید.
  7. پس از ورود، فقط نشانه‌های باطل‌شدن فرض را دنبال کنید، نه نوسان‌های کوچکی که داخل برنامه جا می‌شوند.

همین گام‌ها برای شکست رو به پایین قرینه‌اند: حمایت جای مقاومت را می‌گیرد، پولبک جای تروبک را و حد ضرر بالای سطح شکسته‌شده می‌نشیند. ارزش این فهرست در ترتیب آن است؛ وقتی شیوهٔ ورود و جای حد ضرر پیش از حرکت روشن باشد، تصمیم لحظهٔ شکست به اجرای یک برنامهٔ از پیش نوشته تبدیل می‌شود.

ورود با تأیید چه زمانی شکست می‌خورد؟

ورود با تأیید در چند وضعیت آشنا شکست می‌خورد، چون تأیید شاهدی اضافه است، نه ضامن. این وضعیت‌ها را پیش از ورود در برنامهٔ خود پیش‌بینی کنید:

  • شکست کاذب پس از بسته‌شدن کندل: کندل آن‌سوی سطح می‌بندد و باز قیمت به داخل محدوده برمی‌گردد. بسته‌شدن کندل سایهٔ تک را فیلتر می‌کند، ولی برگشتی که در چند کندل بعد رخ دهد را نه.
  • تأیید دیرهنگام: وقتی کندل تأیید بلند است، ورود پس از بسته‌شدنش دور از سطح انجام می‌شود و حد ضرر منطقی فاصلهٔ زیادی پیدا می‌کند. تأیید آمده، ولی بهایش گران تمام شده است.
  • حجم کم: در بررسی حجم بولکوفسکی، بازگشت پس از شکست کم‌حجم بسیار کمتر رخ داد. برای کسی که منتظر پولبک است، این یعنی فرصتی که شاید هرگز نیاید.
  • افتادن زیر سطح پس از بازگشت: پولبک آمده و حتی کندل واکنش هم دیده شده، ولی قیمت از سطح عبور می‌کند. در جدول بخش پولبک دیدید که این بازگشت‌های عمیق به‌طور میانگین حرکت ضعیف‌تری داشتند.

لایهٔ دیگر، خود دورهٔ بازار است. عددهای بخش ورود روی شکست نشان دادند نرخ شکست‌خوردن الگوها از دوره‌ای به دورهٔ دیگر تا چند برابر تغییر کرد. قاعده‌ای که در یک دوره نتیجهٔ مشخصی داشته، لزوماً در دورهٔ بعد همان نتیجه را نمی‌دهد؛ پس ثبت نتیجهٔ ورودهای خودتان به‌مرور تصویر واقعی‌تری از کارکرد تأیید در بازار شما می‌دهد.

تأیید، ریسک را حذف نمی‌کند

هیچ کندل تأیید یا شیوهٔ ورودی نتیجهٔ معامله را تضمین نمی‌کند. اگر بدون حد ضرر وارد شوید یا حجم معامله را بیش از توان حسابتان بگیرید، ممکن است بخشی از سرمایه یا همهٔ آن را از دست بدهید.

اگر می‌خواهید ببینید همین خطاها در اجرای سبک‌های دیگر چه شکلی پیدا می‌کنند، اشتباهات رایج در اجرای ICT را بخوانید. اگر هنوز پایه‌ها را مرتب نکرده‌اید، از صفر تا تریدر ترتیب یادگیری را از ابتدا پیش رویتان می‌گذارد.

برای یادگیری ساختاریافتهٔ این سبک، صفحهٔ دوره پرایس اکشن را در تریدآکا ببینید.

یک تذکر لازم

هرچه اینجا می‌خوانید آموزشی است — نه سیگنالِ ترید، نه توصیهٔ خرید و فروش، نه وعدهٔ نتیجه. تصمیم آخر با خود شماست.

پرسش‌های پرتکرار

کندل تأیید ورود چه شکلی است؟
کندل تأیید شکل ثابتی ندارد؛ چیزی که آن را کندل تأیید می‌کند جای بسته‌شدنش است. در شکست، کندلی است که بدنه‌اش آن‌سوی سطح بسته شود، نه فقط سایه‌اش. در بازگشت به سطح، کندلی است که روی سطح واکنش نشان دهد و در جهت شکست ببندد؛ پین‌بار و انگالفینگ دو شکل آشنای آن‌اند. اندازهٔ کندل هم مهم است، چون کندل بلند ورود را از سطح دور می‌کند.
چطور بفهمیم شکست کاذب است؟
پیش از وقوع نمی‌شود با قطعیت فهمید؛ شکست کاذب معمولاً پس از برگشت قیمت به داخل محدوده شناخته می‌شود. نشانه‌های هشدار این‌هاست: عبور فقط با سایه و بسته‌شدن کندل در سمت قبلی سطح، یا بازگشت سریع به محدوده درست پس از پرشدن سفارش‌ها. در الگوهای نموداری بولکوفسکی (۱۹۹۱ تا ۲۰۰۸، نه فارکس یا کریپتو)، سهم الگوهایی که پس از شکست به صعود ۱۰٪ نرسیدند در دوره‌های مختلف فرق کرد؛ این معیار شکست کاذب را جدا نمی‌کند.
چرا وقتی با کندل تأیید وارد می‌شوم باز هم حد ضرر می‌خورم؟
چون کندل تأیید فقط یک شاهد اضافه است، نه تضمین. در الگوهای نموداری سهام، و نه کندل تأیید، ۳۵٪ از سهم‌ها پس از بازگشت به قیمت شکست زیر الگو افتادند (بولکوفسکی، ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۵). اگر حد ضرر بیش از حد نزدیک یا بی‌ربط به سطح باشد، نوسان عادی هم آن را فعال می‌کند. حد ضرری که جای باطل‌شدن فرض ورود نشسته، ضرر را به حالتی محدود می‌کند که دلیل ورود واقعاً از بین رفته است.

منابع

Bulkowski Pattern Site | https://thepatternsite.com/throwbacks.htmlBulkowski Pattern Site | https://thepatternsite.com/ThrowPull.htmlBulkowski Pattern Site | https://thepatternsite.com/VolumeStudy.htmlBulkowski Pattern Site | https://thepatternsite.com/FailureRates.htmlDailyFX | https://www.dailyfx.com/forex/education/trading_tips/chart_of_the_day/2014/05/22/Simple-Way-to-Avoid-False-Breakouts.html/amp
نویسنده: تحریریهٔ تریدآکاواحد سبک و استراتژی

دیدگاه خودتو ارسال کن

ارسال دیدگاه

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها…

ارسال دیدگاه

دیدگاه‌ها پیش از انتشار بررسی می‌شوند. به پرسش‌های معاملاتی پاسخ نمی‌دهیم و سیگنال نمی‌دهیم.

دوره‌های آموزش تریدآکا

دورهٔ بعدی یادگیری‌ات را پیدا کن

دوره‌ها را ببین، سبک‌ها را مقایسه کن و آموزش مناسب خودت را انتخاب کن.

ادامهٔ مسیر تو

قدم بعدی را انتخاب کن

مسیر یادگیریت را پیدا کن

راهنمای شروع، انتخاب سبک و ترتیب یادگیری دوره‌ها را متناسب با هدفت ببین.

دیدن مسیر یادگیری

سبک معامله‌گریت را بشناس

با تست Trader DNA، الگوی تصمیم‌گیری و سبک‌های نزدیک‌تر به خودت را بشناس.

شناخت DNA معاملاتی

مقایسهٔ پلن‌ها

پوشش دوره‌ها و شرایط اشتراک طلایی و الماس را کنار هم مقایسه کن.